Rudy Bogaerts begraven (1)

De Aramese kerk – officieel de Syrisch-orthodoxe kerk van Antiochië - is niet hetzelfde als de 'Armeense' kerk.
Deel van de oorzaak van de vaak voorkomende verwarring is dat de 'Armeense' kerk an sich ook nog eens een 'apostolische' (door apostel gestichte of gegrondveste) kerk is.

Christus sprak inderdaad Aramees als moedertaal en waarschijnlijk de in toenmalig Fenicië, Israël (noord) en Juda (Zuid) gebezigde variant: het 'Assyriac', een streekvariant van het Aramees.
Alle oorspronkelijke Bijbelteksten zijn óf in het Hebreeuws óf in het Aramees óf in het Grieks (handels- of straatgrieks) opgesteld.
Het Latijn was en is uitdrukkelijk geen Bijbeltaal, ook niet van het Nieuwe Testament.

Uit 'Tertio':

Aramese gemeenschap vraagt erkenning aan

Taal vormt hoeksteen van identiteit

Koenraad De Wolf

De Aramese taal – de taal van Jezus – vormt het bindmiddel van de onderling sterk vervlochten Aramese religie, traditie en cultuur. De Arameeërs vestigden zich in de jaren 1980 als politieke vluchtelingen in ons land en ijveren nu voor de erkenning van hun religie.

De geschiedenis van het Aramese volk – dat afkomstig is uit gebieden in Syrië, Irak en vooral Turkije – toont een aaneenschakeling van pogroms, mishandelingen, genociden en etnische zuiveringen. Vooral de voorbije honderd jaar kreeg dat volk het bijzonder hard te verduren. Onder het schrikbewind van sultan Abdul Hamid II werden in de jaren 1895-1896 300.000 Arameeërs vermoord. En de Turkse nederlaag tegen Rusland in 1915 vormde het startsein voor een haatcampagne tegen de christelijke minderheden en de afslachting van 600.000 Arameeërs.

De voorbije decennia liep de Aramese aanwezigheid in Turkije verder terug, vooral in het gebied Tur Abdin in het zuidoosten van het land. Dat was het gevolg van een haatcampagne na de oorlog in Cyprus (1974) tussen de Grieken en Turken, en de burgeroorlog in Libanon (1975-1990) waar de Maroniti-sche christenen – die van Aramese afkomst zijn – tegenover islamitische groeperingen en Koerden stonden.

Bovendien vormde de regio Tur Abdin vanaf 1983 het toneel van het gewapend conflict tussen de voormalige Koerdische Arbeiderspartij (PKK) en het Turkse leger. De toestand escaleerde vanaf 1991 door de infiltratie van islamitische extremisten van de Hezbollah. Hun doelwit waren de leiders van de Aramese minderheid, in de hoop dat hun volksgenoten uit angst eveneens het land zouden verlaten.

●

Vandaag leven nagenoeg alle Arameeërs uit Tur Abdin in de diaspora. De eersten vestigden zich in ons land in het begin van de jaren zeventig, maar vooral in de eerste helft van de jaren 1980 vond een massale emigratie plaats. Velen kregen politiek asiel in Zweden en Duitsland, terwijl anderen zich vestigden in België, Nederland, Frankrijk, Zwitserland en Oostenrijk. Daarbij werden families uit elkaar gerukt. ,,Mijn broer woont in Oostenrijk, mijn zus in Zweden en mijn neven leven in Frankrijk en Nederland,’’ zucht Gunel Aydin, een van de belangrijkste vertegenwoordigers van de Aramese gemeenschap in ons land. ,,Wat ons bindt, zijn onze gemeenschappelijke taal, cultuur en religie.’’

Behoorden de Arameeërs tot de elite in hun land? ,,Zeker niet,’’ betoogt Aydin. ,,Door onze godsdienst behandelden de Turken ons altijd als tweederangsburgers. De meesten liepen alleen lagere school in de dorpen. Alleen uitzonderlijk studeerde iemand verder, want een christen is niet welkom op een moslimschool.’’

Hoe verliep de aanpassing in België? ,,Die overstap was zeer moeilijk,’’ vervolgt Aydin, ,,ook omdat wij de taal niet beheersten. In de beginjaren kregen wij veel hulp van enkele katholieke priesters zoals Jean-Pierre Dupont en Claude Selis. De solidariteit onder de Arameeërs is bijzonder groot. Wij vormen een hechte gemeenschap die van oudsher blijft vasthouden aan haar geloof, cultuur, traditie en geschiedenis. De meesten zijn erin geslaagd hier een nieuwe toekomst op te bouwen.’’

●

De meeste Arameeërs in ons land zijn van Turkse origine, maar een aantal emigranten komt uit Syrië of Libanon. De overgrote meerderheid – zowat achthonderd families en vierduizend personen – woont in de Brusselse agglomeratie. Daarnaast leven een 120 Aramese gezinnen in Luik en zijn ook kleinere concentraties terug te vinden in Antwerpen, Charleroi, Mechelen en Waregem.

De Aramese kerkgemeenschap is goed uitgebouwd. Zij heeft een eigen kerk in Jette en in Brussel-stad – elk met een eigen priester. In Luik vindt de eredienst plaats in een katholieke kerk. De hoofdzetel van de gemeenschap bevindt zich in Schaarbeek. Daar kwam aan de Noyerstraat in 2003 een nieuwe kerk tot stand. Die werd op 15 mei 2005 ingezegend door aartsbisschop Julius Y. Cicek van de Syrisch-orthodoxe kerk van Antiochië, die in een klooster in het dorp Glane in de Nederlandse gemeente Losser verblijft. Daar bevindt zich het spirituele centrum van de Arameeërs in Europa en liggen Syrisch-orthodoxen uit heel Europa begraven.

Helemaal lezen?
http://www.tertio.be/archie...

Johan,

in geen enkele vlaamse gazet
gaat het over inhoud. Die Mark Eeckhaut
zit daar omdat hij bereid is zo'n dingen
te schrijven. Mijn ervaring met de
schrijvende pers is dat het bijna allemaal
luie, ongeïnteresseerde, slecht-geïnformeerde
broodschrijverkens zijn. Om van hun pretentie
en zelf-aangemeten aura van politiek correct-
zijn nog maar te zwijgen.

Lees eens EEN dag de International Herald
Tribune, (wordt in Vlaanderen gedrukt, dus
overal verkrijgbaar) dan word je er aan
herinnerd wat een goede krant zou
moeten zijn : 90% essentie.

Hier staat elke krant elke dag weer vol
met 90% bijzaken, speculatie en bagger.

Rust in Vrede, R. Bogaerts, ik ga je spirit missen.