Baron Buysse over de graaitaks
We zitten nu in een periode waarin het populair is om het imago van de CEO te beschadigen. Ik vind dat beledigend. Neem nu die term graaitaks: die suggereert dat managers altijd graaien en met hun hand in de kassa zitten, terwijl ze in werkelijkheid hard werken en een grote verantwoordelijkheidszin aan de dag leggen. Als alle Bel-20 bedrijven zouden besluiten om hun CEO verplicht 25 procent te laten inleveren, zouden we daarmee dan iets opschieten? (...)
Ik zou [een symbolische daad] niet verstandig vinden, want het zou betekenen dat we erkennen dat het systeem niet werkt. Terwijl de structuren allang bestaan. Bureaus als Hays en Towers Perrin houden zich al jarenlang bezig met het bepalen van de juiste weddes. En al jaren zijn de managerslonen in België gezapig meegegroeid met de markt. Een paar jaar geleden zijn er de opties bijgekomen, waarvan ik het als een aberratie beschouw dat ze op voorhand belast worden, ongeacht of ze al dan niet iets opleveren.
Die lonen hebben gewoon te maken met competenties. Als u ziek bent, wilt u ook de beste dokter. Niet iedereen wil de job van CEO, niet iedereen heeft er de capaciteiten voor. Als je als bedrijf niet betaalt, krijg je niet het goede management. Mensen die beleggen in Bekaert, vertrouwen hun spaarcenten aan mij toe. Ze verlangen van mij dat ik zorg voor dividend, eventueel voor een share buy-back en voor een hogere aandelenkoers. Ik werk met de centen van mensen die in dit bedrijf geloven.
Er moeten ook heel wat mythes uit de wereld worden geholpen, zoals het verhaal dat managers mensen buitengooien om de koers op te krikken. Men zou eens moeten weten hoeveel nachten een manager wakker ligt, en hoe vaak dergelijke plannen worden herbekeken, voordat men tot een afslanking overgaat.
Baron Paul Buysse, geïnterviewd door Ruben Mooijman in De Standaard, 4 mei 2007 [zie ook: Baron Buysse over buitenlandse roofdieren]



Reacties
Mike Reys
vrijdag, 4 mei, 2007 - 09:39Sinds een aantal jaar krijg je nu de keuze of je opties vooraf of achteraf worden belast. Vooraf belasten is inderdaad waanzinnig, aangezien je meestal een wachtperiode hebt vooraleer je je opties mag "vesten". Dus vroeger (of nu nog indien je dit verkiest) betaalde men eigenlijk belasting op iets wat men niet had!
Let wel, België is/was niet het enige land die deze praktijken uitvoert.
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 09:49Paul Buysse is wel het type CEO dat klaarkomt bij het zien van een fabriek in lage loonlanden: zeer lage lonen, geen vakbonden, slechte werkomstandigheden, hoge winsten.
Denkt die nu echt dat CEO's de enigen zijn die zich met passie aan een opdracht wijden?
Bureau's die zich bezig houden met het vaststellen van "de juist" lonen? Op basis van welke normen?
Tel eens uit hoeveel geld de 25% minder vergoeding van alle BEL-20-ers (volledige kaders) zou zijn, en wat je met dat geld zou kunnen doen.
En bekijk dat ook eens op wereldschaal. De CEO-vergoedingen halveren zou geen slechte zaak zijn: dan zullen ze zichzelf misschien opnieuw als mensen gaan beschouwen.
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 11:01@ Peter Van de Ven
Vraag: "Wie bepaalt eigenlijk wat een 'juist' loon is?"
Ik vind het een prima voorstel om heel concreet uit te tellen hoeveel een graaitaks oplevert. Dan kunnen we eens heel nauwkeurig vaststellen wat daarmee kan gedaan worden.
En dan kunnen we meteen de vraag stellen wie het beste weet wat ermee kan gedaan worden: een politicus die het geld met staatsdwang steelt of diegene die er eerlijk voor gewerkt heeft.
Wat betreft onze politici hou ik mijn hart vast: een simpele verwijzing naar de staatsschuld volstaat om aan te tonen dat het niet allemaal goede huisvaders en beheerders zijn in tegenstelling tot het gros der grootverdieners in bedrijven...........
