VRT bracht documentaire over Wallonië

Ingezonden door LVB op 2007-11-01 11:15



De herfst van 2007: nog nooit hebben er in Wallonië zoveel tricolores aan de huizen gehangen als op dit moment. Het wantrouwen van de Walen tegenover een al dan niet vermeend Vlaams separatisme is groot. Jan Puype en Wim Van den Eynde steken de taalgrens over voor 'Panorama'. 'Comme des explorateurs': met de aanslepende regeringsonderhandelingen op de achtergrond maken ze een echte ontdekkingsreis door het zuiden van het land. Het resultaat in een heuse roadmovie, Ondertussen in Wallonië.

(...) Puype en Van den Eynde willen verder gaan dan de gebruikelijke clichés en de stereotypes. Ze maken van Charleroi hun eerste bestemming, alsof ze zichzelf op de proef willen stellen. Charleroi, de stad met het hoogste werkloosheidspercentage, Sin City, het Chicago van Wallonië. En inderdaad: 'We doorkruisen troosteloze buurten die bevolkt worden met stereotiepe creaturen: hier wordt de gemiddelde Body Mass Index van de Belg de hoogte ingeduwd; banlieues waar werkloze jongeren rondscheuren op venijnige brommertjes.' Nergens is het moeilijker om door de vastgeroeste beeldvorming te raken dan in Charleroi, zo blijkt meteen.

Panorama op Canvas, 29 oktober 2007, en VRT-persbericht op tv-visie.be, 23 oktober 2007

Reacties

#52352

EricJans

donderdag, 1 november, 2007 - 11:53

 

"Vlamingen zijn racisten". Dat is zéker géén veralgemening. Dat is een Belgisch feit.
Daarom zou het goed zijn voor de Vlamingen indien dat Belgische feit zou verdwijnen zodat we als Vlamingen in een land komen te leven dat ons als 'zeer open', 'zeer gastvrij' en zelfs als 'zeer meertalig' zal verkopen naar de buitenwereld toe. Het moet een land zijn dat verkeersbeleid niet ziet als een wetswinkeltje om verdoken belastingen te innen, een land dat ons niet een stuk van ons stemrecht ontzegt, een land dat niet tegen maar voor onze wil regeert en een land dat ons daarbovenop niet voortdurend aan racisme probeert te linken omdat we - net als alle West-Europese landen - een correct migratiebeleid willen nastreven.

Moet dat land 'Republiek Vlaanderen' heten? Mogelijk... je kan daarover discussiëren. Maar één ding staat vast: Koninkrijk België is dat land met zekerheid niet.

Ik voel me geen racist en ik ben echt niet van plan me door zo'n aanhoudende agitatie die het product is van Belgische politiek met aanhoudende racisme-beschuldigingen te laten intimideren.
De Vlaamse afkeer van de multiculturele uitwassen is in de publieke opinie niet groter dan de Franse afkeer. In Frankrijk heeft Sarkosi de verkiezingen gewonnen door het 'racaille' bij naam te noemen.
Wat zitten die Waalse meisjes hier dan voor beweringen te maken. Racisme?
Ja! Het was in 1830 de grondslag van de Belgicistische staatsgreep: anti-Nederlandse xenofobie van de Fransen.
Genoeg. De maat is méér dan vol.

#52367

Deacon

donderdag, 1 november, 2007 - 15:09

 

"het Chicago van Wallonie". Links journalistiek Vlaanderen dramatiseert nog maar eens!
Straffe uitspraken die weer eens de bekrompen, wereldvreemde visie toont waarmee de vrt haar Vlaamse kijkers dagelijks bedriegt/manipuleert.
Chicago telt op de wereldkaart inzake innovatie en entrepreneurship. Waar zoeken ze de gelijkenissen met Chaleroi? Deze journalisten zouden, samen met hun PS-vriendjes uit Chaleroi, beter eens een studiereisje plannen (op eigen kosten aub) om te zien hoe de huidige beleidsmakers hier op efficiente wijze armoede hebben bestreden en werklozen hebben geactiveerd. De stad is niet perfect, maar geen enkel mens zonder rode oogkleppen op durft deze vergelijking maken wanneer hij of zij beide steden heeft gezien.
(Groeten vanuit Downtown Chicago)

#52410

Earl.Grey.Internet

vrijdag, 2 november, 2007 - 03:34

 

Contrasteer dit staaltje televisie-onzin met het Nederlandse discussieprogramma waarvan een fragment weergegeven in het VTM-avondjournaal van 1 november 2007.
Blijkbaar heeft men in Vlaanderen/België elk gevoel voor "informatieve" redelijkheid verloren.
Ethisch progressief beseft niet in wat voor een onheil ze de maatschappij aan het communiceren zijn. En de eerste slachtoffers, m.n. niet-criminele hardwerkende migranten of niet-profiterende sukkelaars, verliezen (gemakkelijke doelwitten die ze zijn) nu reeds de structuur die toelaat om zich aan hun achtergestelde situatie te onttrekken.
Met dank aan ethisch progressief die in deze objectieve bondgenoten zijn van simplistisch-egoïstisch ultraliberaal.