Antwerps advocaat wil journalist zwijgen opleggen

Een wijs man zei me ooit eens 'je kan de staat waarin een land zich bevindt meten aan 1. het aantal juristen en 2. de pretentie van de advocaten (zowel de zgn. goeien als de slechten"'.

@A.Rouet: Persoonlijk vind ik elk onderscheid tussen "journalisten" en andere mensen die allerlei dingen schrijven, kunstmatig en stilaan uit de tijd.

Wat bedoelt men eigenlijk met "journalist"? Ik vermoed dat men daar "broodschrijver" mee bedoelt, iemand die van schrijven over actualiteit zijn beroep heeft gemaakt.

Het kan ook te maken hebben met het onderschrijven van een bepaalde "deontologie".

Ik ben het dus niet eens met Van Balberghe in zijn redenering "ik ben journalist, DUS wat ik schrijf is niet zomaar een meningsuiting MAAR iets wat onder de persvrijheid valt en dat in geval van betwisting als een persmisdrijf moet worden beschouwd".

Het onderscheid tussen "pers" en alle vormen van publicaties en meningsuitingen raakt stilaan uit de tijd, net als het onderscheid tussen "journalisten" en "publicisten" (dat laatste is iedereen die ooit wel eens iets publiceert, bijvoorbeeld een commentaar op deze blog).

In de middeleeuwen, toen de meeste mensen analfabeet waren, had je ook "klerken", broodschrijvers die hoog in aanzien stonden. Vandaag is "klerk" een term met een hoog Jomme Dockx-gehalte. Zo zal het ook gaan met de term "journalist" (in tegenstelling met de termen "redacteur", "reporter", "columnist" enz. die wel een concrete functionele inhoud aanduiden).

Dat wou ik even kwijt. De vraag of Luc Van Balberghe wel een "echte" journalist is, is in mijn logica dan ook niet zo belangrijk, in de zijne blijkbaar wel.

@Willy: Nu je toch "onderzoeksjournalistiek" ter sprake brengt... Ik beschouw zowel Johan Anthierens als Luc Van Balberghe als goede columnisten, schrijvers van opiniestukken. Ik beschouw hen niet als onderzoeksjournalisten.

Aan "onderzoeksjournalistiek" stel ik andere eisen. Als de onderzoeksjournalist iets beweert, dan dient hij mijns inziens ook de lezer te overtuigen van de geloofwaardigheid van zijn beweringen. Zoals je zelf schrijft: "onderbouwd met bewijzen en getuigenissen". Als de onderzoeksjournalist daar niet in slaagt, zelfs al is wat hij beweert de waarheid, dan heeft de onderzoeksjournalist in mijn ogen gefaald. Maar ik ben wat dat betreft wel super sceptisch en kritisch, dat geef ik toe. Bronnenbescherming en overtuigende onderzoeksjournalistiek hoeven niet met elkaar tegenstrijdig te zijn, maar "vertrouw mij maar als ik zeg dat het zo is", is iets wat mij meestal niet overtuigt.

@raf: Een IP-adres, gecombineerd met het exacte tijdstip van een web-opvraging of web-publicatie, kan op vraag van het gerecht door de provider gekoppeld worden aan de identiteit van de klant van die provider. En er geldt een wettelijk bepaalde bewaarplicht (6 maanden, als ik me niet vergis) voor de logbestanden waarmee dat verband kan wordenn gelegd. De provider weet welke klant er wanneer op één van zijn IP-adressen was ingelogd, en op 1 IP-adres kan er op een bepaald ogenblik maar één klant actief zijn.

Mogelijke hinderpalen:
- meerdere gebruikers bij één en dezelfde "klant" (internetcafés, bedrijven, uw draadloze router die niet beveiligd is en dus door uw buren gebruikt wordt, enz.)
- gebruik van anonieme proxyservers, al dan niet in het buitenland
- personen die vanuit het buitenland posten
- websites waarvan de server en de verantwoordelijke uitgever zich in het buitenland bevinden

enz...

