Honderden boze reizigers dagvaarden 48 stakers

'Vrijdag de dertiende' heeft voor de vele duizenden reizigers die in april op de luchthaven van Zaventem vastzaten door een wilde staking, een geladen betekenis gekregen. Die dag zal de geschiedenis ingaan als het ogenblik waarop boze reizigers in opstand kwamen tegen de stakers die hen een hele dag gijzelden, voor een futiel sociaal conflict. De inzet bedroeg twee maaltijdcheques. De redelijkheid was ver te zoeken.

Een van de reizigers was de Genkse advocaat Peter Cafmeyer, van het kantoor Advocava (Cafmeyer en Vandenhoudt). Cafmeyer riep de slachtoffers van de wilde staking op zich te verenigen, om een proces in te spannen tegen de stakende veiligheidsagenten en brandweerlui. Het initiatief van de advocaat kent veel respons. Meer dan 600 gedupeerden tekenden in op een voorlopige lijst. Het advocatenkantoor verwacht dat daar de helft van overblijft voor het proces.

Het proces zou in oktober van start gaan. Eind augustus sluit het advocatenkantoor de definitieve lijst met slachtoffers af. In de daaropvolgende weken stelt het de honderden dagvaardingen op, die nog in het Frans moeten worden vertaald. Bij vijftien gerechtelijke arrondissementen, van wie vijf Waalse, proberen gedupeerden geld te recupereren van de stakers.

'Het is een megadossier', zegt Lieve Bijnens van Advocava, 'waarvoor al heel wat kosten zijn gemaakt. Er zitten schrijnende gevallen tussen. Een bejaard echtpaar dat jaren gespaard heeft voor een cruise in Miami en door de staking zijn vlucht naar de VS miste. Een hele familie die de bruiloft van een zoon niet kan bijwonen.'

De gedagvaarden zijn 48 veiligheidsagenten en brandweerlui, werkzaam op de nationale luchthaven. Hun namen zijn verzameld door een privédetective die het advocatenkantoor inschakelde. 'Die namen hebben we niet van de werkgever gekregen', verduidelijkt Bijnens. Vermoedelijk legde de speurneus een lijst aan op grond van getuigenissen. De vakbonden, die de staking steunden, kunnen niet gedagvaard worden. Zij bezitten geen rechtspersoonlijkheid.

De slachtoffers moeten elk afzonderlijk hun schade bewijzen. Een class action zoals in de Verenigde Staten - waarbij de gedupeerden als groep een proces aanspannen - bestaat bij ons niet.

Van elk van de stakers eisen de slachtoffers minstens 2.000 euro. 'Dat kan meer worden. Het is in het huidige stadium onmogelijk de geleden schade te begroten', zegt Bijnens. In totaal zou het gevorderde bedrag de 100.000 euro overschrijden. (...)

Filip Verhoest in De Standaard, 24 juli 2007



Reacties

#45306

Benny Marcelo

 

Uiteraard riep die paljas van de vakbond op het nieuws het "stakingsrecht" in.

Jaren geleden hebben in de VS als ik het goed voorheb, de luchtverkeersleiders eens gestaakt. Toen heeft men omwille van de veiligheid gewoon het leger ingeschakeld. Dat had hier evengoed gekund.

Mensen gijzelen is en blijft een misdaad, ik hoop dat ze een veelvoud van die maaltijdcheques aan boetes mogen betalen.

Ik kan me trouwens helemaal niet indenken dat die stakers slecht betaald worden.

#45315

ivanhoe

 

"Jaren geleden hebben in de VS als ik het goed voorheb, de luchtverkeersleiders eens gestaakt. Toen heeft men omwille van de veiligheid gewoon het leger ingeschakeld. Dat had hier evengoed gekund."

Inderdaad. Dat men dat hier niet gedaan heeft is natuurlijk niet direct de schuld van de stakers. Het zijn de maatschappijen die besloten hebben vluchten te annuleren, niet de stakers.
Neemt niet weg dat de stakers dat hadden kunnen voorzien en een verpletterende verantwoordelijkheid dragen. En dat voor een peulschil...

