Uit het dagboek van Alastair Campbell

Ingezonden door LVB op 2007-08-01 11:15

Dinsdag 9 juni [1998] - De vergadering met [Jean-Luc] Dehaene [Eerste Minister van Belgie] was lang en saai en ik was gefascineerd door hoe vaak hij 'euh' zei. Hij deed het bij wijlen tussen ieder afzonderlijk woord. Het langst dat hij zonder een enkele 'euh' ging was negen woorden. Ze konden elkaar niet goed hebben. T[ony] B[lair] hield niet van zijn manier van doen en natuurlijk had Dehaene de Britten nooit vergeven dat zij hem hadden geblokkeerd voor de Europese top job [...]

Maandag 11 december [2000] - [Europese top in Nice, discussie over de toekomstige stemmenverdeling in de Europese Raad] - We hadden nu slechts 29 stemmen voor de "grote vier" (...) en de hele zaak zag er niet schitterend uit. Het vergde een heleboel krachtpatserij om de kleine en middelgrote landen te overtuigen. Op een bepaald moment hadden TB en Schroeder [Guy] Verhofstadt letterlijk in de hoek van de kamer gedrumd. Zijn glimlach werd dunner en dunner onder de charme van TB en de aan woede grenzende wanhoop van Schroeder. Chirac was zelfs nog agressiever, en zei op een bepaald moment aan de Belgische minister van Buitenlandse Zaken dat hij een lafaard was omdat zij [de Belgen] de deal niet wilden aanvaarden. (...)

Alastair Campbell in "The Blair Years", pagina's 305 en 483 [hat tip: RechtsHouden]

Reacties

#45707

traveller

woensdag, 1 augustus, 2007 - 12:43

 

Of hoe de GROOOTE staatsmannen argumenteren, het verbaast me niets.
Geen enkele van de bovengenoemden komt aan de hielen van Adenauer, Kohl, De Gaulle, Schumann of zelfs een Spaak. Allemaal kleine grut en gekozen door een televisiepubliek.

#45709

pepperjack

woensdag, 1 augustus, 2007 - 13:00

 

Een begin van respect voor Verhofstadt!
Of was het daar dat Louis Michel zijn verdere carrière op poten zette?

#45715

joe

woensdag, 1 augustus, 2007 - 14:41

 

Goed doorzicht, Traveller. (en ik ben niet cynisch)
Ik hoop dat je George "Yo, Blair!" Bush ook tot dit klein grut catalogeert.

#45724

traveller

woensdag, 1 augustus, 2007 - 18:06

 

@ joe

Ik heb eerlijk gezegd een probleem met Bush. Hij heeft zijn leiderschap opgeofferd aan zijn loyaliteit t.o.v. Rumsfeld, wat een echte leider zich nooit kan permiteren.
Hij is een zeer slecht communicator wat een enorme handicap is tegenwoordig. Maar ik zie hem niet zo negatief als jij dat doet, ik reserveer mijn houding tot het einde van zijn termijn.
Ik ben ook steeds pro-Nixon geweest en vond hem de beste VS president van de 20e eeuw. Ik heb alle TV-debatten en leugens op de amerikaanse TV gevolgd en het was schandalig.
Nadien, toen zijn biografie en andere boeken verschenen zijn ze een beetje terug gekrabbeld, maar ik herinner me het commentaar van Breznjev: hij is de grootste van ons allemaal, hij heeft ons allemaal geklopt en de amerikanen smijten hem buiten.

#45813

Outlaw Mike

vrijdag, 3 augustus, 2007 - 02:41

 

traveller, een democratische president (Kennedy) betrok de VS in Vietnam. Een democratische president (Johnson) liet de zaak escaleren. En een Republikeinse president (Nixon) bedacht een doeltreffende exitstrategie.

Links in Amerika kon dat niet verteren. Nixon mag dan een fout gemaakt hebben, dat ze hem afmaakten omwille van 6 onnozele microfoons was een disproportionele straf voor een reus als Nixon.

Halfweg 1972 waren er geen Amerikaanse grondtroepen meer in Vietnam, en de Zuidvietnamezen konden hun boontjes doppen - weliswaar met financiele steun van de VS. Na de Nixon-ousting sneden de Dems die hulp weg ondanks de smeekbeden van Ford. China en de USSR bleven intussen wel lustig Noord-Korea massaal steunen.

De resultaten zijn gekend:

* Zuid-Vietnam in 1975 onder de voet gelopen
* de VS met een trauma
* grotere "boldness" van de USSR in het projecteren van haar buitenlandse politiek cfr. Latijns-Amerika, Angola, Afghanistan
* miljoenen bootvluchtelingen
* miljoenen Vietnamezen in heropvoedingskampen, ca. 165.000 (?) vinden er de dood
* "montagnards" vervolgd tot vandaag de dag

... en de Dems hun handen wassen in de onschuld natuurlijk. Veertig jaar later willen ze per se hun 1973 truuk herhalen. En zitten Evita Neefs en Martine Tanghe te claimen dat de VS verloren in Vietnam. L'histoire se repete...