Witjassen voor Margareta Guidone
Mevrouw Guidone-Slegers, beste Margareta, U bent nu al de tweede SP.A-politica die ik in de aanloop naar de verkiezingen via deze weg streng wil toespreken. Sommigen zullen hierin méchanterie vermoeden maar aan hen zeg ik met de hand op het hart: mijn bedoelingen zijn nobel en absoluut niet tegen de socialistische partij gericht. Integendeel, ik verbaas niemand als ik zeg dat mijn politieke kleur rood is. Ik richt mijn pijlen op onzinnigheid en idiotie, uit welke maatschappelijke hoek ze mij ook komen aangewaaid.
Ik ben mij al een tijdje bewust van uw status als kloekhartige spreekbuis voor het milieu. Nu u zich volop op politiek activisme stort en door de SP.A als boegbeeld inzake de klimaatkwestie naar voren wordt geschoven, kan ik niet anders dan mij voor u beginnen interesseren. Ik heb namelijk de spraakmakende Channel 4-documentaire The Great Global Warming Swindle gezien. Daarin wordt aangevoerd dat in de grote oceaan der weldenkendheid de hysterie rond de opwarming van de aarde een heel eind is afgedreven van de wetenschappelijke realiteit, en dat zulks is gebeurd op het vlot van het politiek activisme. (...)
Uw praatjes over reïncarnatie en 'karma', uw onwrikbaar vertrouwen in de zogenaamde 'ayurvedische' geneeswijzen, uw gedweep met de leer van de charlatan Deepak Chopra, uw geloof in 'intelligent design' (zeg maar: creationisme volgens Saatchi & Saatchi) en uw met veel aplomb verstrekte pseudo-wetenschappelijke spirituele prietpraat ('wanneer je tegen water spreekt verandert de watermolecule compleet!') laten vermoeden dat uw algemene kijk op de wereld, hoe zeg ik het vriendelijk?: weinig wetenschappelijk, ondoordacht, opvallend naïef, geheel losgerukt van de realiteit en - vooruit, laat ik alle pudeur overboord gooien - ronduit idioot is. U leeft op een andere planeet dan ik. In mijn wereld bent u amper twee telefoontjes verwijderd van een bezoek door witjassen. Laat staan dat ik op u reken om in mijn naam internationaal over zo'n ingewikkelde wetenschappelijke kwestie als global warming te praten. Waar zit de SP.A met haar gedachten? (...)
Patrick De Witte in De Standaard, 24 mei 2007



Reacties
Nicolas Raemdonck
donderdag, 24 mei, 2007 - 23:18Luc: onlangs een zeer interessante grafiek bij de BBC gezien, naar aanleiding van het einde van Blairs ambstperiode: ze zette aan de ene kant de evolutie van de temperatuur af in de laatste tien jaar en daarnaast het aantal keer dat het woord "global warming" en de problematiek in de kranten vermeld werd.
En wat bleek:
- de temperatuur steeg en daalde, daalde, steeg, daalde, steeg, daalde weer en zoverder.
- daarentegen het aantal keren dat global warming werd vermeld: dat steeg voortdurend in de laatste tien jaar.
Mike Reys
vrijdag, 25 mei, 2007 - 00:38Ik vermoed dat mevrouw Guidone na lezing van bovenstaand stukje het even warm heeft gekregen, en dat zal niet aan die f¨ck*n9 global warming liggen ;-)
joe
vrijdag, 25 mei, 2007 - 07:30een grote flater van de SP.A. om zo plat opportunistisch met zo'n dwaze supernaieve halfgekke troela in zee te gaan. je zou bijna denken dat ze door de vijand is gecreëerd om klein tobbackje te gaan verleiden, een soort van james-bond scenario.
Publius
vrijdag, 25 mei, 2007 - 09:26Ongetwijfeld de natte droom van Tobback Jr.
Het zal niet enkel de aarde zijn die opwarmt...
ivanhoe
vrijdag, 25 mei, 2007 - 11:24@ Nicolas Raemdonck: ooit al van winters en zomers gehoord ;-)
Maar ik vermoed dat het om de gemiddelde wereldjaartemperatuur ging?
Briggs
vrijdag, 25 mei, 2007 - 11:24ivanhoe: Wat doe je dan met de herfst en lente?
Nicolas Raemdonck
vrijdag, 25 mei, 2007 - 12:34Aan Ivanhoe: uiteraard ging het om de jaartemperatuur. Zo snugger ben ik wel.
Leo Norekens
vrijdag, 25 mei, 2007 - 21:01pdw is een linkse kwiet naar mijn hart.
Zijn blog lees ik veel te weinig, maar voor zijn "Vlimovost" bleef ik thuis.
Hij is grappiger dan Armand Pien en hij schrijft beter dan Lanoye en Brusselmans.
Doet niet terzake, maar ik moest het even kwijt. :-)
joe
vrijdag, 25 mei, 2007 - 21:24Ik vond pdw's bijdragen in De Nieuwe Wereld met Friedl - laat me nog eens lekker je mond snoeren - Lesage zeeeer grappig, dit in tegenstelling met Johan Terryn (waarbij Friedl telkens zeer opvallend groen moest lachen).