Risico-analyse

(...) Er lijkt een Conventie te komen waarin oppositie en deelstaten betrokken worden. (...) Een lijn, een nieuwe visie op de federatie België, zit er niet in. Kleine ingrepen waarvoor geen tweederde meerderheid nodig is, zal de regering zelf uitwerken. De grote dossiers gaan naar de Conventie maar ze werkt er wel een menu en een timing voor uit. (...)

Maar als dat de contouren zijn, ligt dat toch ver van wat de Vlaamse partijen eisten: een staatshervorming die in het regeerakkoord is verankerd. Het ligt ook niet vlakbij hun terugvalpositie: een deel staatshervorming in het regeerakkoord, en een deel later, maar met garanties. (...)

Als de Vlaamse oranje-blauwe partijleiders dit voorstel aanvaarden zonder harde garanties, is er een minikans op slagen en lopen ze vooral grote risico's. Het risico dat het voorstel niet eens hun partijcongres doorstaat, en het risico dat ze in 2008 met de billen bloot staan als het toch allemaal tot niets leidt. (...) Het risico is echter nog groter voor de andere kant.

Wat gebeurt er in Vlaanderen als deze staatshervorming mislukt? De verkiezingsuitslag is onvoorspelbaar maar de Vlaamse publieke opinie radicaliseert dan zeker; en een onderhandelde oplossing voor de federatie België verliest haar legitimiteit. Wat is het effect op de economie? Zonder extra sociaal-economische bevoegdheden is de Vlaamse welvaartsgroei niet te handhaven. Vlaanderen zal achteruit boeren; de last van de transfers naar het zuiden zal ondraaglijk worden.

Zonder responsabilisering maken Wallonië en Brussel economisch zeker pas op de plaats. Zonder stevige staatshervorming zijn collectieve verarming en niet-onderhandelde veranderingen de toekomst. De keuze is aan de Franstalige partijen.

Guy Tegenbos in De Standaard, 22 november 2007