Het drama van het eeuwige linkse beleid
De Gucht noemt rechts Vlaanderen een mythe. Er is geen mythe, maar een drama. Hoe de Vlaming ook stemt, hij krijgt altijd dezelfde politiek terug: links en socialistisch. Dat komt doordat de bepalende groepen, die nu al praten over een driepartijencoalitie, elkaar in een houdgreep hebben. CD&V zit in de greep van het ACW van Jan Renders. Hoewel veel CD&V-kiezers niet bepaald links zijn, moet hun partij van Renders een linkse koers varen. De VLD zit vastgespijkerd aan de pluche, dankzij de PS. Verhofstadt is het populairst onder de Walen. Dat zegt genoeg. De SP.A zit vast aan de PS en aan de vakbonden. Daarom hebben Vlamingen geen keuze. Ja, ze kunnen kiezen voor het Vlaams Belang. En dan nog krijgen ze hetzelfde beleid terug.
Jean-Marie Dedecker in De Standaard, 27 april 2007



Reacties
Peter Van de Ven
vrijdag, 27 april, 2007 - 11:02Dat "eeuwig links" (wel ja, voor JMDD is alles "links van het VB" socialist, LDD is een soort VB-bis) moet gelezen worden als "eeuwig-flamingant-links"
Even verwijzend naar de "VB-valkuil" die ik hier aankaartte, dwz de intime dialectiek tussen "progressief" en "rechts" Vlaams-nationalisme, gaat het eigenlijk om een gelijkaardige waarneming maar anders belicht.
Maar over dat eeuwig-flamingant hoor ik JMDD niet klagen.
Ik heb nochtans al wel geklaagd over de "Nieuwe Orthodoxie", die geen eigenschap is van "links" maar wel van "progressief-Vlaanderen".
Ter vergelijking:
*Conservatief Vlaams-nationalisten willen een monocultuur: Vlaams
** "Progressief" Vlaams-nationalisten willen een monocultuur: het interculturalisme, de dominante cultuur na fusie, ook verwoord als "diversiteit", niet te verwarren met multiculturaliteit. En dat interculturalisme eindigt in allerlei nieuwe dogma's, de "Nieuwe Orthodoxie".
Als JMDD nu nog zo eerlijk wil zijn om toe te geven dat ook de Nieuwe Orthodoxie een flamingant product is, dan zou hij tonen dat hij niet "selectief" kritisch is.
Op mijn blog staat het zo:
"De verkettering van het Vlaams Belang is een manipulatief middel om de kiezer tot (conservatief of progressief) Vlaams-nationalisme te bewegen. Het hoeft dus niet te verbazen dat het Vlaams Belang, als principieel separatistische partij, met graagte deze rol van "pispaal" speelt." (Lees meer: http://actuabelgica.blogspo... )
Thos
vrijdag, 27 april, 2007 - 22:23Heeft iemand iets van bovenstaand geraaskal begrepen? Ik heb het nu twee keer gelezen en ik kom er nog niet uit.
Peter Van de Ven
vrijdag, 27 april, 2007 - 23:58@ Thos:
Ik weet niet waar je niet volgt, dus even deze verduidelijking.
Stel dat je een café binnen gaat, en neemt plaats. Even later komt de ober voorbij en vraagt: "Wilt u uw koffie zonder of met melk?"
Zie je het manipulatieve van die vraag? Je wou namelijk helemaal geen koffie, maar een frisse pint, en mischien zal je toch zeggen: "Geef mij maar met melk".
De "witte of zwarte koffie" is het "progressieve of rechtse Vlaams-nationalisme". Veel anti-VB-anti-fascisme neemt de burger mee in de polarisering "links/rechts Vlaanderen" en geeft zo impliciet de boodschap dat daarover de keuze gaat: "Welk Vlaanderen wilt u?".
En zo kom je voor je het weet in een Vlaams-nationalistische logica (België telt niet meer), zoals die in het café koffie gaat bestellen ook al wou hij een pint.
"Progressief" Vlaams-nationalisme is bovendien even monocultureel als het conservatieve. Interculturalisme (niet verwarren met multiculturalisme) zoekt een fusiecultuur die boven de verschillende deelculturen zou gelden. Een nieuwe monocultuur, maar diverse van oorsprong. Zo zie je dat beide Vlaams-nationalismen, progressief of conservatief, niet echt zo verschillend zijn, ze zoeken beide "orthodoxie".
JMDD klaagt dat het beleid (in zijn ogen dan toch, in feite is hij gewoon anti-syndicaal) steeds "links" is. Voor een stuk komt dat door bovenstaand mechanisme. Het CS staat in functie van promotie van het Vlaams-nationalisme, omdat het een "ruzie tussen flaminganten" uitlokt, en daardoor doet vergeten dat Vlaanderen geen land, maar een regio is.
Misschien is het zo duidelijker?