Falters voorstellen voor een verrassend regeerakkoord

Wie deze dagen in Frankrijk vertoeft, kan er niet omheen. De verwachting, de hoop zelfs dat de nieuwe president, Nicholas Sarkozy, enfin iets zal veranderen, is enorm. De roep van de kiezer om verandering was op 10 juni in Vlaanderen en Wallonië niet minder groot dan in Frankrijk, ook al vertaalde zich dat in andere electorale verschuivingen langs weerszijden van de taalgrens.En dus zou Yves Leterme naar een regeerakkoord moeten streven dat verrast en verbijstert (...). Laten we even de oefening doen: een lijstje maken met al lang vereiste hervormingen, centrum-rechts van inslag uiteraard, maar ook verpakt in een wat onverwachte compromisvorm waarmee een oranje-blauwe regering naar het voorbeeld van Sarkozy ook de toekomstige oppositie de wind uit de zeilen neemt. Dat moet ongeveer volgende resultaten opleveren. (...)

Creëer een democratisch verkozen werknemersstructuur in kmo's, waarbij de grote vakbonden niet noodzakelijk een monopolie hebben op de kandidaturen. (...)

Vervang maar de helft van de vele tienduizenden ambtenaren die in de komende jaren op pensioen gaan, en verbeter met de helft van het uitgespaarde bedrag het statuut van de anderen. (...)

Verplicht alle rechtbanken in dit land hun vonnissen meteen op het internet te publiceren. Transparantie is de beste prikkel om justitie goed te doen werken. (...)

Vervang de structuur van gewesten en gemeenschappen door een structuur van vier gewesten, met uiteraard de mogelijkheid van transgewestelijke samenwerkingsvormen, bijvoorbeeld voor de Brusselse Vlamingen. (...)

Aanvaard principieel de splitsing van BHV. Voor de zes randgemeenten en alle aan Vlaanderen grenzende Brusselse gemeenten wordt de grens tussen Brussel en Vlaams-Brabant bepaald via een eenmalig en definitief referendum per gemeente. Voor het status quo volstaat de helft van de stemmen, voor gewestverandering is tweederde vereist. Gemeenten met een uitslag tussen de twee niveaus worden via federale onderhandelingen opgesplitst in wijken waar opnieuw per referendum en volgens dezelfde maatstaven wordt beslist. Doe, indien nodig, de oefening nog eens over voor de overblijvende gevallen. Over wat dan nog overblijft, trancheert de federale regering. (...)

Vergeet voor de rest de afbouw van de transfers. Die verminderen maar een heel klein beetje, via de rationaliseringen in de sociale zekerheid en de ambtenarij. Vergeet niet dat West-Duitsland dertig jaar lang de EU oversubsidieerde om weer aanvaard te worden en in 1990 een hele vette cheque aan Rusland betaalde om de DDR terug te krijgen. Wie het volk meer Vlaanderen aansmeert zonder kostenplaatje kent zijn wereld niet.

Rolf Falter in De Standaard, 24 juli 2007