Knack, een blad zonder ziel

Eerlijk gezegd heb ik niet zo'n hoge dunk van Knack (Knack zonder Frans Verleyen is zoals De Standaard zonder Mia Doornaert, geen abonnement waard dus).

Maar nu ik lees dat Paul Goossens schrijft dat "elk geloof dat politiek de wereld beter kan maken, systematisch [wordt] onderuitgehaald", moet ik Knack toch eens aandachtiger gaan lezen, want dat klinkt wel goed, moet ik zeggen.

Dat heel wat inspanningen van politici contra-productief zijn en vaak het tegenovergestelde opleveren van wat er oorspronkelijk werd beoogd, dat is toch een feit? Goed punt voor Knack, dank zij Paul Goossens.

Het belgische (of Vlaamse) gedrukte medialandschap is al zo arm. Ik heb het gevoel dat Knack kritischer rapporteert dan enkele jaren geleden toen het overduidelijk op de kar van de politieke correctheid sprong.

Naar mijn gevoel doen ze het nu terug beter. Het kan nog altijd beter natuurlijk, maar om daarvoor één van de enige lezenswaardige duidingsmagazines aan de kant te schuiven is mij wat te drastisch. Lees Pallietke en de Knack, plus nog wat blogs en je hebt Desmet zijn Pravda niet nodig.
Ik lees heel dikwijls de morgen -- 's morgen in het cafetaria van de bakker (zelf kopen zou ik nooit doen, onmogelijk).

En idd. Knack is niet meer hetzelfde na Sus, maar ik waardeer wel de moed waarmee Knack SSlangen ontmaskert tegen een totalitaire premier in...
Dat Leterme de vriend is van de Knack chef, ok, maar Knack is toch van enig niveau. Alleen jammer dat die linkse MO vod er altijd aanhangt. Spijtig van de bomen ...
Tessa Vermeiren mag ook best gelezen worden hoor, spijts haar soms scherpe kantjes

Over Knack,

Verleyen-Verhofstadt en Van Cauwelaert-Leterme, het is bijna wiskunde.

Hard en dikwijls gelachen met Koen De(sic) Meulena(sic)re maar dat hij in de hoek van 'la politique pourrie' zou belanden was voorspelbaar. Toch moet het kunnen.

Knack als politiek weekblad? Eénoog in het land der blinden?

Paul Goossens is niet meteen goed geplaatst om een oordeel over Knack uit te spreken, ongeacht het feit dat zijn analyse klopt of niet. Hijzelf gaf in de tijd toen hij zelf voor Knack werkte, permanent blijk van een "benepen Europees Vlaamsscepticisme", zeg maar volksverraad. Het voortdurend opvoeren van zijn goede vriend Gerard Mortier, stoorde veel lezers. Niet dat Mortier nies te vertellen heeft over opera. Maar de man bemoeide zich vanuit zijn comfortabele zetel in Oostenrijk met een Vlaanderen waarvan hij totaal vervreemd was. Een Vlaanderen, dat hij alleen nog kende van wat Goossens hem influisterde.
Na de Gesprekken in Toscane op de VRT, waar Goossens zijn gasten met alle geweld anti-Vlaamse uitspraken probeerde te ontlokken en als dat niet lukte zoals een verongelijkt kind begon te pruilen en dan maar zijn eigen mening gaf, was de maat vol.
Hij werd op Knack bedankt voor bewezen ondiensten.
Hoe klein is het, van dan nu na te trappen.

Voor mij zijn het vooral de bijdragen van Joel De Ceulaer die me Knack niet meer doen kopen. Wat een frustratie die daar afdruipt!

Jongens, die warmte toch: noch Joel, noch Jöel doch Joël moet het zijn.