Wat het element "buitenland" betreft: het Belgische gerecht kan daar natuurlijk ook gegevens opvragen, alleen duurt dat wat langer en komt er meer papierwerk bij kijken. En als het om een publicatie gaat die in België strafbaar is maar in het land in kwestie niet (voorbeeld: opiniedelicten in de VS), dan zal dat buitenland die gegevens niet doorgeven omdat het volgens hen niet om een misdrijf gaat.

In dit concrete geval, waarbij de server zich in België bevindt, kan Van Balberghe vermoedelijk het gerecht verzoeken om de identiteit van Ludo De Lange na te trekken, voor zover dat zijn eigen verantwoordelijkheid zou kunnen verlichten.

Een Anthierens die de zaak Horion heeft onderzocht? Johan Anthierens? Daar zou'k graag meer over weten. Of wordt Herman De Coninck bedoeld? Over Brel en het Koningshuis schreef J.A heel wat, maar dat was m.i. geen onderzoeksjournalistiek. Ik denk dat hij dat enkel over Irma Laplasse deed. Kan je dat eens uitzoeken Willy?

Die domme idiote burger durft nogal wat hé Bart; zomaar het oordeel van een stelletje politiek benoemden in twijfel trekken; foei foei, foei!!!

@bart, In GVA wordt beweerd dat de moordenaars van agente Kitty vervroegd vrijgelaten criminelen zijn.
Wat er van waar is en wat de rol van het gerecht daarin is zal komende dagen wel blijken.
Mag ik als burger van deze (on)staat daar een gedacht over hebben?
En mag ik eens een defenitie van"iemand half bedreigen"?

@Benny marcelo:
'het oordeel van een stelletje politiek benoemden in twijfel trekken'. Van Balberghe heeft het over de advocaat, advocaten zijn niet politiek benoemd indien je dat nog niet wist. Advocaat word je op basis van studie. Als je het over de rechter hebt, mag ik je er dan op wijzen dat politieke benoemingen al 10 jaar niet meer plaatsvinden? Tenzij jij met 100% zekerheid kan zeggen dat de rechter in dit proces nog benoemd werd onder het oude regime, slaat je reactie dus op niks.

Ik ben me beginnen ergeren aan 'het oordeel van de domme idiote burger' nav het pestproces, u herinnert zich waarschijnlijk wel de postbode die zelfmoord pleegde, mogelijk omdat hij gepest werd op zijn werk. De beklaagden werden vrijgesproken omdat er helemaal geen bewijzen waren, hooguit roddels en insinuaties van partijdige mensen. De beklaagden werden dan ook vrijgesproken. Ik neem aan dat als jij in hun plaats was dat logisch zou vinden. Op De Standaard hielden ze er echter een poll over, en bleek dat 83% vond dat ze toch veroordeeld moesten worden. Geweldig toch, de bevolking die het recht in eigen handen neemt op basis van hun 'rechtvaardigingsgevoel'. Waren zij er bij op het proces? Zouden zij graag 5 jaar in de gevangenis zitten op basis van vermoedens?

Van Balberghe is in het zelfde bedje ziek. Advocaat Damen slaagt er in zijn cliënt niet voor moord in de gevangenis te laten opsluiten. Het feit dat niet bewezen is dat hij De Moor vermoorde, is op basis van analyses van dokters he, niet van de advocaat. Die volgt enkel wat een specialist zegt en verkrijgt logischerwijze de vrijspraak. Van Balberghe vindt dat echter onterecht, en vindt het dan maar logisch dat hij Damen op die manier mag aanpakken.
Met 'half bedreigd' bedoel ik het tekstje van Van Balberghe dat Damen voortaan in Antwerpen altijd met schrik zal moeten rondlopen en met argusogen zal bekeken worden, uitgespuwd door het volk. U hebt waarschijnlijk een schildenpaddenhuid voor zoiets Benny, maar voor andere mensen kan zoiets best bedreigend over komen.

