Vlaamse pers volgt de consignes van links

Het niveau van de informatie bij de Vlaamse kranten is zo bedroevend geworden dat ik niet meer de moeite doe ze te lezen.

Naar aanleiding van de partiële lokale verkiezingen in Italië het voorbije week-end heb ik toch de Standaard nog eens open gedaan. "Gelijkspel tussen links en rechts bij verkiezingen in Italië", staat er (toevallig letterlijk dezelfde titel als in de Morgen). De Teletekst bij de VRT titelt "In Italië is er geen echte winnaar". Intrigerende titels. Waar halen die toch hun informatie vandaan ?

Vóór de verkiezingen hielden de 26 grote steden die aan deze verkiezingen deelnamen mekaar in evenwicht, 13 voor centrum-rechts, 13 voor centrum-links. Van de steden die al in de eerste stemronde beslist werden, zijn er vijf van links naar rechts gegaan, en twee van rechts naar links. Netto zijn er dus nu al drie grote steden naar rechts gegaan. De traditioneel linkse streek van Genua wankelt. De stad Genua zelf heeft zijn linkse meerderheid kunnen behouden met een onverwacht kleine meerderheid, maar voor de provincie Genua heeft links geen meerderheid behaald in de eerste stemronde, een grote verrassing. De grote stad Verona, beschouwd als de toetssteen van deze verkiezingen, is overtuigend naar centrum-rechts gegaan. De Lega Nord (door onze kwaliteitspers steevast extremistisch en xenofoob genoemd) verstevigt zich, er is een verdere polarisatie Noord-Zuid. De regering doet wat elke regering doet in zulke omstandigheden, volhouden dat deze lokale verkiezingen geen enkel nationaal belang hebben, en zich verder van alle commentaar onthouden.

Als je echter weet dat de nationale verkiezingen van vorig jaar door links gewonnen werden met een meerderheid van 24.000 stemmen, minder dan 0.1 %, dan begrijp je wel dat die meerderheidspartijen er niet gerust in zijn (terloops gezegd, die uitslagen zijn niet definitief, de hertellingen van die nationale verkiezingen zijn nog altijd bezig, in de Kamer zowel als in de Senaat). Ze zijn niet gerust ook omdat er nog altijd niets is dat de wind in hun voordeel kan doen draaien. De economische cijfers van het land zijn in 2006 flink verbeterd, de werkloosheid heeft een historisch minimum bereikt, maar de snuggere Italiaan weet wel dat de huidige regering daar geen enkele verdienste aan heeft. Integendeel. De voorzitter van de Confindustria (de nationale werkgeversorganisatie), de invloedrijke Montezemolo, die tijdens de nationale verkiezingen een jaar geleden openlijk de zijde van links gekozen had tegen Berlusconi, heeft vorige week een uiterst kritische redevoering tegen de (non-)politiek van de regering Prodi gehouden, met Prodi als stille slikkende toehoorder in de zaal.

De interne strubbelingen binnen de regering worden alleen maar groter. Prodi was er eind vorig jaar in geslaagd om de tegengestelde strekkingen voorlopig te lijmen en de val van de regering ongedaan te maken door de beslissingen naar voor te schuiven, maar binnenkort moet puntje bij paaltje komen, en die tegengestelde strekkingen trekken nog altijd in tegengestelde richtingen, harder dan ooit. De kleinere kopstukken dreigen nu weer openlijk met de val van de regering als ze elk hun eigen zin niet gaan krijgen. Berlusconi beweert al een tijdje dat de huidige meerderheid in de peilingen geen 44 % meer haalt, en de lokale verkiezingen van het voorbije week-end geven hem gelijk. Slapeloze weken in het verschiet voor Prodi.

Maar de Vlaming mag gerust verder slapen, die hoeft dat allemaal niet te weten en niet te begrijpen. De Standaard met de Vlaamse pers schaart zich aan de zijde van Prodi, minimaliseert het belang van deze verkiezingen en volgt de consignes van links : stilletjes zwijgen. En verder, business as usual. Uitspraken buiten contekst breed uitsmeren, zoals de recente uitspraak van Berlusconi "Wie niet op rechts stemt, is mentaal gehandicapt", waar Berlusconi gezegd had dat je gek moet zijn om het beleid van de uittredende burgemeester van Palermo niet te willen verder zetten (en waar de inwoners van Palermo hem gelijk gegeven hebben en getoond dat ze niet gek zijn).

Artikels in de roddelblaadjes gretig overnemen (waar de zogenaamde "flirts" onschuldige foto's betreft die enkel met het medeweten van Berlusconi hadden kunnen genomen worden). Processen jarenlang aankondigen en dan eventjes de vrijspraak vergeten melden, zoals in de 10 jaar durende rechtszaak in Spanje tegen Berlusconi en Fininvest, die in april tot een einde gekomen is met volledige vrijspraak. Op dat proces in Spanje was aangestuurd door de Milanese magistratuur die Berlusconi vruchteloos aan het achtervolgen is sinds hij besloot in de politiek te gaan. Het Spaanse gerecht heeft geoordeeld dat Berlusconi en zijn bedrijf Fininvest "volledig correct en transparant" gehandeld hadden in de overname van het Spaanse Telecinco, en dat er geen spoor van enig misdrijf was. In de lijn van de desinformatie werd deze uitspraak door onze kwaliteitspers niet vermeldenswaard gevonden. Het andere geruchtmakende proces (SME) dat ook in april tot een einde kwam, ook met een volledige vrijspraak, en waarvoor eerst zelfs de verjaring ongedaan was gemaakt, dat kon niet verzwegen worden; dat werd dan maar met een klein artikeltje afgedaan, niet in verhouding tot de jarenlange hetze.

Annemie Gielsen in een lezersbrief in De Standaard Online, 29 mei 2007