[Tanguy Pinxteren, auteur van een pedagogisch dossier over homofobie van de Franse Gemeenschap:] "Atatürk was wél homoseksueel, of toch minstens bi. Hij had in zijn paleis aparte logementen voor zijn minnaars: allemaal één deur verwijderd van zijn eigen slaapkamer. De generaal was daar vrij open in. Wist u dat één van zijn minnaars ooit een boek heeft geschreven? Dat boek is, dacht ik, één dag op de markt geweest in Turkije. De censuur sloeg onmiddellijk toe. Een krant die melding maakte van het bestaan van het boek werd meteen uit de handel genomen."

Dat boek heet 'Hayatim ve hatiratim' ('Mijn leven, mijn herinneringen') en werd eind jaren dertig geschreven door ene Riza Nur, een vertrouweling van Atatürk. Gepubliceerd werd het pas in 1992, nadat een Turkse uitgever het manuscript toevallig in een museum in Londen ontdekt had. Of het boek werkelijk het bewijs levert dat Riza Nur de minnaar was van Atatürk, is in Turkije al vijftien jaar onderwerp van discussie. Het officiële regeringsstandpunt luidt dat Riza Nur 'geestelijk gestoord' was toen hij het schreef.

Douglas De Coninck in Humo, 3 april 2007