Geen fiscale autonomie in regeerakkoord

'Fiscale incentives voor ondernemingen' was gisteravond het belangrijkste knelpunt dat nog overbleef tussen Franstalige en Nederlandstalige regeringsonderhandelaars. De discussie ging niet over de grond van de zaak. De echte financiële autonomie, het principe waarbij een overheid eigen belastingen kan heffen en een autonoom financieel beleid voert, kwam niet meer ter sprake.

In de communautaire nota van formateur Leterme komt wel een vaag zinnetje over de fiscale mogelijkheden van de gewesten die meer in overeenstemming moeten zijn met hun verantwoordelijkheden. Concreet is dit niet gemaakt.

Vlaanderen dringt daar nochtans al lang op aan. De eis voor fiscale autonomie staat ook in een van de vijf resoluties die het Vlaams Parlement in 1999 goedkeurde. Dat een overheid zelf verantwoordelijk is voor de inning van het geld dat ze uitgeeft, lijkt ook niet meer dan logisch, maar die logica wordt in ons land tot nu toe niet gevolgd. Zo is Vlaanderen voor zijn inkomsten nog altijd voor driekwart afhankelijk van een federale dotatie. Amper twintig procent van de Vlaamse begroting wordt gefinancierd door eigen inkomsten.

Wim Winckelmans in De Standaard, 27 november 2007