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 11:37@ Herteleer:
Om even te verwijzen naar de overige posts: kritiek op buitensporige CEO-lonen is niet noodzakelijk "graaitaks". Ik ben tegen graaitaks, omdat ik tegen "taks als beleidsmiddel" ben. Als ervan uitga dat de CEO-toplonen onverantwoord zijn, worden ze niet meer verantwoord omdat er een taks op geheven wordt, dwz, als alleen de begroting(sput) er beter van wordt.
Het uitgespaarde geld door de CEO-vergoedingen te halveren kan bv besteed worden aan dienstverlening binnen het bedrijf en aan loonsverhoging. Die zullen er niet komen door een graaitaks, dwz daar wordt niemand beter van. En ook andere aspecten van bedrijven mogen bekeken worden, niet alleen de CEO-vergoedingen.
CEO's als "goede huisvaders" is wel minstens deels naast de waarheid, kijk maar naar ENRON en L&H, en armzalige werkomstandigheden in groeilanden.
Ik weet niet of er principieel zoiets bestaat als een "juist loon", maar grenzen naar boven en naar beneden lijken me verantwoord. Stel nu een minimumloon (mondiaal) op 1000¤, en maximale loonspanning van 1/100 (mondiaal), dat moet toch kunnen? (Niet te letterlijk nemen, het is maar een voorbeeld)
Cogito
vrijdag, 4 mei, 2007 - 11:44Maar wie gaat stellen, Petertje? God of zo?
1000 euro mondiaal minimumloon ==> ZOT.
Dan staan al die mensen die nu minder dan 1000 euro verdienen op straat en stort de economie mondiaal in.
Dat principe vat je blijkbaar nog niet hé, dat minimumlonen werkloosheid veroorzaken? Als een job geen 1000 euro opbrengt, dan KAN de baas daar geen 1000 euro voor betalen, omdat hij dan failliet gaat. Leer toch 'ns iets over economie.
Of weet je wat: ga eens - bij wijze van bijverdienste - iets zelfstandigs doen, om het even wat, iets simpel en goedkoops, bijvoorbeeld T-shirts verkopen op de markt, of ijskreem, om het even. Goei leerschool.
Cogito
vrijdag, 4 mei, 2007 - 11:48Ik begrijp nu denk ik waarom je je afvroeg waarom je niet gewoon geld kan bijdrukken. Op die manier kan je iedereen 1000 euro per maand geven, inderdaad. En de sociaalvoelende in jou die zegt: maar DOE dat dan toch gewoon! DRUK dan geld dat we van die armoede in één klap verlost zijn!
Grootmoedig, maar het toont aan dat je geen economie verstaat: tegenover geld moet productie staan, anders krijg je inflatie.
de oplossing van armoede is meer productie.
Nicolas Raemdonck
vrijdag, 4 mei, 2007 - 12:01Aan PvdV: "Baron B is wel een CEO die enz...."
Mag ik eens vragen of u weet naar waar de jobs van de fabrieken van Opel naar toe zijn (en die andere recent gereduceerde fabriek van het andere autonmerk)? Respectievelijk naar Zweden en Duitsland. Van lage loonlanden gesproken.
Toegegeven, op dit moment twijfelt Opel voor de productie van Chrevrolet tussen België en Roemenië maar ze twijfelen dus nog en België kan dat nog steeds krijgen (als ze maar niet wild staken).
