Media-criticus
Geert Lovink schreef een interessant boek over de cyber-cultuur. Hij ziet het Web als een tactisch medium, nooit af maar steeds in wording, waarop je de informatie niet voor de eeuwigheid publiceert, maar in het heden verspreidt, signaleert en becommentarieert. Hij schrijft over communities als
Slashdot,
Nettime en De Digitale Stad, de internetcultuur in Taiwan, India en Albanië, het
Peer-to-Peer fenomeen, de verschuivingen in het gebruik van e-mail, het doorprikken van de dotcom-zeepbel, en het schrijverscollectief waar hij in de jaren '90 deel van uitmaakte, de
Stichting ter Bevordering van de Illegale Wetenschap. Lovink observeert, filosofeert en conceptualiseert, en associeert het cyber-gebeuren met wat hij vroeger meemaakte in spontane bewegingen zoals de val van het IJzeren Gordijn, de Amsterdamse krakers, en de vrije radio. Hij vraagt aandacht voor de gebruiksvriendelijkheid van Internet-toepassingen en voor de ethische implicaties van het gebruik van informatietechnologie. Hij noemt zichzelf een radicale media-pragmaticus. Lovink, een Amsterdammer die nu in Australië woont, publiceerde zijn boek
Dark Fiber in het Engels via de prestigieuze academische
uitgeverij van het
Massassuchets Institute of Technology. De titel "
Dark Fiber" verwijst niet alleen naar de massa's ongebruikte glasvezelkabel die in de grond zitten met het oog op de toekomstige groei van het Internetverkeer, maar ook naar de donkere, minder bekende kant van het Internet: de ondergrondse cybercultuur. Vertalingen in het Italiaans, Spaans, Duits en Nederlands zijn in voorbereiding.
Artikels