Willockx boos om "antisocialistisch gedrag" bij VRT
In De Standaard meldt Bart Brinckman dat Freddy Willockx boos is op Linda De Win omwille van haar "antisocialistisch gedrag" tijdens de uitzending van Villa Politica op 7 november, de dag waarop er gestemd werd over de splitsing van BHV. Willockx werd tijdens het zien van een interview met SPa'er Hans Bonte zo boos dat hij De Win even later belde om zijn beklag te maken, eraan toevoegend dat ze blij mocht zijn dat hij naar haar belde en niet naar haar grote baas Guy Peeters, de socialistische voorzitter van de raad van bestuur van de VRT.
Deze sappige rel is uiteraard voldoende reden om eens aandachtig te kijken naar wat er precies tijdens dat interview gebeurde.
Hans Bonte zegt eerst dat BHV een "symbooldossier" is, "zoiets futiels", en dat de stemming een stukje "slecht politiek toneel" is. Maar nadat Linda De Win hem eraan herinnert dat de SPa tegenwoordig de "kampioen is inzake BHV", en hem vraagt of het gedrag van de SP.A in deze zaak niet "een beetje hypocriet" is, verklaart Bonte dat BHV om "discriminatie in de wetgeving" draait, de splitsing "de logica zelf is", en dat het héél belangrijk is daar daarover nu gestemd is. Vervolgens komt Peter Vandermeersch in beeld die zegt dat Bonte "op twee benen danst".
Het is niet bekend waarom Willockx nu eigenlijk boos was: omdat Linda De Win het woordje "hypocriet" in de mond nam tegenover een socialist, omdat ze Bonte niet onderbrak toen hij op twee benen begon te dansen, of omdat Peter Vandermeersch zei dat Hans Bonte op twee benen danste. In ieder geval: als het uitzenden van zo'n interview al "antisocialistisch gedrag" is, dan zegt dat vooral veel over Willockx' visie op de media. Of behoort dit intimidatiegedrag van VRT-journalisten door politici tot de normale geplogenheden, en lekt het deze keer uitzonderlijk eens uit? Wat Linda De Win betreft: haar verliefde blikken naar SPa-voorzitter Patrick Janssens bij de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar (Janssens: 'Ik word niet de nieuwe baas van de VRT'. De Win: 'Jammer!) zijn hierbij vergeten en vergeven.
Deze sappige rel is uiteraard voldoende reden om eens aandachtig te kijken naar wat er precies tijdens dat interview gebeurde.
Hans Bonte zegt eerst dat BHV een "symbooldossier" is, "zoiets futiels", en dat de stemming een stukje "slecht politiek toneel" is. Maar nadat Linda De Win hem eraan herinnert dat de SPa tegenwoordig de "kampioen is inzake BHV", en hem vraagt of het gedrag van de SP.A in deze zaak niet "een beetje hypocriet" is, verklaart Bonte dat BHV om "discriminatie in de wetgeving" draait, de splitsing "de logica zelf is", en dat het héél belangrijk is daar daarover nu gestemd is. Vervolgens komt Peter Vandermeersch in beeld die zegt dat Bonte "op twee benen danst".
Het is niet bekend waarom Willockx nu eigenlijk boos was: omdat Linda De Win het woordje "hypocriet" in de mond nam tegenover een socialist, omdat ze Bonte niet onderbrak toen hij op twee benen begon te dansen, of omdat Peter Vandermeersch zei dat Hans Bonte op twee benen danste. In ieder geval: als het uitzenden van zo'n interview al "antisocialistisch gedrag" is, dan zegt dat vooral veel over Willockx' visie op de media. Of behoort dit intimidatiegedrag van VRT-journalisten door politici tot de normale geplogenheden, en lekt het deze keer uitzonderlijk eens uit? Wat Linda De Win betreft: haar verliefde blikken naar SPa-voorzitter Patrick Janssens bij de gemeenteraadsverkiezingen van vorig jaar (Janssens: 'Ik word niet de nieuwe baas van de VRT'. De Win: 'Jammer!) zijn hierbij vergeten en vergeven.
Herteleer
Het begrip democratie wordt hoe langer hoe meer uitgehold, en niet in het minst door de politici (i.c. Hans Bonte) zelf. Begrijpelijk, zij zijn belanghebbende partij om de uiteindelijke macht bij hen te leggen in plaats van bij de burger.
Recentelijk horen we nu echter heel vaak dat het meerderheidsbeginsel niet langer democratisch zou zijn. Andermaal begrijpelijk wanneer je als politicus tot een minderheid behoort: als de meerderheid de wet stelt is dat in je nadeel.
Ik hoop dat de huidige politieke klasse beseft dat deze redenering consequent doortrekken uiteindelijk leidt tot de wet van de kleinste minderheid, nl. die van de dictator.
Wij moeten beseffen dat er helemaal geen probleem is om de meerderheid haar zin te geven. Die meerderheid hoeft immers niet steeds volgens dezelfde breuklijnen te verlopen. Als dat toch gebeurt, dan is het beleid van die meerderheid toch democratisch op voorwaarde dat de voortdurend weggestemde minderheid zich kan onttrekken aan he ongewenste beleid door afscheidding. Maar in het Vlaams-Waalse geval lijkt dat nu precies wat de Waalse minderheid niet wenst. Ze moeten beseffen dat je de cake niet teglijk kan bewaren én opeten. Ofwel aanvaarden ze democratie binnen België (met af en toe Vlaamse meerderheidsdictaten) ofwel stichten ze hun eigen democratie waar de Waalse meerderheid haar rechten kan laten gelden.