Europese onderzoekers boycotten onderzoek naar massagraf in Irak

Dit bewijst nog maar eens het selectief geheugen en voorkeur van bepaalde mensen en organisaties. Zum kotzen.

Of het gebrek aan Europese forensische experts te wijten is aan een beslissing van Europese regeringen, dan wel aan beslissingen van mensenrechtenorganisaties die forensische experts in hun medewerkersbestand hebben zitten, weet ik niet.

Maar zelfs als het hier louter om een interpretatie of een populistische leugen gaat, dan nog stelt zich de vraag of dit niet mocht vermeld worden in de Vlaamse media.

Ik heb dan nog liever een krant die schrijft: "de Amerikaanse leider van de opgravingen, Greg Kehoe, ging de populistische toer op toen hij er de Europese forensische experts van beschuldigde om niet te willen meewerken aan de opgravingen, omwille van het risico dat de resultaten zouden gebruikt worden om Saddam ter dood te veroordelen", dan een krant die er zedig over zwijgt.

Zo typisch Europees: maar wij zijn principeel tegen de doorstraf, en principieel tegen oorlog. Ja leuk hoor. Maar zonder oorlog zouden er nog vele massagraven zijn bijgekomen. Alleen hadden we Saddam dan helemaal niet kunnen berechten, hij was wellicht vredig in één van zijn paleizen gestoren.

luc, sla me dood maar ik ben praktisch zeker dat De "Standaard" vandaag op pagina 2 ergens wel een zinnetje had waarin de weigering van Europese forensische onderzoekers om mee te helpen vermeld werd. Ga het na, ergens naar het einde toe van het artikel. Ik weet zeker dat je deze kleine tip kunt waarderen; als info die ik aanbreng aantoonbaar incorrect is heb ik het ook graag geweten.

Maar het hoofdpunt is natuurlijk niet of het wel of niet geprint werd maar dat die onderzoekers dus weigeren mee te werken bij een onderzoek dat belastend zou kunnen zijn voor de grootste massamoordenaar van de laatste 25 jaar.

Ik moet hier denken aan de woorden van Oriana Fallaci, lijdend aan terminale kanker: "Europa is ziek. Zieker dan ikzelf".

Ik heb hier voor mij liggen mijn Time Europe van 11 oktober met een hoofdstuk gewijd aan "Europes heroes 2004". Eens bladeren: Steffi Graf. Een Zwitserse organisator van jazz festivals. Een Nigeriaanse financieminister (is Nigeria lid van de EU?). En niet te vergeten: Simona Torretta, een maand gekidnapt in Irak. Ik citeer nu dit kontstuk na haar vrijlating: "The guerrilla war is justified". "Saddam was a brutal dictator - we didn't want him in power - but now that he is gone it's time for the occupiers to leave".

Zucht. Eens te meer een schrijnend geval van lunalefticus moonbatensis. Er was nochtans een schitterende Italiaanse kandidaat voor de lijst van "European heroes 2004": Fabrizio Quattrocchi. Diens laatste citaat was: "I will show you how an Italian dies!!!"

Yes indeed. Europa is zieker dan Oriana Fallaci.

Voor de De "Standaard" lezers die een jaar trouw het afschuwwekkende wedervaren gevolgd hebben van die arme Iraakse ambtenaren van het Ministerie van Plastic Shredders in de Abu Ghraib gevangenis, in de handen van die verfoeilijke Amerikanen, heb ik een leuke link: http://massgraves.info

Ik vraag me af wat met die dutsen gebeurd is ook een aantasting van Internationaal Recht kan genoemd worden.

Het staat inderdaad in De Standaard: http://www.standaard.be/Arc...

«Bovendien weigeren Europese teams die in Bosnië hebben gewerkt, volgens hem mee te werken omdat ze vrezen dat de bewijzen ertoe kunnen leiden dat Saddam de doodstraf krijgt.»

Ongelooflijk. Het is al gecorrigeerd.

Ben nu weg. Moet nog wat friemelpapierwerk doen, alhoewel ik absoluut geen zin heb. Als je Lena ziet, doe die blonde stoot dan de groeten hé.

Luc, nog één woordje. Fantastische blog zulle. Chapeau. Je blog zo regelmatig updaten met een massa interessante topics en feiten zonder dat het gortdroog wordt, dat vraagt massaal veel en conscientieus werk. Zo voortdoen hoor, je wordt gelezen. Hoegin, groeten daar in Vikingland.

Bon, na alles rustig herlezen te hebben, gaat het dus niet over boycot of sabotage, maar enkel om het feit dat door te weinig onderzoekers (in casu Europese) dit soort werk een relatieve vertraging oploopt. So what? Gaat Saddam in tussentijd lopen of zo? Is het belangrijk dat hij deze maand, en niet volgende maand een kopje kleinder wordt gemaakt?

Ik zie enkel de zoveelste poging tot polarisering: "wij zijn goed, en gij zijt slecht", en het spijtige is dat dat van beide kanten komt. Toch raar, in een periode waarin het Westen me dunkt beter als één blok zou optreden, dan als een verscheurd lappendeken...