#45343

tweaker

 

@ivanhoe

domme reactie... maatschappijen hebben bij stakingen geen andere keuze dan vluchten te cancelen, of dacht je van wel ofzo?

tijd dat ze stakers es een waarschuwing geven en in dit geval de 'ik-wil-mijn-maaltijdcheques-idioten' een lesje leren

geef die vakbonden dan toch gewoon een rechtspersoonlijkheid.. dan kunnen advocaten meteen zinloze stakingen die mensen duperen die niks met het dispuut te maken hebben, verhinderen en deze wilde bende een halt toeroepen

het gijzelen van die werkgevers in wallonie deed m'n bloed koken... dat de regering, in dit geval 'dewael' dit zomaar liet gebeuren is een regelrechte schande, een democratie onwaardig
in een écte democratie werd meteen een speciale interventie eenheid ingeschakeld om de wergever te bevrijden en de 'gijzelaars' (staan toch heel strenge straffen op als ik me niet vergis) hun vrijheid voor lange tijd te ontnemen

ik hoop dat deze rechtszaak een zware deuk slaat in het recente stakingsrecht en het gespuis een tik voor hun knikker geeft waar ze de rest van hun leven niet goed van zullen zijn

BETALEN GAAN JULLIE, SMEERLAPPEN!

#45351

Briggs

 

ivanhoe: De veiligheid was niet gegarandeerd en zelf al neemt het leger tijdelijk de situatie over...zou weinig verschil uitmaken want die moeten dan nog alle procedures leren & perfect kunnen uitoefenen. Stakingsrecht is iets middeleeuws, tijd voor iets nieuw.

#45356

Koen Robeys

 

@Briggs: Ik zou niet zo ver gaan het stakingsrecht als middeleeuws af te wimpelen, laat staan af te schaffen. Ik kan me voorstellen dat een dwaas met een positie maatregelen neemt van een zodanig clownesk gehalte (wacht, er komt meteen een voorbeeld bij me op, maar om de aandacht niet teveel af te leiden laat ik het maar zo) dat het hele bedrijf zegt, jamais de la vie.

Iets heel anders is volgens mij dat er ook een arbeidsrecht moet zijn. Dus als een groepje stakers denkt het gelijk aan zijn kant te hebben, dan stemmen de werknemers met hun voeten. Zeggen ze collectief het werk op, dan zal er wel iets aan de hand zijn. Willen er drie of vier met vlaggen zwaaien, laat die mensen in vrede doen, en laat de rest ook in vrede gaan werken.

En als een half bedrijf het werk neerlegt, dan kan de andere helft het een dagje doen draaien, maar een werkgever die dat meemaakt moet toch ook eens gaan nadenken.

Hoe dan ook, dat is allemaal puur theorie. Elke clown met een vlag kan in naam van het stakingsrecht heel het bedrijf platleggen, en tegenwoordig ook nog de openbare weg en zelfs de luchthaven. En als iemand er iets van zegt, dan eisen ze doodleuk het stakingsrecht op. En wat we volgens mij meer en meer zien gebeuren is dat de bevolking zelf dat recht niet zo ver ziet gaan, en dat de roep om er iets aan te doen groter wordt.

Alleen denk ik niet we veel kans maken dat constructief te kanalizeren naar de soort beweging waar we allemaal achter staan. Als de tegenstanders van het stakingsrecht even sloganeske taal gaan uitslaan als de voorstanders is de kans dat het op een status quo uitdraait volgens mij erg groot. Dus ik zou voorstellen: een *absoluut* stakingsrecht is middeleeuws, en laten we er iets aan doen. Maar dat een werknemer af en toe moet kunnen zeggen dat het echt niet meer kan, dat lijkt me absoluut niet onredelijk.

#45398

chris.impens

 

Ik was een slachtoffer van de analoge staking in Charleroi, en vond het hallucinant dat die stakers (een tiental, schat ik) zomaar elke onschuldige passant 250 euro uit de portefeuille konden nemen en doen alsof dat normaal is(maar ja, wat is "normaal" nog in dit land?)! Het elementair rechtsgevoel dicteert dat men die straatroverij op iemand moet kunnen verhalen: de vakbond in haar geheel of de stakers individueel. Het is niet omdat men een rode of groene vuilniszak om heeft dat misdaden plots "normaal" worden. Als ik tuinafval verbrand komt de milieupolitie afgestormd, maar als ik een gekleurde vuilniszak draag mag ik blijkbaar autobanden op de openbare weg verbranden, passanten beroven en politieauto's omkantelen.