Questing Beast
vrijdag, 4 mei, 2007 - 12:06Laat ons wel wezen: heel dat gedoe rond de lonen van CEO's is weer zo'n non-issue dat voor politici handig is om de aandacht van de werkelijke problemen af te leiden. Het gaat hier om een beperkte groep mensen die opvallen: een gemakkelijke schietschijf die weinig kan terugdoen. Even de boel lekker zwart-wit polariseren en hup, dat levert weeral met weinig moeite een mooie hoop extra stemmen op. De werkelijkheid is dat de groep CEO's met zeer hoge lonen zeer beperkt is; een veel groter aantal CEO's verdient heel wat minder. Uiteraard werkt niemand op zo'n positie tegen een minimumloon, maar dat is gezien hun verantwoordelijkheid binnen het bedrijf waarvoor ze werken ook logisch. Maatschappelijk effect van het plafonneren van CEO-lonen: drie keer niks. Verder: wat is een "juist" loon? Wie gaat dat bepalen? Heel simpel: de markt. De arbeidswaarde van een CEO wordt - net zoals de waarde van goederen - maar door één ding bepaald: wat een zot ervoor wil geven. Zelfs die premies die worden binnengehaald bij ontslag na falen vallen daaronder: als die CEO in kwestie het bedrijf zover krijgt dat ze dat in een contract willen zetten dan weze dat maar zo. Uiteindelijk worden die contracten niet getekend met een pistool tegen het hoofd, is het wel? In het geval van Dhr. Buysse hierboven: ik heb geen flauw benul van wat die man verdient en het interesseert me ook geen zier. Reden? Ik ben geen aandeelhouder van Bekaert. Dhr. Buysse weet ook niet wat ik verdien; het zijn zijn zaken ook niet en dus heeft hij zich daarmee niet te moeien, niet zoals ik me niet te moeien heb met het reilen en zeilen van Bekaert. Tenslotte zou ik nog willen zeggen dat de politici die met dit dossier gemakkelijk willen scoren beter wat minder hypocriet uit de hoek zouden komen: als ze denken dat hun politieke carrière bij de volgende verkiezingen wel eens een deuk zou kunnen oplopen zijn ze de eersten om te proberen allerlei vetbetaalde postjes in het bedrijfsleven in de wacht te slepen.
RP
vrijdag, 4 mei, 2007 - 12:41@Questing Beast
Volledig mee eens, met deze opmerking : de Buysses van deze wereld bemoeien zich wel met uw salaris, getuige de niet aflatende stroom van captains of industry die zitten aan te dringen op loonmatiging, langer werken voor hetzelfde of minder geld, noem maar op. En afgezien van het feit dat ze op een aantal punten gelijk hebben (we zullen inderdaad langer moeten werken), vind ik het van een verregaand cynisme getuigen dat dit soort managers met 22% loonsvershoging al fluitend naar de bank trekt terwijl ze anderzijds met een opgeheven vingertje naar de lagere echelons staan te zwaaien.
Questing Beast
vrijdag, 4 mei, 2007 - 12:55@RP: akkoord, en niet echt het goede voorbeeld als je je werknemers wil motiveren. Maar dat vind ik nog altijd geen reden om met allerlei wetjes en regeltjes beginnen in te grijpen in wat in wezen een privé zaak is tussen werkgever (in casu de aandeelhouders via hun vertegenwoordigers in de raad van beheer) en werknemer (de CEO). Vrije interacties tussen vrije mensen, daar draait het bij mij om, zowel op de hoge als op de lage echelons.
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 12:57@ Peter Van de Ven
Akkoord, kritiek op hoge lonen is niet helemaal hetzelfde als akkoord gaan met graaitaks.
We kunnen echter niet ontkennen dat een graaitaks eerder zal toegejuicht worden door iemand die kritiek op toplonen heeft dan door iemand die toplonen geen probleem vindt.......
Voorts spreekt u van een halvering van toplonen om uit te delen aan werknemers. Erg concreet klinkt dat niet. Ik had dus graag geweten om hoeveel het concreet gaat. Dan kunnen we zien of de 'herverdeling' de moeite loont. Dan kunnen we oordelen of de herverdeling misschien beter gebeurt via een investering in extra personeel waardoor er een of meerderen een deftig maandloon kunnen krijgen i.p.v. bijvoorbeeld 500 bestaande personeelsleden een jaarlijkse flut-opslag.
Op mijn vraag naar 'juist loon' en wie dat bepaalt, antwoordt u met 'grenzen'. Mijn logische vervolgvraag: "Wie bezit de ultieme standaard of maatstaf om die grenzen te bepalen?"
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 14:45@ Herteleer:
Hoeveel concreet? Om die vraag te benatwoorden zouden de CEO-vergoedingen bekend moeten zijn, en dat zijn ze niet.
Dus: hypothetisch: Een kader van "X" managers (CEO inbegrepen)verdient 2 500 000 Euro per jaar. Voor de BEL-20 geeft dit dus 50 000 000 Euro. De helft is dus 25 000 000 Euro, dat is toch al een behoorlijk bedag en dan heb je het alleen over de BEL-20. Investeer je die gelden in loonsverhoging, zal de winst per werknemer niet bijzonder zijn misschien, maar je kan die ook besteden aan dienstverlening en verbetering van de werkomstandigheden.
