Kastendemocratie

Tien jaar geleden bewonderde ik Guy Verhofstadt om de manier waarop hij wilde afrekenen met de verzuiling in dit land. Maar gaandeweg veranderde mijn visie, toen ik zag hoe de VLD omging met mensen als Ward Beysen, Hugo Coveliers en Jean-Marie Dedecker. Ik vond Jean-Marie een beetje clownesk, tot hij het als enige politicus aandurfde om in De Standaard een vlammend protest te publiceren na de Israëlische inval in Libanon. Sinds die actie had hij mijn steun. En toen hij heel moedig besloot om LDD op te starten, zei de Jeanne d'Arc in mij dat ik hem moest volgen. (...)

We hebben veel tegenwerking gehad, omdat Jean-Marie de reputatie heeft van een enfant terrible, een ruziemaker en een populist. Die laatste term gebruiken zowel Karel De Gucht als Gerolf Annemans om hun angst voor LDD uit te drukken, is dat niet vreemd? En Jean-Jacques fils-à-papa De Gucht echode het vorige week zondag in De Zevende Dag netjes na. Onze partij is inderdaad ontstaan uit het populus, het volk. Is het niet fantastisch dat zoiets kan? De democratie bruist! Vader De Gucht zou die democratie liever indelen in kasten, zoals in India: onderaan de dierenkaste met de mestkevers van het VB, daarboven de populisten, dan het centrum en helemaal bovenaan het verheven clubje van de loge, waarvoor je enkel kan worden gevraagd. Maar zo werkt het niet in een democratie.

Lieve Van Ermen, geïnterviewd door Lex Molenaar in Gazet van Antwerpen, 23 juni 2007