Vlaams economisch mirakel

Ingezonden door LVB op 2007-11-29 00:22

"Wilt u het Vlaamse mirakel begrijpen?", vraagt Jo Libeer, directeur van de Kamer van Koophandel van Kortrijk (...) meteen. "Het is heel eenvoudig. Sinds de negentiende eeuw vechten de mensen hier voor hun overleving, uit angst voor armoede". Hij schetst vervolgens het beeld van een "werklustige en plichtsbewuste" streek, die gewoon is aan herhaalde reconversies: de crisis van het vlas in de jaren '50, gevolgd door de textielcrisis in de jaren '80, en de mondialiseringsdruk op bedrijven die bekend staan voor hun hoge lonen en hun hoge sociale bescherming.

"De loonkost behoort hier tot de hoogste van Europa. Flexibiliteit is hier weinig ontwikkeld in de familiebedrijven met traditionele managementmethodes", zegt Xavier Baeten, professor aan de Vlerickschool (...). "Het is een uitdaging om onder die voorwaarden competitief te blijven".

Als er al een Vlaams model bestaat, dan moet het gezocht worden in een economie die uit ontelbare niches bestaat, gegoten in een mal van sociale betrekkingen "op zijn Duits", en bedrukt met een bepaalde vorm van boerse bescheidenheid. "U zult hier geen grote wereldspelers vinden, maar ondernemers die zeer realistisch zijn, soms zelfs te realistisch," zegt Walter Mastelinck, boerenzoon en CEO van Transics (...).

Als men hen vragen stelt over de toekomst van de Belgische federatie, dan reageren deze KMO-bedrijfsleiders, die naar eigen zeggen mijlenver verwijderd staan van elk "Vlaams-nationalisme" van de Vlaams Belang-soort, met de vermoeide glimlach van iemand die al erger heeft meegemaakt. "Wij begrijpen niet goed waarom ze in Brussel Belgische vlaggen aan hun vensters hangen", reageert Geert Lobel, directeur human resources bij Balta. "Van hieruit bekeken is er geen sprake van om zo'n klein land in tweeën te splitsen. De factuur zou te zwaar zijn".

Anderzijds weigeren deze ondernemers unaniem om de Vlaamse economie "voor onbepaalde tijd het Belgische deficit op te slorpen". Vandaar de terugkerende vraag naar een ruime fiscale autonomie, om, zoals Geert Lobel zegt, "ons onze eigen zaken te laten regelen". Een soort economische regering die 100% made in Vlaanderen is, en die zij in Brussel hopen af te dwingen door het kind van de streek, Yves Leterme, hoofd van de Vlaamse christendemocratische partij.

Christophe Alix in Libération, 28 november 2007 [PDF, pagina 33]

Reacties

#55171

I am NoName

donderdag, 29 november, 2007 - 08:32

 

Uit dit alles (de "bekrompen" houding van onze managers) blijkt weeral dat ze geen visie hebben. Als ze hun "ding" mogen doen zijn ze al tevreden. Dat is fundamenteel het probleem met Vlaanderen : we hebben nog altijd de mentaliteit van in het verre verleden, de tijd van de stadsstaten.

Om je boterham te verdienen moet je de stadsrechten betalen aan de heerser. Dus :"Leg je daarbij neer. Het is altijd zo geweest. Dus blijft het zo."

Die mentaliteit zit erin gebakken. Ten koste van het eigenbelang snijdt men elkaar de nek af.

Men begrijpt nog altijd niet dat Vlaanderen het democratisch overwicht heeft en de Vlamingen dus binnen het Belgisch democratisch gebeuren zouden moeten kunnen beslissen waar we naartoe gaan. Niet dat we daarmee de Walen moeten negeren, maar nu is er geen democratie meer. De minderheid (de Walen) blokkeren het systeem nu overduidelijk uit eigenbelang. En de Vlamingen kunnen zodoende "hun ding" niet meer doen en capituleren.

Niet alleen de managers denken zo maar ook tal van politici. Ze willen hun "nationaal" ding doen. Ze zijn verslaafd aan hun job en hun ego.

Als Vlaanderen het economische centrum is van België is het maar logisch dat de Vlamingen opkomen voor die verworvenheden en dat veilig willen stellen. Het is het fundament van onze toekomst. De basis waarop de jongeren van nu hun toekomst moeten uitbouwen. Dat ondergraven en negeren, maakt het systeem totaal ongeloofwaardig.

Wil Wallonië zich profileren als wieltjeszuiger dan moeten ze daar maar de gevolgen van dragen, en niet het bevel over de stuurhut opeisen. We zitten in die grote Europese Unie met een half miljard inwoners. Wallonië (Brussel) heeft dus kansen genoeg om zijn economie te laten meesleuren. Waarom zou Wallonië niet beter af zijn met een eigen regering ? Als Luxemburg zich in de top van de Wereld kan plaatsen of IJsland ? Waarom zouden de Walen dat dan niet kunnen ? En waarom zou Brussel dat niet ook kunnen ?

Willen de Walen af van de staatsschuld ? Neen. Want het impliceert eigen verantwoordelijkheid. Ze willen enkel de staatsschuld in stand houden, want dan moet je ook de belastingen hoog houden, en dat is de essentie van de retoriek van één politieke partij of strekking in België.
De belastingen moeten hoog gehouden worden want dat is de garantie dan de "rijke Vlamingen" het gelag zullen betalen. Zowel op korte als op lange termijn. Het geeft de garantie om verder te kunnen spenderen en zich afzijdig te houden va de problemen. En zich politiek te profileren, en de politici maximaal vat te geven op het persoonlijke leven van de burger (of zich onmisbaar te maken). Wederom de oude mentaliteit van de heersers die almachtig zijn en heersen over het leven van hun onderdanen.

Wallonië de molensteen rond de nek van Vlaanderen ? Neen, het einde van België. Als de minderheid steeds opnieuw zijn wil oplegt is het duidelijk dat het democratisch systeem faalt.

Dat is de eindconclusie van 170 dagen regeringsonderhandeling.

Heeft er al eens iemand nagedacht hoe men België efficiënter kan maken ? Misschien moet men het aantal parlementsleden halveren ? En minder regeringen.

Wil men geen bevoegdheden voor Vlaanderen ? Wel een halfbakken situatie is evenmin leefbaar. Dus terug naar de unitaire staat, met maar één nationale kieskring. Wil men elkaar beter begrijpen ? Dan is één nationale kieskring daarvoor ideaal : als de regering valt, hop naar de verkiezingen en alle coalities op federaal, gewestelijk en provinciaal vlak worden herschikt.

Het is toch dat wat de Walen willen ? Dat zal dan België echt geloofwaardig maken.

#55215

VI

donderdag, 29 november, 2007 - 14:12

 

"Als men hen vragen stelt over de toekomst van de Belgische federatie, dan reageren deze KMO-bedrijfsleiders, die naar eigen zeggen mijlenver verwijderd staan van elk "Vlaams-nationalisme" van de Vlaams Belang-soort, met de vermoeide glimlach van iemand die al erger heeft meegemaakt."
Die liep duidelijk rond op een feestje van het VBO. Die willen daar geen veranderingen, want hebben de politiek in hun zak en zijn allemaal marktleiders. Ze zouden stom moeten zijn.
Maar ga eens bij VOKA luisteren, die spreken volgens mij een heel ander taaltje.