Bovendien zou de cash-berg van de meeste bedrijven ook eens bekeken mogen worden.
Voer je hetzelfde denk-experiment uit voor de Dow-Jones, zal je op veel grotere bedragen uitkomen, de CEO-vergoeding van Apple indachtig (20 000 000$ per jaar)
@ Nicolas:
Paul Buysse is iemand die zichzelf ziet als een instrument om "meerwaarde" te creëren, en die zich geen vragen stelt over het "hoe en waarom" zoals de slavenopzichter in dienst van van een slavenhandelaar die zich geen vragen stelt over de slavernij: als hij maar geld verdient voor zijn bazen.
Kortzichtig kapitalisme dus.
Ontken je de delokalisaties naar China?
Questing Beast
vrijdag, 4 mei, 2007 - 15:16Vreemd toch hoe zwart-wit de tegenstelling tussen kaders/werkgevers/... en arbeiders altijd wordt gezien als almachtige geldwolven versus onmachtige sukkelaars. Zijn arbeiders dan zulke breinloze schapen die altijd de pineut zijn? Wat een onzin. Als je werkomstandigheden je hier niet aanstaan kun je nog altijd zeggen "de boom in". Ik ben nu zelfstandige maar heb in het begin van mijn loopbaan ook in loondienst gewerkt. Ik ben altijd voor mezelf opgekomen en heb altijd gewerkt vanuit het motto: "ik verhuur mijn vaardigheden, maar ik ben zelf niet te koop." Je bent verdomme toch geen slaaf hé. Tenzij je van jezelf een slaaf maakt natuurlijk of tenzij je op je hol in een hoekje gaat zitten bleiten en de wereld maar over je laat walsen. Sorry hoor, maar met zo'n houding heb ik weinig medeleven. Noem me dan maar een kapitalistisch varken.
Mike
vrijdag, 4 mei, 2007 - 15:28En in China is het niet zo dat de partijleiding (de CEO's van de staatsbedrijven) wegloopt met de centen, en dat de werknemer in de plaats minimale levensmiddelen, een huisje en een school waarin de leerlingen worden geindoctrineerd met hoe groot de leider wel is?
En delokalisatie heeft te maken met de hoge loonkosten, en de loonkosten van Belgische CEO's ivm buitenlandse CEO's valt reuze mee... De loonkosten van gewone arbeiders en bedienden daarentegen!
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 15:34@ Mike:
"De loonkosten van gewone arbeiders en bedienden daarentegen!"
De afgunstige geldwolven, verdorie toch (?)Dat ze een voorbeeld nemen aan hardwerkende Aziaten die aan 5$ per uur en zonder sociale bescherming werken, dat is tenminste nog arbeidsethos!
PS: de verhouding bedrijfswinst/loonkost is nog nooit zo groot geweest in Europa als tijdens het afgelopen jaar.
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 15:51@ Peter Van de Ven
Je bent dus akkoord dat het afromen van toplonen maar peanuts oplevert wanneer de 'opbrengst' verdeeld wordt onder de werknemers.
Ik wijs er in dat verband op dat je niet tot hogere bedragen komt door de graaitaks uit te breiden naar Bel-20 of Dow: je zal even weinig per kop krijgen, daar de som dan ook door meer werknemers moet gedeeld worden.
Voorts had ik graag toch vernomen wie of welke instantie de norm of maatstaf bezit om inkomensgrenzen vast te leggen, en waar die persoon, of instelling die autoriteit vandaan haalt.
Dat deel hebt u nog niet beantwoord.
Mike
vrijdag, 4 mei, 2007 - 16:23Gelieve even arbeidsethos te definiëren. Ik meen uit vorige reactie begrepen te hebben: hard werken (hoe harder hoe beter) voor weinig geld (hoe minder hoe liever)...
Gelieve wat duiding te geven indien ik het verkeerd begrepen heb
Peter van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 17:35@ Herteleer:
Van mij mag je discussiêren over graaitaks, maar niet met mij, aangezien ik die graaitaks afwijs.
