Een monster van Frankenstein geef je geen facelift, je doodt het

Leonard Schrank, directievoorzitter van SWIFT en voorzitter van de Amerikaanse Kamer van Koophandel (AmCham) in Brussel, werd vandaag geïnterviewd door de Financieel Economische Tijd. Een paar citaten.

Over de schade die het Belgische Irak-standpunt en de genocidewet België hebben opgeleverd: "Ik word er emotioneel van als ik bedenk wat voor kansen jullie land de laatste tijd heeft laten liggen. België heeft enorme mogelijkheden. Ik kan wel tien steengoede redenen opnoemen waarom elk Amerikaans bedrijf zijn Europees hoofdkwartier in Belgie zou moeten vestigen, gaande van de centrale ligging en de infrastructuur tot jullie unieke talenkennis en systeem van internationale scholen. Zelfs de zon was de voorbije twee maanden bijna iedere dag van de partij."

Over de aangekondigde aanpassingen aan de genocidewet: "Maar ik vrees dat er ook in de aangepaste tekst nog achterpoortjes zitten om politieke en andere leiders aan te klagen. Zelfs al zit er een soort filter op de wet. De recente krantenkoppen in de Belgische kranten zijn daar het beste bewijs van. Beseffen jullie eigenlijk wel wat voor effect het op iemand heeft als zijn naam door het slijk wordt gehaald ? Belgie heeft met de genocidewet zijn eigen monster van Frankenstein gecreeerd en moet nu een duidelijke boodschap naar de buitenwereld sturen. Een monster geef je geen facelift. Je doodt het."


Over het gevaar dat het NAVO-hoofdkwartier uit Brussel verdwijnt: "Dit is geen storm in een glas water. Het is een orkaan, waarbij jullie al dan niet het NAVO-hoofdkwartier en de bijhorende jobs zullen verliezen. Belgie doet er best aan daaruit lessen te trekken. En dit is geen dreigement, want dat werkt contraproductief. Het is een goede raad van een vriend. Als jullie het NAVO-hoofdkwartier al verloren zijn, moeten jullie er alles aan doen om ook de rest niet te verliezen. De genocidewet is als een dolk in het hart van het imago van Belgie als internationaal dienstencentrum. Jullie moeten het bloeden dringend stoppen."

Over Louis Michel: "Ik vind wel dat sommige politici de voorbije maanden te veel hebben gedacht in termen van stemmenwinst, met hun foto op de voorpagina. Ze hebben eerst gehandeld en dan pas nagedacht en daarbij België enorm veel schade toegebracht. Ze zouden een voorbeeld moeten nemen aan iemand zoals de Britse premier Thatcher in de jaren tachtig. Toen de Falklandoorlog uitbrak wou Tatcher beslag leggen op alle financiële tegoeden van Argentijnen in Groot-Brittannie. Maar toen ze besefte dat dit de rol van Londen als financieel centrum in gevaar zou brengen, kwam ze op terug op haar beslissing."

Over de Belgische blunders: "Wel, het lijstje wordt steeds langer. Het begon allemaal in 1991, toen Belgie in de aanloop naar de eerste Golfoorlog weigerde munitie te leveren aan Groot-Brittannie. Maar er is meer. Denken we maar aan de hoge lasten op arbeid en de extreme uitbouw van de sociale wetgeving. Tijdens de voorbije regeerperiode gaf de regering-Verhofstadt een enorm sterk signaal met de lastenverlaging voor de bedrijven, zelfs al was die budgettair neutraal. Maar meteen daarna volgden een aantal nieuwe sociale maatregelen, die alles tenietdoen. De sociale wetgeving in Belgie is al veel te zwaar. Jullie lopen daarin veel te veel de Fransen achterna. Ik denk bijvoorbeeld aan de discussie over de 35-urige werkweek. De automatische loonindexatie. Jullie zijn zowat het enige Europese land dat dit nog toepast. Het zuigt alle budgettaire ruimte weg om de goed presterende werknemers te belonen. Een ander voorbeeld is de belangrijke invloed van de vakbonden, die vaak nog denken in termen van de 19de eeuw. Maar de koolmijnen en de staalindustrie zijn het verleden. De kennisindustrie is de toekomst. Het is tijd dat Belgie dit beseft."