De voorstelling moet nog beginnen
Wij komen uit een periode van virtuele campagne. De voorstelling is allang bezig, maar enkel de supergeïnteresseerden zaten in de zaal. Deze week druppelt het publiek binnen. Onderschat ze niet, want ze kunnen razendsnel informatie verwerken. Eén op de zes komt pas in de laatste uren binnen. Ze zullen even informeren naar wat ze gemist hebben, na een kort 'ach zo' plaatsnemen en zelf oordelen. Iedereen heeft zijn idolen, zijn voorkeuren, wensen en verwachtingen. Maar de voorstelling moet nog beginnen.
Noël Slangen in De Morgen, 2 juni 2007
RSS feeds
ArtikelsPopulaire inhoud
Van vandaag:
- Bij de "politieke" kersttoespraak van de koning
- Zatte vrienden doen peiling van La Dernière Heure mislukken
- Twee boeken over de natuurlijke opwarming van de aarde
- Vette blunder in De Morgen, dikke pluim voor HLN
- Privacyverklaring
- Politieke journalisten: sluiswachters of toneelmeesters?
- Heisa rond een illegale metalen kerstboom
- 10 lessen uit 10 jaar bloggen
- CD&V ten oorlog tegen palmolie en kokosvet
- De Hoge Gezondheidsraad over palmolie
Van altijd:
- Originele nieuwjaarswensen
- De beste foto's uit de shame-betoging
- Evolutieleer voor beginners
- Zomertijd, wintertijd en astronomische tijd
- Amerikaanse bedrijven vormen geen bedreiging voor een open internet
- 10 nieuwe uitvindingen die de wereld gaan veranderen
- Dubbele regenboog
- De TAC-test
- Werkloosheid wenkt voor belspeldellen
- Luchtfoto's van drie provincies online beschikbaar
Reacties
Briggs
zondag, 3 juni, 2007 - 19:56Qué? Virtuele campagne, doelt ie daarmee op de e-militanten?
Cogito
zondag, 3 juni, 2007 - 23:04Hij hoopt op de "onbeslisten" (ten overvloede: tussen aanhalingstekens).
traveller
zondag, 3 juni, 2007 - 23:06En hij meent het nog ook. Voor hem is het een compleet theater.
joe
maandag, 4 juni, 2007 - 08:37Ik denk ook dat Verhofstadt de VLD nog vele onbeslisten over de streep gaat trekken. Behalve natuurlijk die grijze muizen die elke dag gedwee maar gefrustreerd van 9 tot 5 op hun kantoorstoeltje zitten, elke dag met hun zelfde brooddoosje met dezelfde witte bokes met choco en confituur, die ze dan doorkauwen met soep uit de kantine. Ze kijken stiekem naar de meisjes maar slaan rood uit als ze terugkijken, en spenderen meer tijd aan het controleren van binnenkomen/buitengaan van andere collega's dan aan hun eigen werk, dat natuurlijk volledig in teken staat van een verhoopte promotie, waarover ze elk jaar sakkeren als ze die weer gemist hebben. Zulke brave mensen herkennen zich eerder in Leterme.