Ik spreek over beperking van de CEO-lonen en herverdeling van de bedrijfswinsten. Die leveren geen "peanust" op, aangezien die niet noodzakelijk moeten herverdeeld worden onder de vorm van loon, maar wel als werktijdverkorting, dienstverlening, veiligheid op het werk, betere werkomstandigheden enz., kortom investeringen ten gunste van de werknemers.
Onder meer daarom vind ik "graaitaks" een slecht idee, want die zal gewoon doorgerekend worden naar de werknemers: de CEO krijgt 5% meer en de werknemers 5% minder. Met een "maximale loonspanning" is dat onmogelijk. Gelieve beide items niet te verwarren.
Een maximale loonspanning wordt beslist zoals in een democratie de meeste politieke beslissingen genomen worden: in het parlement.
Mondiaal bedraagt die loonspanning nu tussen 20 000 000$ en 200$, dat is een mondiale spanning van 1/200 000, wat op geen manier verantwoord kan worden. Draai de zaken beter om: vertrek van 1/1 en motiveer hoe je gaat naar 1/2 enz, en zie hoe ver je raakt.
@ Mike:
"Arbeidsethos" in deze negatieve zin is inderdaad de masochistische ingesteldheid die mensen leert geloven dat ze geboren zijn om te werken voor hun baas, en liefst zo hard mogelijk voor zo weinig mogelijk geld, en daar dan nog heel dankbaar voor moeten zijn.
Slavernij in moderne verpakking dus.
(Die Aziatische 5$ moeten wel 0,5$ zijn, tikfoutje)
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 18:13@ Peter Van de Ven
Ik had reeds begrepen dat u niet van het woord graaitaks houdt.
U geeft weldegelijk aan dat u een 'beperking' van lonen voorstaat. Klinkt inderdaad wat minder ruig.
U vindt dus dat het parlement bekwaam is om de hoogte van de lonen af te topppen.
Heel raar.
Waarom zou immers louter aanduiding door een partijbureau (echt verkozen worden de meeste parlementairen immers niet) de parlementairen van een correcte maatstaf voor lonen voorzien? Verliezen ze dat oordeelsvermogen ook wanneer ze in de oppositie sukkelen?
Ik denk eerder het volgende: economie, bedrijven, verloning etc. is me dunkt een van die zaken die niet thuishoren in de politieke sfeer. Het mooiste voorbeeld: de regimes waar de poliotici het meeste economische inspraak hadden, zijn ineengestort. Wat dichter bij ons: onze politici slagen er niet eens in om de hen toevertrouwde gelden gezond te beheren, zo getuige de staatsschuld die ongeacht de kleur van de regerende parlementairen immens blijft.....
Politici zijn dus in tegenstelling tot wat u beweert, enorm slecht geplaatst om voor anderen te gaan bepalen wat ze mogen verdienen, laat staan om de eventueel afhandig gemaakte gelden zelf te beheren.
Ik blijf dus op mijn honger zitten. Wie bezit het ultieme inzicht, maatstaf,...... om de hoogte van weddes voor te schrijven?
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 18:31@ Herteleer:
In een democratie worden politieke beslissingen in het parlement genomen, dat is nu eenmaal eigen aan een democratie. Een regime waar politieke beslissingen buiten het parlement genomen worden, heet anders.
Het bepalen van maximale loonspanning is een politieke beslissing en hoort dus thuis in het parlement.
Voor de maatstaven, draai je best de redenering om: waarom zou A meer moeten verdienen dan B, en hoeveel? Bouw zo op tot bij de CEO.
Vergelijkingen met andere beroepen met vergelijkbare verdienste en verantwoordelijkheid helpen mee. En zo kom je tot een verantwoorde norm.
En het gaat dus ook over winstherverdeling, niet alleen over CEO-vergoedingen.
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 19:01@ Peter Van de Ven
Er zijn domeinen waar parlement (of een ander min of meer democratische organen) beter vanaf blijven. Dat toonde ik aan met 2 voorbeelden: de staatsbemoeienissen in commmunistishce economieën stortten ineen en in eigen land krijgen onze politici voor geldbeheer geen al te schoon rapport.
Ik zie dus geen enkele reden waarom precies die mensen geld van anderen mogen afpakken onder staatsdwang om het volgens hun principes te verdelen.