Die moordenaars van Kitty is een heel andere situatie. Mag ik u er trouwens op wijzen dat vervroegde vrijstelling enkel mogelijk is omdat politiekers dit systeem hebben geïnstalleerd, en dat de juridische wereld die wetten enkel toepast, maar het daar vaak zelf moeilijk mee heeft? In dit geval schiet ik dus op de politiek, en jij op justitie. Maar sta me dan wel toe dat ik jou daarom een 'idiote domme burger' vind.

@Benny: wel, laat me beginnen met meteen je stempel van 'domme burger' terug af te nemen. Je reactie is al veel interessanter dan je eerste, denigrerende post. In feite beschouw ik niemand graag als dom, 't is niet omdat men voor zaken niet gestudeerd heeft, dat men er geen mening over mag hebben.

De enige reden waarom processen openbaar zijn, is om er voor te zorgen dat rechtsbeginselen worden nagevolgd en dat fouten direct opvallen. Processen dienen in dat opzicht dus niet omdat de burger er een mening over zou kunnen vormen om het even cru te stellen. Dat de media processen volgt, is dus wel positief, want ze zorgen voor een betere rechtsbedeling. De media beseft bovendien maar al te goed dat vooral strafprocessen als zoete broodjes verkoopt, en zeker als ze wat controversieel overkomen.
Ik ben jurist van opleiding. Mijn cursussen strafrecht en strafprocesrecht telden samen 1800 pagina's, waarbij elke letter in het teken staat om een fair rechtsproces te waarborgen. Ik begrijp best dat het voor de media onmogelijk is om al deze nuances bij een proces mee te delen, maar dat geeft hen niet het recht om processen op een eenzijdige, subjectieve manier te beschrijven. Het valt me vaak op hoe media reeds voor een uitspraak vooringenomen is over de schuld van een verdachte, zelfs als daar weinig reden toe is. Als die media (zoals Van Balberghe) zelfs na de uitspraak blijft vasthouden aan hun eigen gelijk, creëer je een gevaarlijke situatie. Niet alleen verliest de burger zijn vertrouwen in justitie (zoals duidelijk bij u dus ook het geval is), maar op de duur wordt het zelfs zo ver gedreven dat rechters en advocaten schrik krijgen om hun werk naar behoren uit te voeren. Dit kan toch nooit de bedoeling zijn?
Journalisten spelen hier een belangrijke rol. Ze bepalen de publieke opinie en kunnen het geloof in ons rechtssysteem totaal laten kelderen. Vandaar dat ze hun functie met zorg moeten uitoefenen, en zich telkens moeten beraden over de mogelijke gevolgen van hun schrijven. 't is daarom dat ik Van Balberghes artikel absoluut niet kunnen vind. Binnenkort voeren juristen hun job niet meer uit naar de regel, maar naar de gemaakte opinie van het volk. Als het zo ver komt, is België geen rechtstaat meer, maar een apenland. Laat het alsjeblieft niet zo ver komen.

@ Bart:

Natuurlijk moet ieder zijn rol 'tegoedertrouw' spelen. Overigens: een cursus van 1800 pagina's bestuderen geeft daar geen garanties voor.
Als ik er van uit ga dat het waar is wat u zegt - nl. dat rechters sinds 10 jaar niet meer politiek benoemd zijn - dan is er een gigantisch groot probleem; zó groot dat het niet enkel de rechtbanken maar het hele regime bedreigt.

Vraag eens aan de eerste 100 voorbijgangers die u op straat tegenkomt of zij het voor 'waar' aannemen dat in België rechters 'geheel vrij van politieke bemoeienis' benoemd worden.

Overigens: 10 jaar nog maar? Eigenlijk zegt u dat België 169 van de 179 jaar van haarbestaan 'politiek benoemde rechters' heeft gekend?
Mmm... mag ik u eens vragen wat u 'de mensen' dan zou kunnen kwalijk nemen als ze (terecht of niet) met enige argwaan naar Belgische rechtbanken kijken?

Weer een reden voor een onafhankelik Vlaanderen?
En hier kom ik u een stuk tegemoet: de Orde van Advocaten is inderdaad 'gesplitst'. Mijn respect.

Maar voor herstel van het Vlaamse publieke vertrouwen in de rechtsgang... zal er meer nodig zijn, vrees ik.