De NeTTies-bijeenkomst in Brugge

Intussen al bijna twee weken geleden, maar u had nog een verslag van de NeTTies-reünie te Brugge tegoed. NeTTies is een gratis e-zine voor de modale internaut. Weblogger Carl Janssen schetst in zijn blog op uitstekende wijze hoe NeTTies ontstaan is en waarin het zich onderscheidt van andere nieuwsbrieven, dus dat hoef ik hier alvast niet te herhalen. Ooit heb ik geprobeerd om RadioVisie en NeTTies, twee creaties van media-bezieler Jean-Luc Bostyn, op een wat commerciëlere leest te schoeien en inkomsten te laten genereren, maar die poging is twee jaar geleden gestrand op een aantal slecht gemaakte, slecht begrepen of slecht uitgevoerde afspraken. Anyway, NeTTies vaart onder leiding van Hilde Van Gool nog steeds op onovertroffen wijze een eigen koers, en daar kan een mens alleen maar bewondering voor hebben. De NeTTies-bijeenkomst in Brugge was aangenaam en interessant, met zes deelnemers.

Een rondleiding door Brugge is altijd interessant. In december vorig jaar maakte ik al eens een rondleiding mee in het kader van een Usenet-reünie, maar deze keer besteedde de rondleiding vooral aan het volkse Brugge. Bruggeling en NeTTies-medewerker Geert Demuynck had voor een uitstekende stadsgids gezorgd. NeTTies-medewerkster Marijke maakte volgend verslag, dat vorige week al in de NeTTies-nieuwsbrief verscheen, maar hier als web-primeur verschijnt:

Op weg naar Brugge zonk het hart ons af en toe in de schoenen iedere keer als er een paar druppeltjes op de voorruit van de auto vielen. Toen we uiteindelijk in Brugge op de markt kwamen aan het standbeeld van Pieter De Coninck en Jan Breydel, ging zelfs de paraplu enkele minuten open. Gelukkig bleef het de rest van de dag daarbij. Halverwege de namiddag gingen zelfs de jassen uit om van het mooie weer te kunnen genieten.

Van het standbeeld ging het naar een restaurant aan de oever van de Reien. (nu ja, hoeveel restaurants in Brugge liggen niet aan de Reien?) Restaurant Uilenspiegel zorgde voor de versterking van de inwendige mens.

Van daar ging het naar de Burg, het echte historische centrum van Brugge, alwaar de sympatieke gids Christel ons opwachtte. Met haar verlieten we de platgetreden paden en de talrijke toeristen om het onbekende Brugge te gaan verkennen.

Met een paar gedichten leidde Christel ons door de Sint-Anna wijk, waar Guido Gezelle thuis was. Leuke anekdotes en interessante weetjes wisselden elkaar af in deze wandeling. De Sint-Walburga kerk, het huis Koudenbroek, 'taal in de goot', 'Lady Smith en Guido Gezelle' en de Sint-Anna kerk zijn enkele van de punten die mij bijblijven. En daarnaast vergeten we ook de 'carwash van gouverneur' en kantschool niet.

Van de Walburga kerk onthouden we dat de parochianen wel zo 'leep' waren om de mooie grote kerk van de jezuïeten in te palmen, maar dat ze wel zo netjes waren om Sint-Franciscus terug een ereplaats te geven toen de jezuïeten terugkwamen in de stad.

Van het huis Koudenbroek weten we nog dat de broek van de duivel verbranden niet echt een goed idee is, aangezien je er wel eens je hele huis mee in brand zou kunnen steken.

Dat je in Brugge zelfs nog eens wat moois in de goot aantreft zou je niet verwachten, kijk toch maar niet verbaasd op als je toeristen heel aandachtig de goot ziet bestuderen. Wat Latijn kennen, kan voor deze bezigheid ook van pas komen.

Dat Lady Smith wat al te vaak bij Guido Gezelle over de vloer kwam, dat weten we nu ondertussen ook. Nam Guido Gezelle zijn liefde voor de Britse cultuur wat al te letterlijk? Het fijne zullen we er wel nooit van weten.

En de Sint-Anna kerk is echt een ontdekking als je ten minste de moeite neemt om er even binnen te gaan. Onder een redelijk banale buitenkant vind je immers prachtig houtsnijwerk en heel wat schilderijen die het innerlijke van de kerk sieren.

Dat Japanners ook nog wat anders dan fotootjes schieten in Brugge, blijkt uit het driejarig verblijf van een Japanner in de kantschool. Het toont toch de goeie reputatie aan van de Brugse kantschool als men tussen Japan en Brugge nergens zo'n goede school vindt om te leren kant klossen. Naar het schijnt heb je echter wel een goede 12 jaar studie nodig eer je de zogenaamde 'tovenaressesteek' kent. Niet te snel opgeven dus als je aan deze studie begint.

Het paviljoen van Toyo Ito afschilderen als 'de carwash van de gouverneur' toont aan wat voor volkje die Bruggelingen zijn. Men beweert dat de Bruggelingen nogal braafjes en conservatief zijn, maar een leuke naam bedenken voor een modern kunstwerk, dat noem ik pas creatief!

Ik raad iedereen een dagje Brugge aan, het is echt de moeite!

Marijke

De fotoreportage van deze geslaagde NeTTies-bijeenkomst vind je hier.