@reconciliator: dat gebrek aan Europese onderzoekers heeft wel degelijk een gemeenschappelijke, politiek gemotiveerde reden. In die zin kan je spreken van een boycot, ook al verloopt die wellicht niet strak gecoördineerd.

Wel, je mag me van Europees cynisme beschuldigen, maar ik vind het wel opmerkelijk dat deze herinnering aan Saddams wreedheden zo goed gelegen komt voor Bush zijn herverkiezing, nu hij over het verloop van de oorlog in Irak door Kerry onder vuur genomen wordt.

@Bema: de Amerikanen zijn er heel wat minder snel bij als het gaat over de slachtoffers die de doodseskaders in verschillende Latijns-Amerikaanse landen gemaakt hebben in de jaren 80. Nochtans zouden hun archieven goed van pas komen want de CIA heeft de meeste van hen getraind.

Beste Lieven,

Ik keur dat niet goed en heb evenmin gezegd dat in Amerika alles kids is. Het fijne weten we daar trouwens niet van. Wat ik wil duidelijk maken is de selectieve anti-oorlogshouding van de vredesbeweging in Europa. Duidelijk aan de borst gedrukt door de durvers van de Morgen.

Het probleem is niet dat de Europeanen tegen de doodstraf zijn (zelfs die van Saddam). Dat kan best een eerbaar standpunt zijn.

Het probleem is dat de EU-politiek te veel de dictatuur importeert en te weinig de democratie exporteert, ook en desnoods met geweld.

Tegenover dictaturen kom je altijd wel ergens op een punt dat je die keuze moet maken. De EU lijkt haar verantwoordelijkheid daarin niet te willen opnemen.

Teveel buziness met dictaturen.

@Lieven. Ik blijf toch met een vervelend vraagje zitten Lieven: Waarom mochten de lezers van de durvers dat dan niet weten. Bezorgt zijn om je eigen veiligheid is toch niet oneerbaar...of zit er meer achter???

@Bart: Dat je niet wil meewerken aan iemands dood is per definitie niet meer dan normaal. Dat je een onderzoek naar de feiten verward met het veroordelen van...(Sadam?)bewijst dat je op geen enkel moment aan de slachtoffers, ook toekomstige, denkt. Bij jou is onderzoek belangrijker in functie van wat je gaat vinden dan in functie van de waarheid. Ik wil me samen met jou verzetten tegen de doodstraf van Sadam, zoals ik me zal verzetten tegen de doodstraf van gelijk wie. Nooit, maar dan ook nooit zal ik me verzetten tegen een zoektocht naar de waarheid, wat ook de gevolgen zijn (het tegendeel is toch het potje gedekt houden of niet?) Ik heb weet van en ken mensen die slachtoffer zijn van leugens. Slachtoffers van de waarheid zijn bij mijn weten de daders zelf.

Ik ben een beetje een geschiedenisfreak en al de geschiedenis leert mij dat er onschuldigen sterven voor het verkondigen van hun waarheid. Hoderdduizenden sterven voor de anderen hun waarheid. Wel Bart, wat het resultaat van het onderzoek ook moge zijn, als onderzoekers tot een bevinding komen zijn ze niet verantwoordelijk voor wat er met de dader gebeurt. Om de zaak eens om te draaien: er worden tegenwoordig moordenaars vrijgelaten omdat ''men'' (wie is dat?) vind dat ze genoeg geboet hebben. De slachtoffers, op welk bankje zitten die?

Aangezien Sadam en zijn regime niet zomaar de eerste de besten zijn in Irak denk ik dat ze beiden zijn Bart. Sadam heeft geschiedenis geschreven als leider van Irak. Het feit dat dit onderzoek eveneens gerechtelijk is heeft te maken met het feit dat hij nog leeft en voor zijn daden ter verantwoording kan geroepen worden. Een archeoloog die niet mee wil werken aan het schrijven van geschiedenis omdat hij vreest voor de gevolgen ervan is bevooroordeeld en bijgevolg waardeloos voor zowel de geschiedenis als voor rechtvaardigheid.

Vreest de archeoloog voor zijn eigen welzijn, dat hij het dan zegt; beter blode archeoloog dan dode archeoloog. Dat is in de geschiedschrijving geen onbekend fenomeen. Een voorbeeldje: Ten tijde van Alexander de Grote maakte zijn geschiedschrijvers van Parmenion de kop van jut. Onderzoek tweeduizend jaar na de feiten begint uit te wijzen dat Parmenion één van de meest toegewijde en bekwame generaal is geweest. Een geschiedschrijver die dat ten tijde van Alexander zelf schreef wist maar al te goed dat die met zijn leven speelde. Bejubelen van de heerser was dus een kwestie van overleven. Zelfs zwijgen was gevaarlijk.

Dat de durvers van de morgen nu dingen verzwijgen bewijst hoe bang ze zijn van de heersers. Het zijn gewoon broodschrijvers die met wat moeilijke woorden en rare zinswendingen proberen te bewijzen dat ze slim zijn. Duidelijke taal is niet hun ding. Daar draait het om!!!