Globalisering verloste het onderdrukte Vlaanderen

In de godsdienstoorlogen van de zestiende en de zeventiende eeuw verloren de Zuidelijke Nederlanden 200.000 van hun twee miljoen inwoners. Dat waren niet van de minsten: zij onderwezen, financierden, genazen, onderzochten, schreven en schilderden. Kortom, de bovenlaag was foetsie en wat volgde was eeuwen verknechting onder Spanjaarden, Oostenrijkers, Fransen, Nederlanders, Franstaligen. Slechts sinds de Tweede Wereldoorlog keren de economische kansen in Vlaanderen. Tot en met de wereldbrand waren wij boeren, middenstanders, dokwerkers, kompels in Limburg en ongeschoolden in de non-ferro in de Noorderkempen. Daar waren de bazen Franstalige inwijkelingen. De Antwerpse haven kende haar lokale handels- en scheepvaartfamilies, echter ook daar speelden afstammeligen van mercantiele Engelsen, Scandinaven, Duitsers, de eerste violen. (...)

Slechts vanaf half de twintigste eeuw zijn de Amerikaanse, Franse, Duitse, Britse, Canadese, Japanse investeringen bij ons op dreef gekomen. De globalisering verloste het onderdrukte potentieel van Vlaanderen. Als de vakbonden minder zouden mekkeren en de burgers meer respect zouden opbrengen voor wie keihard werkt en dus ook goed verdient, dan is de economische renaissance hier onstuitbaar.

Frans Crols in Trends, 29 november 2007