Seconden verwijderd van een mogelijke ramp

Voormalig astronaut Jerry Linenger beschrijft hoe een normale terugkeer van het ruimteveer in de dampkring aanvoelt: "Je komt heel snel binnen, je slaat en botst letterlijk op de atmosfeer. Binnenin word je hevig door elkaar geschud, wellicht zoals de hevigste turbulentie die je in een vliegtuig al meegemaakt hebt. Naarmate je verder daalt, bots je op meer en meer atmosfeer. En hoewel de snelheid afneemt, is het alsof je tegen een muur botst. Je duikt erin, en er ontstaat een grote hitte. Je wordt heen en weer geschud. Het is een wilde rit. Ik kijk over mijn schouder naar mijn co-piloot en zeg 'het klinkt alsof er een locomotief over me heen gaat rijden'. Vlak achter me. Mijn eerste reactie is om achterom te kijken om er zeker van te zijn dat er geen trein aankomt. En dat is bij een normale terugkeer. Het is overal om je heen. Je kijkt uit het achterraam, en je kunt het zien ... een beetje als het noorderlicht dat in elkaar stuikt, alles is vloeibaar, een plasma dat om je heen beweegt. Oranje-rood, een grote vuurbal om je heen. Veel druk en hitte, je zit op de rand van het omhulsel (de atmosfeer) op dat ogenblik. Spreek erover met elke ervaren shuttle-pillot, en hij weet dat je slechts een paar seconden verwijderd bent van een mogelijke ramp. Zo krachtig is het. Maar dan hoor je de twee supersonische knallen, en je ziet de shuttle landen, de parachutes ontplooien, en er is euforie. Euforie. Mijn vrouw was zwanger, we hadden een zoontje, en ja, ze waren daar op me aan het wachten". (Via Brent Sleeper, uit interviews op CNN en MSNBC)