Christine Van Broeckhoven weet van toeten noch blazen

(...) De professor weet gewoon van toeten of blazen. Ze zat er bij, verbijsterd, verward, bijna zoals die zwarte taxichauffeur die op de BBC per abuis voor een IT-expert werd opgevoerd. Maar merkwaardig was dat die eigenlijk nog vlot antwoordde, ook al was Engels hoorbaar niet zijn moedertaal, en dat wat ie zei nog min of meer over dat aangekondigde onderwerp ging. Maar Van Broeckhoven was erger. Antwoorden die beginnen met een stilte van bijna 10 seconden, vervolgens een bijzonder wazige blik, gericht op oneindig, en dan een totaal onverstaanbaar antwoord. Tja… En dan zie je de twee anchors met alsmaar stijgende verbazing kijken in de richting van... Mijn goede, slimme en mooie collega Cools heeft al van zelf grote ogen, maar ook die hebben hun limieten en die werden in dit geval ruim overschreden.

Als dat de lijsttrekker is voor de sociaal-democratie in de grootste provincie van Vlaanderen - en dat is ze – bovendien over een onderwerp dat recht naar het hart gaat van die partij – en daar ging het over; over de gezondheidszorg - dan is dat ronduit beledigend voor alle burgers met enig geloof in de democratie. Allicht is dat ook de kern van het probleem van de professor. Van mijn eerste ontmoeting met haar op de set van Terzake, heb ik het beeld overgehouden van iemand met een huizenhoog dédain voor de in haar ogen licht onnozele vaderlandse politiek. Politiek, zei ze, dat doe ik elke dag; ik leid een labo van 80 man. (...)

Als de politiek dan toch nood heeft aan nieuwe mensen die bij voorkeur van de staatszaken niets afweten, geef mij dan maar Margriet Hermans. Vanwege veelvuldige optredens in de Kaasboerin in Postel is de kans op één verstaanbaar idee over de toekomst van onze gezondheidszorg tamelijk reëel. (...)

Siegfried Bracke op zijn weblog, 28 mei 2007