Over een gammele stad en glazen sanseveria's

Vandaag heb ik opnieuw de Poolcirkel gekruist, maar dan in zuidelijke richting. Vlakbij de Zweedse stad Luleå ligt een openluchtmuseum dat door de Unesco beschermd wordt als werelderfgoed. Het gaat om een zogenaamde "kerkstad" die gebouwd werd in de zestiende eeuw. Toen de Botnische Golf waaraan het stadje lag zich terugtrok, verhuisden de bewoners naar de huidige locatie van Luleå, maar de kerk bleef staan. De bewoners behielden hun oorspronkelijke huisjes als een soort buitenverblijf dat dienst deed tijdens kerkfestivals, die meerdere dagen konden duren. De naam "Gammelstad" komt trouwens van het Zweedse "gamla", dat gewoon "oud" betekent. Dat die houten huisjes er nogal "gammel" uitzien, is natuurlijk ook mooi meegenomen.







In het noorden van Zweden bestonden ooit 72 dergelijke kerksteden. Nu zijn er nog 18 overgebleven.


Het kerkje van Gammelstad in laatgotische stijl dateert uit de vijftiende eeuw.


Grondplan van Gammelstad.


Meer naar het zuiden, maar nog steeds in Noord-Zweden ligt de stad Umeå. Voor het spoorwegstation staat een merkwaardig kunstwerk. Het lijken wel sanseveria's uit groen glas!


De lage stand van de zon geeft een merkwaardig lichtspel op het oppervlak van het kunstwerk, en doorheen de glazen structuur.


Het stadhuis van Umeå.


Het hotel in Umeå waar ik overnacht, heeft opnieuw draadloos breedband-internet van Telia Homerun. Een plakkaatje in de lift maakt dit nog eens duidelijk.


Reisweg afgelegd op dinsdag 10 juni, dag 13 van de reis.