Internet autistiseert de samenleving

(...) In onze maatschappij zijn volgens mij sterke impulsen aanwezig om een aanwezige autistische kern te versterken, aan te moedigen en te bevorderen.

In 1987 schreef Harvard-coryfee Allan Bloom al een boek over een tendens die hij waarnam bij zijn studenten om niet langer in staat te zijn in grote verbanden te denken, en hij weet dat toen aan de snelle beeldindustrie, het videoclipsyndroom. Zijn boek werd in het Nederlands vertaald als 'De gedachteloze generatie' maar de oorspronkelijke titel luidde 'The Closing of the American Mind'. Precies wat we met de brave loebas Hans VT hebben zien gebeuren, en wat niemand echt opgemerkt had.

Ondertussen zijn er de videospelletjes gekomen en vooral internet. Ergens omstreeks 1996 woedde daarover al een hevig debat in het tijdschrift van VUM (Corelio) dat ik toen mocht leiden, Intermediair / Imediair waarbij ik de thesis verdedigde dat internet een autistisering van onze samenleving met zich meebracht en dat rekruteerders van personeelsdiensten dit toen al ondervonden, vooral bij informatici en ingenieurs, bij wie het grote probleem vaak het onvermogen tot of de onhandigheid bij sociale interacties was. Ik herinner me dat ik toen een zeer complimenteus briefje kreeg van dezelfde vereniging voor autisten die zich nu hevig geroerd heeft wegens het stigma dat dit proces zogezegd zou kleven. Ze schreven toen dat ik - ik heb de nota nog ergens liggen - het syndroom zeer goed begrepen had, maar willen nu blijkbaar de discussie verstikken in het syndroom waar onze maatschappij evengoed aan lijdt: eindeloos medelijden opwekken en slachtoffers bewenen via larmoyante details die met de zaak veelal niets te maken hebben.

Het proces VT - waarbij ik de wijsheid van de jury niet betwist - heeft daardoor een unieke kans gemist, namelijk het zich afvragen wat er met zulk een jongen gebeurt. Nadat een hele batterij advocaten erin mislukt was om hiervan HET racismeproces te maken (de spontane juichkreten van de woordvoerder van het Centrum hernamen dat thema na afloop nog even) is men er wel in geslaagd Hans VT te diaboliseren, als het vleesgeworden kwaad. Misschien terecht, ik was niet in de zaal en woonde de debatten niet bij. Wat me wel bitter stemt is dat de grote redenaar weer diezelfde advocaat is geweest die cliënt na cliënt wegens 'onweerstaanbare drang' vrij krijgt na wat soms een onmiskenbare moord lijkt te zijn. Diagnose à la tête du client dus. Wat zegde Jef Vermassen ook weer? Dat de symptomen van psychopathie en asperger zo dicht bij elkaar liggen, dat het soms moeilijk is om onderscheid te maken. Toch is hij er in geslaagd dat onderscheid wel te maken en ditmaal te pleiten dat er nu eens géén sprake was van 'onweerstaanbare drang'. (...)

Eddy Daniëls in een lezersbrief op De Standaard Online, 11 oktober 2007