Ook LDD vindt 'rechts' een vies woord

Ik heb de [VLD] zien opschuiven van het vernieuwende Thatcherisme naar een klassiek consensusmodel. Het beste gedachtegoed van de VLD was dat van Guy Verhofstadt toen hij vicepremier was onder Jean-Luc Dehaene [LVB: Verhofstadt was als PVV'er vicepremier onder Martens, en als VLD'er oppositieleider onder Dehaene]. De jongste acht jaar is de VLD duidelijk opschoven naar links. (...)

Karel De Gucht verklaarde twee weken voor de verkiezingen: 'Als het rechts moet, ga ik liever vissen.' Die uitspraak toont aan dat de linkse koers van de VLD niet enkel het gevolg is van de coalitiepartner, maar ook van de interne visie. De droom om van de VLD een centrumpartij te maken, is volgens mij irrealistisch: een overtuigde socialist zal nooit voor de VLD stemmen. En als het ten koste van de oorspronkelijke basis gaat, dan is de gevoerde strategie verkeerd. De VLD is de voorbije jaren zo sterk met macht bezig geweest dat de partij het gedachtegoed, waarvan ze doordrongen zou moeten zijn, niet meer draagt.

[Is er wel een gat in de markt voor een rechtse partij als LDD?] Correctie: centrumrechts. Rechts is zeggen: enkel het eigen belang telt, ik houd met niemand anders rekening. LDD wil een vangnet voor iedereen in onze maatschappij. Maar de mensen die werken, willen we minder lasten op de schouders leggen. Dat noem ik centrumrechts.

[Toch vindt u Thatcher een voorbeeld voor de LDD?] Niet voor haar sociale politiek. Thatcher is een voorbeeld voor de sanering die ze hield in het overheidsapparaat. Thatcher stelde rigoureus: dit is geen kernopdracht voor de overheid, dat gaan we uitbesteden, dit zijn organisaties die geld opsouperen, die gaan we verwijderen van de macht.

[Vlaanderen heeft veel troeven. (...) Ziet u ook negatieve punten?] De klaagcultuur. Dat zou eruit moeten. We klagen echt veel, en over alles. De elektriciteit valt uit, men kan een uur niet naar de Ronde van Frankrijk kijken, en Vlaanderen staat op zijn kop. Ik was gisteren in Kiev. Er was een brand in het stadscentrum, de elektriciteit viel uit, alle communicatie was onmogelijk. Wel, het leven ging door, men maakt zich daar niet druk over. Wij zijn zeer verwend, hé. Dat moet Vlaanderen inzien: de wereld is onze concurrent. De tijd dat we enkel handel dreven met Nederland en Frankrijk is voorbij. We leven in een globale wereld. Dat heeft Gerhard Schröder in Duitsland goed begrepen. Een op de vijf Duitsers werkt in de automobielindustrie. Schröder begreep dat hij iets moest doen om die jobs in Duitsland te houden. Hij heeft de werkweek weer naar 40 uren gebracht tegen gelijk loon. Daardoor is Duitsland weer competitief, en kon hij de werkzekerheid op middellange termijn verzekeren.

Ivan Sabbe, geïnterviewd door Patrick Claerhout in De Tijd, 20 juli 2007