Ronald Reagan, Armand Hammer en Michael Deaver

Vorige zaterdag overleed een man die ooit enorm invloedrijk was in Washington. Zijn lof werd gezongen in elke belangrijke krant, van The New York Times tot de Wall Street Journal tot de Washington Times. Laat mij u een compleet onbekend verhaal vertellen over hem.

Voor hij president werd, woonde Ronald Reagan lange tijd in Californië. Hij ging regelmatig naar de kapper in Beverly Hills. Na zijn verkiezing tot president en vooraleer hij naar Washington verhuisde, werd een vriend van mij benoemd in zijn overgangsteam. Die vriend vergezelde Reagan tijdens zijn bezoek aan de kapper.

Mijn vriend stond perplex toen hij de bejaarde man zag die in de stoel naast Reagan zat. De bejaarde man begon onmiddellijk met Reagan te babbelen. Mijn vriend stond perplex omdat die man een communist was, de zoon van de stichter van de Communist Party USA, één van de rijkste en machtigste mensen in Amerika die rijk geworden was door handel met de Sovjetunie sinds de tijd van Lenin. Zijn naam was Armand Hammer.

Mijn vriend vond Hammer verdacht en verwerpelijk, maar hij zweeg. Hij was maar een kleine garnaal in het overgangsteam. Twee weken later was het tijd voor een nieuw bezoek van Reagan aan de kapper. En jazeker, in de stoel naast Reagan zat opnieuw Armand Hammer. Nu was mijn vriend serieus gealarmeerd. De persoonlijke agenda van de toekomstige president was een goed bewaard geheim. Dat een Sovjet-bondgenoot die agenda kende, kon alleen maar betekenen dat iemand - Armand Hammer - een mol had zitten in de ploeg van Reagan, een mol die op zijn loonlijst stond. Want Hammer had duidelijk die mol en de eigenaar van de kapperszaak betaald om een babbeltje te kunnen slaan met de toekomstige President van de Verenigde Staten.

Mijn vriend sprak de eigenaar van de kapperszaak discreet aan. Hij bracht hem ervan op de hoogte dat hij overduidelijk was omgekocht door Hammer, en hij waarschuwde hem dat hij zich schuldig had gemaakt aan een inbreuk op de nationale veiligheid, een misdrijf waarop gevangenisstraf stond.

Mijn vriend werd senior advisor bij president Reagan tijdens zijn twee ambtstermijnen. Hij deed alles wat mogelijk was om te verhinderen dat Armand Hammer nog in contact kwam met Ronald Reagan. Maar dikwijls slaagde iemand - en hij kon nooit uitvissen wie - erin om toch zo'n ontmoeting te arrangeren. Mijn vriend wist dat iemand in de inner circle van de president op de loonlijst van Armand Hammer stond. Het was pas jaren na het presidentschap van Reagan dat hij eindelijk, via contacten met inlichtingsdiensten, vernam wie de mol van Hammer was. Het was die opgehemelde kerel die vorige zaterdag overleed - Michael Deaver.

Ik wist dit al lang maar ik maak het nu bekend. Deaver was lid van de "Bende van Drie" in de inner circle van Reagan - de andere twee waren James Baker en Dick Darman - die samen de grootste hinderpaal vormden voor de implementatie van de Reagan-doctrine die erop gericht was om de Sovjetunie te doen verdwijnen. De Reaganauten hebben enorme hoeveelheden energie besteed aan het omzeilen van de Bende van Drie om de goedkeuring van de president te krijgen om de Sovjetunie te verzwakken. Wij beschouwden Deaver gewoon als iemand die in de weg stond. Nu weten we waarom. Hij was een vriend van Nancy, nooit van Reagan. Zij drong er bij hem op aan dat hij erbij zou zijn, hij stemde in. Nu hij er niet meer is, kan het verhaal van een zoveelste vuile Washingtoniaan verteld worden.

Jack Wheeler in To The Point News, 24 augustus 2007 [zie ook: Armand Hammer benoemd tot voorzitter van Reagans kankercommissie]