Bart De Wever over gezondheid, ontspanning, karakter e.a.

Ik vraag me wel eens af hoe lang ik dit leven volhoud. Geen tien jaar meer, lijkt me, al zit ik nog maar drie jaar in het parlement. Op de eerste dag van Hertoginnedal lag ik al op de spoedafdeling. Ik dacht dat ik een hartinfarct kreeg. Loos alarm. Het was de slokdarm maar.

Normaal profiteer ik van de zomer om een kilootje of tien af te vallen, zodat ik wat reserve heb tijdens het werkjaar. Nu is dat niet gelukt, wegens veel te hectisch. Ik sta te dik. Knoop ik mijn veters, dan ben ik buiten adem. Ik ben nog nooit in mijn leven zo moe geweest. Tot op het bot. Als ik tegenwoordig een uur of vier, vijf slaap, is dat al een goede nachtrust. (...)

Maar ik ga mezelf niet wentelen in zelfbeklag. Ik heb hier zelf voor gekozen. Al lukt het me nog nauwelijks om te ontspannen. Ik hou van opera. Ik was onlangs op het kasteel van Terhulpen La Hulpe, vlak over de taalgrens in Waals-Brabant voor 'De Toverfluit' van Mozart. Kwam daar tijdens de receptie een Franstalige meneer op me af: 'U bent in het echt al even afschrikwekkend als op de televisie.' Ik dacht dat die man een grap maakte en dus vroeg ik: 'Est-ce que j'ai l'air tellement dangereux?' Waarop die man doodserieus antwoordde: 'Ja, en ik hoop u nooit nog terug te zien.' Daar sta je dan op je avondje uit, klaar voor het tweede bedrijf van 'De Toverfluit'. Prettig hoor. Terwijl ik allesbehalve een ijskonijn ben. Au fond wil ik zeer graag sympathiek gevonden worden.

We gaan er hier geen therapeutisch gesprek van maken, maar ik heb een lastige puberteit gehad. Mijn motto was: 'J'énerve, donc je suis.' Ik dacht: als ik zoveel mensen op de zenuwen werk, moet het zijn dat ik iets voorstel. Vooral in het begin van mijn politieke carrière schrok ik wel eens van mezelf. Van mijn botheid, het betweterige, arrogante toontje. Blijkbaar straal ik dat uit, terwijl ik in de omgang helemaal niet zo bén. (...)

Alle haatmail die ik krijg van zelfverklaarde trotse Belgen is in het Frans opgesteld en wordt door mij ook in het Frans beantwoord. En niet één Franstalige die zich daar vragen bij stelt, niet één die desnoods gewoon toegeeft dat hij intellectueel niet in staat is om Nederlands te leren. (...)

Het zijn simplisten die geloven dat Brussel straks zomaar tot het zelfstandige Vlaanderen zal behoren omdat Vlaanderen Brussel gewoon kan 'afkopen', maar dat wil nog niet zeggen dat er tussen Vlaanderen en Brussel een muur zal staan. (...)

Bart De Wever, geïnterviewd door Jan Segers in Het Laatste Nieuws, 8 september 2007