Hoe correct is politieke correctheid?


Yves Desmet

Boudewijn Bouckaert

Gust De Meyer
Yves Desmet is tegenstander van de antiracisme-wetgeving. Wat niet wegneemt dat hij het vonnis tegen het Vlaams Blok rechtsgeldig vindt. Hij is voorstander van de Amerikaanse visie op vrije meningsuiting, waar het First Amendment de vrije meningsuiting waarborgt. De racistische Ku Klux Klan heeft daar het volste recht om te betogen, maar zodra ze ruiten ingooien, overtreden ze de wet. Boudewijn Bouckaert staafde dit juridisch: in het befaamde Skokie-arrest kregen neonazi's van het Hooggerechtshof de uitdrukkelijke toestemming om door de Joodse wijk Skokie te marcheren, waarbij het Hooggerechtshof stelde dat dit een essentiële vorm van vrije meningsuiting is.
Boudewijn Bouckaert wijst erop dat de Belgische antiracismewet dateert van 1981. De internationale strijd tegen de apartheid in Zuid-Afrika was toen in volle hevigheid aan de gang, en dit leidde tot internationale akkoorden die zelfs het uiten van racistische meningen strafbaar stelde. De ontwikkelingslanden hebben dat in de VN opgedrongen. De VS hebben dat goedgekeurd onder de uitdrukkelijke beperking dat hun eigen grondwet voorrang had. Ook in België was er aanvankelijk een goed evenwicht tussen die antiracismewet en het grondwettelijk gewaarborgde recht op vrije meningsuiting. Pas na zwarte zondag (1991) is de politiek beginnen sjoemelen. Persmisdrijven en politieke misdrijven moeten normaal door een volksjury beoordeeld worden; dit principe werd uitgehold door nieuwe wetgeving. Rechtspersonen konden niet strafrechterlijk vervolgd worden ("societas non delinquere potest", enkel hun bestuurders konden voor de rechtbank gedaagd worden. Ook dit principe werd afgeschaft met als enige bedoeling de organisaties rond het Vlaams Blok te kunnen vervolgen. Bouckaert kondigde aan dat er binnenkort een artikel van zijn hand verschijnt waarin hij het arrest van het Hof van Beroep van Gent waarbij het Vlaams Blok veroordeeld werd wegens racisme, juridisch zal ontleden. Volgens hem is het arrest opgesteld met de duidelijke voorafgaande bedoeling "we gaan ze pakken!". Bouckaert vindt dat de grens tussen vrije meningsuiting en strafbare zaken moet liggen op de grens tussen woord en daad. Meningen zouden enkel strafbaar mogen zijn als ze een integraal onderdeel vormen van een hoofdzakelijk uit daden bestaand misdrijf.
Terloops gaf Bouckaert (die lid is van de Hoge Raad voor Justitie) kritiek op de uitlating van Gerolf Annemans onmiddellijk na het arrest, waarbij hij uitviel tegen de rechters die het arrest hadden geveld, en suggereerde dat de rechters zich hadden gedragen als knechtjes van de regering. "Dergelijke beschuldigingen tegen rechters mag je alleen maar uiten als je ze kunt hard maken, als je ze kunt staven met feiten. Maar rechtspraak bekritiseren moet kunnen, als het met argumenten gebeurt.".
Yves Desmet zette zich af tegen de vaak gehoorde stelling: "vandaag verbieden ze de negationisten, dus morgen verbieden ze om te zeggen dat je liberaal bent". Desmet: "Dat is de theorie van de glijdende helling, die ik in mijn carrière meegemaakt heb bij het abortusdebat en bij het euthanasiedebat. Twintig jaar na datum blijkt dat die theorie niet opgaat". Ik zal het in gedachten houden als ik in De Morgen nog eens lees dat een machtsdeelname van Vlaams Belang een glijdende helling, nee een roetsjbaan, is naar een fascistisch regime.
Yves Desmet en Gust De Meyer hadden het meermaals over de maatregelen tegen rokers, die volgens hen een nieuwe vorm van politieke correctheid zijn.

Koenraad Elst stelt vast dat politici als Karel De Gucht en Jean-Marie Dedecker vroeger verklaard hebben dat het wettelijk verbieden van negationisme in feite onverstandig was. Maar onlangs is de genocidewet nog uitgebreid, waarbij het ontkennen van elke genocide die ooit door een rechtbank ergens ter wereld is erkend, verboden is. "Ik heb er niets van gehoord dat De Gucht en Dedecker zich actief verzet hebben tegen de uitbreiding van die wet", aldus Elst. "Politieke correctheid leidt er dus toe dat politici niet langer hun geweten volgen, maar zich laten leiden door de angst voor de reacties van de spraakmakende opinieleiders". Elst verzette zich tegen de bewering van Boudewijn Bouckaert dat Leopold II in Congo een genocide heeft aangericht: "Het ging niet om een genocide, maar om een gigantische collateral damage bij het verhogen van de rubberproductie".

dof
Luc: als het met argumenten gebeurdt.
Cause & effect. Volgende keer toch beter eerst uitslapen?