Windows on the world

ZI-BIZ, de portaalsite voor de actieve professional, levert niet alleen interessante dagelijkse content, ze weten daar ook blijkbaar heel goed welke wereldsteden belangrijk zijn. Vooral de tweede wereldstad uit het linklijstje dat de naam "Windows on the world" meekreeg, trok onze bijzondere aandacht (zie screenshot hiernaast).

Zakenkabinet?
Op ZI-BIZ geven enkele getalenteerde columnisten regelmatig commentaar op socio-economische ontwikkelingen. We citeren Esther Hazi in haar column van 4 december jongstleden: "Hoe lang nog kan een steeds kleiner aantal werknemers met een steeds korter wordende loopbaan de middelen ophoesten om de sociale voorzieningen van deze welvaartstaat te blijven garanderen? Hoe lang nog voor ons systeem van pensioenen, ziekteverzekering en werkloosheidsuitkering onherroepelijk in elkaar stort?" De diagnose is correct gesteld, maar voor de remedie waar Hazi verderop in haar column voor pleit, een regering bestaande uit crisismanagers, zijn de gemoederen wellicht nog niet rijp. "Een aantal mensen dat niet emotioneel gebonden is aan een - vaak irrationeel - kiezerspubliek, wiens ideeën niet beknot worden door een verleden binnen een politieke partij of een syndicale beweging. Dat de beste crisismanagers uit het bedrijfsleven komen lijdt niet de minste twijfel. Waar anders zijn metamorfoses en turnarounds mogelijk zoals we die de laatste jaren hebben kunnen aanschouwen binnen de zakenwereld", aldus Hazi. Zou een dergelijke regeringsformule neerkomen op het afschaffen van de democratie? Nee, op voorwaarde dat een dergelijk 'zakenkabinet' tijdelijke volmachten krijgt van het parlement en aldus democratisch gelegitimeerd wordt. Begin jaren '80 regeerde het kabinet van Wilfried Martens een tijdlang met volmachten, en kon het door het devalueren van de Belgische Frank, het aanmoedigen van aandelenbezit (de wet Monory-Declercq) en een rist andere maatregelen, de economie weer aanzwengelen. Dat was evenwel nog geen echt zakenkabinet. Die denkpiste werd het laatst geopperd eind jaren '70, toen communautaire twisten inzake de staatshervorming de formatie van een nieuwe regering maandenlang verlamden. Toen het koninklijk paleis via discrete lekken in de pers liet weten dat de vorming van een 'zakenkabinet' overwogen werd, raakten de politici het als bij wonder binnen de kortste keren eens, en vormden ze alsnog een coalitie. Mijn mening: een zakenkabinet maakt pas een kans na een serieuze economische ramp. Een ramp die niet van het kaliber is van het faillissement van Sabena, maar een ramp die elke Belg rechtstreeks, persoonlijk en financieel zal treffen. Naar aloude gewoonte worden in de politiek de putten pas gedempt nadat er een paar miljoen kiezers in verdwenen zijn.