Wie op eerlijke wijze geld verdient moet het kunnen houden en er zijn zin mee doen. Onder staatsdwang afpakken en op obscure wijze herverdelen, lijkt me allesbehalve 'eerlijk verdienen'.
Loonnormen behoren dus allerminst in het parlement bepaald te worden.
Over die herverdeling, en de normen die daarvoor zouden moeten gelden, en wie die norm mag bepalen, daar blijft u reeds het hele debat extreem vaag over.
Ik vrees dat het voor vandaag niet meer zal zijn..........
Cogito
vrijdag, 4 mei, 2007 - 19:21@RP & QB:
Niet vergeten dat het loon van de CEO door vrije marktwerking is tot stand gekomen, maar dat van de werknemers meestal niet. Door politieke druk van vakbonden is dat loon dikwijls hoger dan het op de vrije markt zou zijn en daarmee staat de CEO die aandringt op loonmatiging dus perfect recht in zijn schoenen.
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 19:29@ Herteleer:
Er is geen sprake van "afpakken van geld", maar van het maken van afspraken. Politieke beslissingen, zoals loonnormen, horen thuis in het parlement. Jij pleit voor een dicatuur van de bedrijven.
Concrete invullingen verhuizen dan weer naar sociale onderhandelingen, bij wijze van delegeren vanuit het parlement.
Ook bedrijven en CEO's zijn in het parlement vertegenwoordigd, dwz ze hebben stemrecht als iedereen, en gezien hun positie, zelfs ondemocratische lobby-mogelijkheden.
Als jij het parlement een onaanvaardbare bemoeienis vindt, dan wil dat zeggen dat je liever een ondemocratisch regime hebt. Zeg het dan zo.
Wat is de norm voor "eerlijk verdienen"? Voor werknemers zo laag mogelijk en voor CEO's zo hoog mogelijk?
Is het installeren van een extra-beveiliging "oneerlijk verdienen"? Werknemers "verdienen" dus geen veiligheid?
RP
vrijdag, 4 mei, 2007 - 19:35@ Cogito
Werknemers doen precies hetzelfde als CEO's : een zo hoog mogelijke vergoeding proberen te krijgen voor hun diensten. In het geval van werknemers gebeurt dat al iets gemakkelijker via een vakbond. Ofte : "welbegrepen eigenbelang" in de praktijk... Socialisten en hardcore liberalen, bien étonnés de se retrouver ensemble...
A.Rouet
vrijdag, 4 mei, 2007 - 19:55@ RP
Inderdaad RP, als de CEO een ontslagvergoeding van 560 mijoen Bfr wordt uitbetaald, wordt hij bewonderd dit te hebben afgedwongen. Als arbeiders 'iets' afdwingen via hun vakbond spreekt men over schande, afgunst, contractbreuk en zo veel meer oneervols.
raf
vrijdag, 4 mei, 2007 - 19:57@Cogito:
Hier heeft RP een punt. Er is zoiets als een corporatistische reflex bij CEO's en aanverwanten. Ze komen uit dezelfde faculteiten of kennen mekaar via netwerken. Wie vandaag iemand aanneemt met uitstekende condities, kan morgen zelf aan de beurt zijn...
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 20:39@ Peter Van de Ven
Ik beschouw elke taks als afnemen van geld.
Je kan moeilijk beweren dat belasten geld bijgeven is.....
Wat betreft uw uitdrukking 'dictatuur van bedrijven':
Ik pleit voor het principe: baas over eigen gegenereerde inkomsten, m.a.w. het recht op vrije overeenkomst tussen werkgever en werknemer.
Welk heil ziet u in de bemoeienis van politici in die overeenkomst? Wie of wat zou hen het recht geven hun dictatuur uit te oefenen over iets dat tenslotte alleen de bedrijven en de werknemers aangaat? Onthou immers dat politici geen schitterend palmares kunnen voorleggen inzake het beheer van geld........
Waar u me ondemocratische principes in de schoenen schuift, gaat u toch wel heel kort door de bocht. Het parlement is niet echt een democratisch orgaan te noemen, wegens vele redenen. Dat wil niet zeggen dat ik voor nog meer dictatuur ben. Wie weet ben ik niet voor meer echte democratie. Of is die optie u niet bekend?
