Franse presidentskandidaten: zes marxisten, nul liberalen

Al is het marxisme in de Franse intelligentsia niet meer zo dominant als het tot de jaren tachtig was, het geniet in Frankrijk nog altijd een opvallend respect. (...)

In Frankrijk speelt nog een andere factor mee die uitlegt waarom het veld kandidaten voor de verkiezingen van zondag zo atypisch is, vergeleken met een groot deel van de rest van West-Europa. De Franse revolutie gooide de monarchie en God overboord, maar introduceerde een ware religie van de Staat, van een sterk, zeer centralistisch gezag, dat het algemeen belang belichaamde, of althans geacht werd dat te doen. Bonaparte, de latere keizer Napoleon, legde de basis voor die staat, en de traditie van jakobinisme of bonapartisme zit nog altijd diep.

Niet een linkse regering maar Charles de Gaulle voerde na de bevrijding een golf van nationalisaties door. Niet een linkse president maar president de Gaulle zei gestreng dat ,,de politiek van Frankrijk niet in la corbeille (de beurs) gemaakt wordt''. Het geloof in de staat als behoeder van het algemeen belang, herverdeler van de nationale welvaart, en bestuurder van de economische en industriële ontwikkeling, leeft net zo goed bij de (neo)gaullisten als bij de linkerzijde. Vandaar dat bonapartisme en marxisme, die allebei aan revoluties ontsproten, elkaar vaak wederzijds versterkten.

Zowel rechts als links hoor je bijvoorbeeld zeggen dat niet ,,Europa'' maar de sterke, ambitieuze Franse staat, de exception française, de motor zijn geweest voor Europese successen als de Ariane en de Airbus.

Niet voor niets drukt The Economist op de cover van deze week een onderdeel van een heroïsch schilderij van Napoleon te paard af waarop de Franse veldheer het gezicht van Nicolas Sarkozy heeft gekregen. Het Britse weekblad ziet in Sarkozy Frankrijks beste kans omdat de UMP-kandidaat het voornemen en de durf heeft om het etatistische keurslijf aan te pakken dat nu te veel initiatief versmacht en een hoge werkloosheid helpt instandhouden. Maar de Economist heeft toch ook twijfels. Want als minister van Economie en Financiën heeft Sarkozy toch te veel bonapartistische neiging tot staatsinterventie betoond. Dat zegt veel over de exception française, want in Frankrijk wordt diezelfde Sarkozy juist ,,ultraliberalisme'' verweten.

De campagne voor de presidentsverkiezingen van zondag illustreert hoe diep die ,,Franse uitzondering zit''. Op de twaalf kandidaten zijn er zes die zich op Marx beroepen en is er geen enkele die liberaal is, laat staan ultraliberaal. En terwijl de media ongenadig zijn voor het ,,liberalisme'', dat gelijkgesteld wordt met rauw kapitalisme, is er een grote mate van sympathie, of vertedering, voor de Don Quichottes van uiterst-links. (...)

Mia Doornaert in De Standaard, 19 april 2007

Reacties

#38956

Govaert Jan

 

Vóór de Franse Revolutie was het de schuld van de adel en de kerk dat de mensen moesten werken. Daarna was het de schuld van het kapitalisme.
De Fransen dragen altijd een lichte en bijna genetische vorm van anarchisme mee in hun aard.
Niemand werkt nu eenmaal graag en dus moeten er zondebokken gevonden worden voor deze
onontkoombare tragiek van het bestaan.
Dit is de reden waarom kandidaten van de rechterzijde hun rechtse programma’s altijd larderen met wat sociale zoethouders kwestie van de hap gemakkelijker te doen slikken.

#38958

A.Rouet

 

'onontkoombare tragiek van het bestaan'

Als ik er 's morgens bij de bakker sta en er de locals, op espadrilles en streekkrant onder de arm, hun baguette en croissants zie kopen, dan valt dat met die genen en die aard van de Fransen nogal mee, vind ik.

#38959

Govaert Jan

 

Rouet
De Fransen lullen graag over het marxisme-socialisme zoals ze in de tijd van de nouvelle vague over de l’amour lulden. Ach, het is een spel en dat gezwam maakt het leven wat aangenamer meer moet men daar niet achter zoeken.

