Nederlandse Marokkanen verhuizen naar Brussel

Als je in de Brusselse wijk [sic] Sint-Gilles [sic] over straat loopt, hoor je Tamazight (Berbers), Tamghrabest (Marokkaans-Arabisch-Berbers), Portugees en Pools. (...) Opmerkelijk is dat de Marokkanen ook vaak Nederlands praten met een Haags of Mokums accent. Vanwege een mislukt avontuur hebben ze hun pijlen op België gericht, in de hoop de legaliteit te bereiken. De regels bij onze zuiderburen zijn immers niet zo streng als die bij ons.

Dit hoorde ik van een jongeman die ik op het besnijdenisfeest van mijn neefje had ontmoet. Hij had Nederland onlangs ingeruild voor Brussel, vertelde hij me toen. 'Het leven is daar een stuk goedkoper'. Ook wist hij te vertellen dat er sowieso veel Nederlanders in Brussel wonen, legaal of illegaal. Jaarlijks vertrekken er ongeveer 5.000 Nederlanders naar België, tweehonderd van hen zijn van Marokkaanse afkomst. Onbekend is hoeveel illegale Marokkanen uit Nederland de wijk nemen naar België. (...)

In België zijn de regels niet zo streng als in Nederland. Bij een huwelijk van iemand die legaal in Nederland is met iemand van buiten Europa, moet je minstens 1.400 euro bruto per maand verdienen. Bovendien moet je een vast contract hebben. Bij onze zuiderburen bestaan dergelijke regels niet. Dit heeft een aantrekkingskracht op iedereen die zich legaal wil vestigen in Fort Europa. (...)

Achmed (...) is (...) nog maar pas in Sint-Gilles. (...) De reden van zijn vertrek? Hij heeft ruzie gekregen met zijn schoonouders en vond het Nederland van Verdonk beklemmend, zegt hij zelf. Volgens mij heef Achmed geen papieren en is hij om heel andere redenen vertrokken. (...) Ik bestel bier voor Brahim en Bader. Achmed wil koffie, want hij drinkt geen alcohol: hij is een praktiserende moslim. Wel is hij zo stoned als een garnaal, maar dat mag van de islam, zegt hij met knalrode ogen, waarna hij een lange giechel uit zijn mond liet komen. (...)

Asis Aynan, correspondent in Brussel voor de gratis pendelaarskrant "Dagblad De Pers", 28 september 2007