Inzake de loonnorm stelt u nu de vraag aan mij terug i.p.v. ze te beantwoorden. Bovenop legt u me een antwoord in de mond dat ik helemaal niet gaf. Is dat uw staard-wijze van discussiëren wanneer u een deftig antwoord schuldig blijft?
In uw verzonnen antwoord maakt u een dijk van een redeneerfout (net zoals hogerop wat betreft democratie)
Uit het feit dat ik kan leven met hoge top-lonen kan je niet de gevolgtrekking maken dat ik de gewone werknemers zo laag mogelijk wil verloond zien.
A.Rouet
vrijdag, 4 mei, 2007 - 20:46@Herteleer
Mij is de optie 'meer echte democratie' niet bekend, daar maakt U me benieuwd.
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 21:01@ A Rouet
Een vertegenwoordigend systeem kan democratisch zijn wanneer het de burgers echt vertegenwoordigd, m.a.w. wanneer de mandatarissen eerst en vooral waarlijk verkozen zijn en niet gecoöpteerd, geparachuteerd of anderszins aangeduid door partijen. Vervolgens moeten die vertegenwoordigers ook hun programma en beloftes in wetten gieten.
Gezien daar niet steeds garantie op is, moeten de burgers ten allen tijde het parlement kunnen 'passeren' en desnoods rechtstreeks zelf wetten invoeren, of afschaffen. Dat kan via de invoering) van het bindende referendum op burgerinitiatief (cfr. Zwitserland) Op die wijze krijgen we een waarlijk souvereine burgerij, wat tenslotte de noodzakelijke voorwaarde is om van echte democratie te kunnen gewagen. Dergelijke aanvulling van ons bestuur met referenda, naast de vertegenwoordiging, is wat ik al heel wat democratischer zou vinden.
A.Rouet
vrijdag, 4 mei, 2007 - 21:14@Herteleer
Zullen we per referendum dan eerst eens uitmaken wat 'echt vertegenwoordigen ' en het 'parlement passeren' zoal kunnen en moeten inhouden? Formuleer eens een vraag op dewelke de bevolking in dat verband een 'representatief' antwoord kan geven. Succes.
Herteleer
vrijdag, 4 mei, 2007 - 21:44@ A Rouet
Echt vertegenwoordigen is vrij simpel.
-Verkozen zijn
-Je programma realiseren
Wanneer de vertegenwoordigers niet langer representatief zijn, en/of wetten maken of nalaten ze in te voeren zoals de meerderheid van burgers het zou wensen, dan moet dit parlement, kunnen opzijgezet worden omdat het niet langer democratische legitimiteit heeft.
Het parlement te passeren kan via een referendum waarin de burger zich bij meerderheid uitspreekt, en zonodig ingaat tegen regering en parlement.
Voor voorbeelden van referendumvragen (ook die waarmee tegen regering en parlement ingegaan wordt) verwijs ik naar:
http://c2d.unige.ch/
Het spreekt voor zichzelf dat wanneer de burgers zich rechtstreeks uitspreken de uitslag het meest 'representatief' is voor wat de burgers echt wensen. Daar hoeft geen tekeningetje bij.
Peter Van de Ven
vrijdag, 4 mei, 2007 - 23:21@ Herteleer
--> "Ik beschouw elke taks als afnemen van geld."
Je doet maar, misschien even aan herinneren dat het gaat over een loonnorm? Hoeveel keer moet ik nog herhalen dat ik tegen graai-taks ben en eveneens tegen taks als beleidsmiddel?
--> "baas over eigen gegenereerde inkomsten" is een anti-democratische stelling, want er bestaat niet zoiets als absoluut-eigen-gegenereerde inkomsten, er bestaat zelfs niet zoiets als een absoluut-eigen-IK. Je plaatst het IK ( en in navolging daar van het bedrijf) boven de rechtstaat: anti-democratisch dus.
Politiek kan zich best met economische beslissingen bezig houden zonder daarom "communistisch" te zijn.
Je vroeg: wie maakt de loonnorm? Wel, aangezien het een politieke beslissing betreft: het parlement, waarin de kapitalistische klasse ook haar vertegenwoordigers heeft.
Als je met "meer echte democratie" BROV bedoelt, kan ik je verzekeren dat zulks niet meer, maar minder democratie inhoudt. Dat is echter een andere discussie.