#38963

traveller

 

@A.Rouet

Fransen en werken gaat niet samen.
In Parijs wordt niet gewerkt, daar wordt jacobijns Frankrijk "bestuurd" en afgeroomd, of dacht je dat de walen hun mentaliteit van ergens anders dan uit "la douce" hadden gehaald?
Baguetten en croissants 's morgens zijn heerlijk maar je moet vandaag naar Le Cannet gaan om nog een originele warme bakker te vinden, in Cannes zijn er geen meer, ze halen allemaal hun diepvries van de industriele bakkerijen.
In gans Parijs smaakt de patisserie allemaal hetzelfde, zelfs "Le Notre" verzet zijn producten in diepvries.
De echte dorpsbakkers vinden geen opvolgers meer, het is een te moeilijk leven, meneer.
De oude franse zeer goede stielmannen bestaan niet meer, gevolg van mei '68 en het socialisme.
L'exception française bestaat alleen nog in de kiespropaganda en in het hoofd van een Le Pen die met nostalgie daarop terug blikt.
Ik heb projecten in Frankrijk uitgevoerd en heb allemaal de fransen buitengezwierd en Vlamingen en engelsen ingevoerd. Ze kostten me het 3-voudige maar het werk was af en ik maakte winst.

#38965

traveller

 

Jacobijns gecentaliseerd Frankrijk is een communistisch/socialistisch systeem avant-la-lettre. Daardoor is het privaat initiatief in Frankrijk op sterven na dood. De franse geest is enorm vindingrijk maar dat wordt niet gehonoreerd(gallicisme).
Daardoor gaan de creatievelingen weg, o.a. naar Londen(over 250.000 fransen leven in Londen vandaag) en naar de U.S.
Ze komen NIET naar Belgie, alleen de miljonairs-gepensioneerden doen dat wegens de belasting op het "patrimoine".
De huidige presidentskandidaten gaan daar "niets" aan veranderen, wegens onmogelijk.
Inderdaad de bureaucratie is volledig in handen van de vakbonden en geen enkele politieker kan daar iets tegen doen zonder een revolutie.
De centralisatie heeft het ambtenarendom baas gemaakt over de politieke structuur en de vakbonden over de administratie, gevolg: totale inertie en doodbloeden. De schulden van de franse staat zijn obscuurder dan de belgische en zeker zo groot in verhouding. Voor degenen die ziende blind zijn: Frankrijk en Wallonie: dezelfde centrale ziekte.

#38966

traveller

 

Een ander element is de enorme corruptie, op een schaal waar de PS alleen kan van dromen.
Trouwens, het Elf-schandaal had in de U.S. de ganse directie in de bak doen draaien, in Frankrijk is alleen de onbelangrijke Sirven die toch aan het sterven was van kanker in de doos gedraaid.

#38967

VI

 

Het is een beetje paradoxaal, maar ik geloof dat de franse grootschalige, kille, industriële retail er gekomen is door een tekort aan economische 'schwung'. Enorme prijsdruk van de dominerende lage klasse heeft zijn stempel gedrukt op het aanblik van de steden. Ze zitten nu vast aan hun gigantische Auchans, Decathlons en Hypermachés. Ik kan mij persoonlijk geen frans middenklasse gezin voorstellen, bestaan die wel nog? Wie zijn ze, wat doen ze?
In mediterrane dorpjes en steden als Parijs, volggepropt met Franse Haute Finance en internationale jetset, blijft kwaliteit soms wel nog eens hangen, maar is de ziel ook weg. Je moet al heel diep in het hol van pluto kruipen om nog een authentieke Fransman tegen te komen.

#38968

traveller

 

@ VI

60% van de CAC40 is in handen van buitenlands kapitaal.
De franse "Haute Finance" zit integraal in handen van, meestal joods, buitenlands kapitaal.
Alleen LVMH en PPR zijn nog exclusief frans, maar waarschijnlijk niet lang meer.
Areva is strategisch levensnoodzakelijk en zal in handen van de staat blijven.
Frere heeft meer te zeggen in de franse financies dan gelijk welke fransman en ik ben zeker dat na zijn dood de zoon ook eieren voor zijn geld kiest en aan de Noord-Amerikanen(Canada of U.S. verkoopt, of de chinezen? Dat zou pas vuurwerk geven.)

#38982

traveller

 

@ RechtsHouden

Als je een hilarisch boek wilt lezen over frankrijk: A year in the merde, van een engelse journalist die jaren in Frankrijk leefde.
Zeer goed, een aanrader.

#38983

traveller

 

@ RechtsHouden

Je hebt gelijk, zeer goed.

#38988

traveller

 

@ RechtsHouden

Verwacht geen hoge literatuur, zelfs geen zeer goede schrijfstijl, er zijn betere en veel betere, maar zijn typeringen van de fransen zijn haarfijn uit de doeken gedaan en als je een paar franse "patrons" kent ga je ze zo herkennen, dat is de echte waarde van het boek, dat ook de franse corruptie en leegheid beschrijft.
Het stelt ook een aantal vragen die niet kunnen weggecijferd worden: "waarom gaan we er zo graag naar toe?"

#39055

thylbert

 

"Daardoor gaan de creatievelingen weg, o.a. naar Londen(over 250.000 fransen leven in Londen vandaag) en naar de U.S."

In Time Magazine van deze week staat een interessant artikel over dit onderwerp getiteld "The French Exodus".