Ivan Sabbe over de Belgische politiek

Eind jaren tachtig berekende het toenmalige auditkantoor Arthur Andersen dat er voor minstens 200 miljoen euro kon worden bespaard binnen de ziekteverzekering. Gewoon door de uitkering van de ziektezorgen efficiënter te organiseren, via een openbare aanbesteding. Vandaag zie ik dat Rudy Demotte (PS) aanbestedingen op medicijnen uitschrijft. Dat kan ik enkel toejuichen. Maar ik begrijp niet dat men dat wel kan doen op een microniveau als die medicijnen, zonder aan de kern van het debat te raken. De kern is dat de mutualiteiten jaarlijks 860 miljoen euro verdelen en dat dit efficiënter kan. Alleen lijkt dat debat niet te worden gevoerd. (...)

[U bent gevraagd voor de Lijst Dedecker (LDD), maar uiteindelijk hapte u niet toe. Waarom?] Als je in de politiek stapt als ondernemer, betekent dat een belangrijk inkomstenverlies en een grote aanslag op je schaarse vrije tijd. Die twee zaken ben ik bereid om op te offeren, zodra er een groter draagvlak is om de dingen te doen die noodzakelijk zijn. Vandaag is dat draagvlak er nog niet, helaas. (...) Als je je wilt inzetten voor een groep, moet je er zeker van zijn dat minstens een flink deel van die groep je gedachtegoed deelt. Die groep is nu nog te verdeeld en misschien nog niet helemaal overtuigd. Misschien dat ik door erover te praten een aantal mensen wakker schudt. En wie weet staat er na deze verkiezingen iemand op die aan de basis ligt van die hergroepering. We zitten in een tijdsgeest waarin ik me afvraag of men het wel wil zien. (...)

Onze bedrijven zijn zeer individualistisch en blijven liever op de vlakte. Als je hier te veel je mening geeft, volgen er sancties. Ik kan dit nu allemaal zeggen omdat ik onafhankelijk ben van België. Ik ben partijloos. Maar ik heb sympathie voor de liberale initiatieven. Ik denk dat LDD een goed programma heeft. Maar ik merk dat ook Open VLD nu een aantal noodzakelijke bijsturingen doorvoert. Anderzijds is Open VLD te veel naar links opgeschoven. Ik maak uit de verklaringen van Karel De Gucht op dat dit niet gebeurt onder druk van de coalitie, maar uit eigen overtuiging. Ik denk dat LDD een goed initiatief is: het geeft een signaal dat er centrumrechts een heel veld open ligt. Ik denk, ik hoop, dat dit signaal een voorbode kan zijn van een mogelijke hereniging van die krachten. Want door de oude politieke structuren geraakt de centrumrechtse kiezer verdeeld over verschillende partijen. Nochtans is de optelsom vrij makkelijk: neem de 18% die Open VLD straks overhoudt, 20% Vlaams Belang, 5% NV-A en dik 12% van de CD&V, zijnde de Unizo-fractie, en je hebt een absolute meerderheid van centrumrechtse krachten. Ik blijf geloven in een hergroepering van al die mensen over de diverse partijgrenzen heen. En als dat signaal er komt, dan wil ik me onmiddellijk politiek engageren. (...)

Ik vind [het cordon sanitaire] totaal fout. Begrijp me niet verkeerd: er zijn heel wat standpunten van het Vlaams Belang die ik niet bijtreed, die wat mij betreft veel te ver gaan. Maar ook in het ACW-gedeelte van de CD&V en in het programma van de SP.A staan standpunten die nog veel verder van mij af liggen. Tegen 20% van de kiezers zegt men nu: ga vissen. Die mensen zijn democratisch verkozen, dus ga ermee aan tafel zitten om te zien of je samen door de deur kan op basis van hun programma. Maar het is niet verstandig van het centrum om bij voorbaat te zeggen: zij doen niet mee. Zo verplicht je jezelf om naar links op te schuiven, en ik denk dat Open VLD straks zal merken welke prijs ze daarvoor zal moeten betalen. (...)

Ivan Sabbe (ex-CEO van Lidl Belgium, nu vastgoedmagnaat in Oekraïne), geïnterviewd door Lieven Desmet in Trends, 7 juni 2007