Cogito
vrijdag, 4 mei, 2007 - 23:50@RP en Raf: jullie zouden gelijk hebben indien de vakbond zich buiten de politiek zou houden.
Herteleer
zaterdag, 5 mei, 2007 - 07:26@ Peter Van de Ven
Als de overheid zich bemoeit met loonafspraken tussen bedrijven, werkgevers en werknemers, en ze topt de lonen op een of nadere manier af, dan pleegt ze een vorm van diefstal. Of u dat nu graaitaks of belasting of loonnorm heet.
Loonnormen in de privé-sector dienen een vrije overeenkomst te zijn, totaal onttrokken aan de overheidsbesluitvorming, ongeacht of de staatsnormen, taksen, en andere vormen van diefstal op loon democratisch, particratisch of dictatoriaal tot stand kwamen.
Peter Van de Ven
zaterdag, 5 mei, 2007 - 10:16@ Herteleer:
Een beperkende loonorm kan nooit "diefstal" zijn. Graaitaks zou ik evenmin zo noemen, ook al ben ik er tegen, maar daarbij "zou het kunnen". Bij een loonnorm er is geen wegnemen/overdragen van iets.
Een loonnorm is een vrijheidsbeperking, en als die beperking verantwoord is, dan is er niets mis mee.
-->"Loonnormen in de privé-sector dienen een vrije overeenkomst te zijn, totaal onttrokken aan de overheidsbesluitvorming, "
Dat is een politieke statement dat je met passie en vuur mag verdedigen... in het parlement. Daar worden de politieke beslissingen genomen in een democratie, niet in bedrijfslokalen.
Een maatschappij waarin politieke beslissingen genomen worden in bedrijfslokalen, zoals jij voorstelt, is geen democratie.
Herteleer
zaterdag, 5 mei, 2007 - 11:20@ Peter Van de Ven
Als u beperkende loonnormen verantwoord vindt, dan had ik graag eens van u die verantwoording gelezen.
Het parlement en andere overheden, dienen zich niet te moeien in vrije overeenkomsten tussen bedrijven en werkgevers. Het bestuur van een land dient er enkel te zijn om gelijke rechten en plichten te waarborgen in die domeinen waar iedereen noodgedwongen mee te maken krijgt.
Het terrein 'werkgever-werknemer' hoeft daar absoluut niet onder te vallen.
Herteleer
zaterdag, 5 mei, 2007 - 12:33In feite is de enige 'graaier' de overheid.
De echte discussie behoort in feite niet te draaien om de hoeveelheid waarmee de overheid arbeid (zowel van werkgevers als werknemers!) belast.
De echte vraag luidt: is het belasten van arbeid door de (bewezen spilzuchtige) overheid verantwoord?
Questing Beast
zaterdag, 5 mei, 2007 - 18:29@PVDV: toch maar oppassen met de democratie op een absoluut schavotje te zetten: twee wolven en een schaap, weetuwel...
Peter Van de Ven
zaterdag, 5 mei, 2007 - 22:15@ QB:
Natuurlijk, ik spreek over democratie als principe. Ik vind dat die op dit ogenblik aan herwaardering toe is.
Democratie is meer dan dictatuur tussen twee verkiezingen, en kan niet los gezien worden van de lekenstaat en van het gelijkheidsprincipe. In die zin kan je je afvragen of er nog echt democratische partijen zijn in België.
Ik denk echter dat in de huidige moderne wereld met 6 miljard inwoners, een democratische lekenstaat (en dus naties) de beste garantie zijn op een vredelievend samenleven.
Het is goed dat alle belangroepen aan bod komen, die zien de maatschappij elk vanuit hun hoek. Het parlement als plaats van het vinden van overeenkomsten, is daarom ontzettend belangrijk.
Een herwaardering van de democratie heeft dus een herwaardering van het parlement nodig, weg van de huidige particratie dus. BROV is echter geen wenselijk alternatief, al zijn volksraadplegingen op tijd en stond een goede zaak.
Als je nauwkeurig toekijkt, zal je dikwijls merken dat waar het misloopt in een democratie het niet door een te veel, maar door ofwel misbegrepen ofwel onvoldoende democratie is.