Belgische desinformatie over China

De politiek correcte media, o.a. ook [het ACV-tijdschrift] Visie (de vroegere Volksmacht) dragen een een zware verantwoordelijkheid in de desinformatie van veel eenvoudige Vlamingen. Wie nooit in een land buiten de EU gewoond heeft, wie nooit in een echt ontwikkelingsland geleefd heeft, die gelooft de standpunten van Visie klakkeloos. Triest, maar zo is het. De hele ontwikkelingshulpindustrie, de hele sociale-pamper-industrie drijft op die desinformatie.

Vorige week heeft Mevrouw Zhang Qiyue, de Chinese Ambassadeur in Brussel, zich in een toespraak openlijk beklaagd over de verregaande desinformatie door de Belgische media in verband met China. Dat zullen de meesten in België wel heel vreemd vinden: een land waarvan men in België denkt dat de media er gebukt gaan onder de staatscensuur, net dat land durft klagen over de desinformatie door de Belgische media in verband met China. In welk land, België of China, is de staatscensuur het ergste denk je? En waar is de desinformatie het ergste?

(...)

Enige tijd geleden was er de ramp in de metro in Beijing. De oorzaak bleek achteraf corruptie en fraude bij de leveranciers en bouwfirma's. Die bouwfirma's hebben onmiddellijk na het ongeval via GSM hun guanxi ingeschakeld. Ze hebben kunnen beletten dat het nieuws in de media kwam. Tot enkele dagen later een familielid van de slachtoffers naar de politie stapte. De politie heeft onmiddelllijk groot alarm geslagen. Twee uur later was het nieuws in alle media. De journalisten die de zaak hebben stilgehouden zijn veroordeeld. De corruptie in combinatie vmet de oude zelfcensuur-ideeen zorgen er voor dat nog niet alles onmiddellijk aan het licht komt. Maar de Chinese overheid doet er alles aan om die oude heimelijkheids-mentaliteit te bestrijden.

Over de betoging en bezetting die hier in mijn wijk vorige week was (zie mijn bericht van vorige week), hebben de plaatselijke media uitgebreid verslag uitgebracht. Inclusief een verslag op de plaatselijke TVzender en foto's in de kranten. Een vrouw heeft daarbij zo hard tegen een politie-officier staan schreewen dat ze van haar stokje gegaan is. Alles wat ik daarover in de media lees is een heel objectieve weergave van de feiten. Ook het aantal manifestanten was juist vermeld. De foto's en krantenartikels worden door de manifestanten elke dag opnieuw op de afschutting van de bouwwerf geplakt. De eerste dagen heeft de politie die verwijderd, maar nu heben ze het opgegeven. Ik merk in heel die zaak niks van censuur. (...)

Sommige websites worden geblokkeerd. De website van de BBC bijvoorbeeld of Wikipedia. Maar af en toe zijn die dan weer wel toegankelijk. De regels veranderen snel en vaak. Sex-websites zijn voor zover ik weet, vrij toegankelijk. Binnenkort gaat men in China een systeem invoeren waarbij, voor je op een sex-website komt de Great Firewall een pop-up op je scherm flitst met een kwaad kijkende dame en een tekst "ik heb gemerkt dat jij een sex website wil gaan bezoeken, ... niet goed... ben je wel zeker ... ?" Maar de website zal niet worden geblokkeerd. Er is hevig protest tegen die nieuwe maatregel.

Censuur in China is te complex om dat hier zo maar even snel te beoordelen. Maar alles samen heb ik de indruk dat in China de censuur/zelfcensuur snel aan het verminderen is, terwijl die in België aan het toenemen is. (...)

De mechanismen van guanxi berusten vooral op het Confucianisme, op de principes van de relaties binnen uitdijende concentrische cirkels. Guanxi is een speciale vorm van netwerkvorming. Slechts weinig westerlingen beheersen alle aspecten van guanxi. Guanxi is in principe een heel positief verschijnsel. Het werkt stimulerend voor handel en economie omdat het vertrouwen schept tussen partners. Maar zoals vele positieve dingen kan guanxi ook misbruikt worden voor minder goede doeleinden.

Fangtengbo, Vlaming in Shangai, in nieuwsgroep be.politics, 12 mei 2007