Pareltjes uit het ontwerp van Europese Grondwet
Deze week trachten de 27 staats- en regeringsleiders van de Europese Raad belangrijke delen van het Europees grondwettelijk verdrag alsnog te redden. Het benieuwt me ten zeerste welke van de volgende bepalingen uit de 'grondwet' de Raad zal behouden:
- De in het verdrag ingeschreven toelating om bij oproer of opstand in de menigte te schieten? (slotakte, verklaring 12, art. 2)
- De uitdrukkelijk vermelde mogelijkheid om de doodstraf opnieuw in te voeren? (slotakte, verklaring 12, art. 2)
- De grondwettelijke verankering van Straatsburg als zetel van het Europees parlement, met andere woorden de vastlegging van de miljoenen euro's verslindende maandelijkse karavaan tussen Brussel en Straatsburg? (slotakte, 6e protocol) (...)
- De levenslange gerechtelijke immuniteit voor 40.000 EU-ambtenaren en -medewerkers voor daden die ze 'in hun officiële hoedanigheid' stellen? (slotakte, protocol 7, art. 11)
Geert Van Hout namens Mehr Demokratie in De Standaard, 21 juni 2007



Reacties
Peter Fleming
donderdag, 21 juni, 2007 - 10:06hoort dat allemaal wel thuis in een verdrag, laat staan een Grondwet?
David Geens
donderdag, 21 juni, 2007 - 10:29staat er eigenlijk iets in over de verankering in Brussel?
Karel De Witte
donderdag, 21 juni, 2007 - 10:36Een beetje kort door de bocht. Wat het eerste punt betreft: het verdrag tot vaststelling van een grondwet erkent de mogelijkheid van lidstaten om geweld te gebruiken "teneinde in overeenstemming met de wet een oproer of opstand te onderdrukken". De legaliteistvereiste noodzaakt dus een wettelijke bepaling, en honoreert dus juist de bevoegdheid van lidstaten om zelf vorm te geven aan hun "oproerbeleid". Wat het tweede punt betreft: het verdrag is (was) een verdere toenadering tot het EVRM. Waar nu reeds alle lidstaten door het EVRM gebonden zijn zou in de toekomst ook de EU zich aan het verdrag onderwerpen. Het EVRM bepaalt dat „de doodstraf is afgeschaft. Niemand wordt tot een dergelijke straf veroordeeld of terechtgesteld". De EU zou na ratificatie van het verdrag tot vaststelling van een Europese Grondwet duidelijk(er) aan deze bepaling van het EVRM onderworpen zijn. De doodstraf zou dan bijgevolg niet meer kunnen ingevoerd worden op het niveau van een land, noch op het niveau van de EU maar enkel op het niveau van de Raad van Europa.
NicolasR
donderdag, 21 juni, 2007 - 21:18Aan Karel Dewitte: een correcte analyse, maar staat dat eerste puntje ook niet in het EVRM?
Persoonlijk vind ik dergelijke lijstjes altijd uit hun context gerukt en vooral veelal polemisch en niet rationeel. Ik doe niet mee aan acties "No to EU" en dergelijke. De EU heeft inderdaad bijgedragen tot heel wat goeds maar de drang naar centralisatie die soms opduikt moet zeker de kop ingedrukt worden. Maar dan niet door de paniekzaaier uit te gaan hangen of door de EU voor te stellen als satan.
Geert Van Hout doet dat gelukkig niet in zijn volledige artikel. Hij klaagt terecht het gebrek aan scheiding van machten aan in de EU. Of beter het gebrek aan spreiding van machten wat Montesquieu ook wilde.
Karel De Witte
vrijdag, 22 juni, 2007 - 10:11Aan NicolasR
Inderdaad, het eerste punt houdt ook verband met het EVRM. Het Europees Hof van de Rechten van de Mens hanteert een drieledige test om inbreuken op mensenrechten (zoals het schieten op een menigte bij oproer)te beoordelen. De eerste vereiste is die van de legaliteit: er moet binnen de lidstaat een wettelijke basis zijn voor het overheidsoptreden. Een tweede vereiste is legitimiteit: het optreden moet kaderen in een door het EVRM voorzien doel (bijvoorbeeld de openbare orde of de nationale veiligheid). Een laatste vereiste is die van proportionaliteit: een overheidsoptreden dat de mensenrechten schendt moet doeltreffend en doelmatig zijn, en de gekozen weg moet de minst schadelijke zijn.
Het spreekt voor zich dat schieten op een menigte tijdens oproer zelden verschoonbaar zal zijn op basis van deze test.
NicolasR
zaterdag, 23 juni, 2007 - 01:35Karel, ik heb het nog eens opgezocht (buiten het feit dat je bovenstaande analyse correct is) en in art. 2 (recht op leven) staat als uitdrukkelijke uitzondering dat een overheid een inbreuk mag plegen op het recht op leven wanneer het gebeurd om een oproer of opstand te doorbreken (maar dan wel met wettige middelen).