Nieuwe trends in politieke campagnes (in de VS)

Televisiereclame is minder belangrijk dan vroeger het geval was. Campagnes zijn deze keer zo intens, langdurig en rechtstreeks contact met het publiek, dat mensen hun opinie vormen op een manier die moeilijk te wijzigen valt door vroegtijdige en massale reclamecampagnes. Mitt Romney, die 2,4 miljoen dollar spendeerde aan televisiereclame in Iowa, heeft dat ontdekt. Kiezers sluiten zichzelf wellicht af van reclamespots, en vertrouwen meer op persoonlijke contacten, informatie uit sociale netwerken, alternatieve informatiebronnen zoals talk radio en internet, en lokale mediaverslaggeving. Tegen 5 februari, als het 16 miljoen dollar kost om één reclamespot te laten uitzenden in alle staten waarin wordt gestemd, is het simpelweg te duur om overal tegelijk in de ether aanwezig te zijn. In de laatste decennia van de twintigste eeuw was de tv-reclameplanner de belangrijkste operator in politieke campagnes. In de eerste decennia van de eenentwintigste eeuw zijn de communicatiedirecteur en de woordvoerder belangrijker. Dit is het tijdperk van het internet, kabeltelevisie, YouTube, meerdere nieuwscycli per dag, en de noodzaak van werkelijk ogenblikkelijke respons. Reclame en reclamemakers zijn nog altijd vitaal - maar veel minder dan een paar jaar geleden.

De technologie maakt het zeer gemakkelijk voor een kandidaat om goedkoop en in korte tijd fondsen te werven. Het internet verkleint op dramatische wijze de kloof tussen politiek succes en fondsenwerving. Onder het oude regime begonnen leden van het financieringscomité een paar dagen na een succesvol debat mensen op te bellen en cheques op te sturen via Fedex. De post volgde tien dagen later. Fondsenwerving was een zaak van weken vooraf plannen. Als je het vandaag goed doet in een debat op dinsdagavond, dan kan je op woensdagochtend grote sommen geld beginnen te werven. Effectieve fondsenwerving kan een kwestie zijn van een simpele muisklik. (...)

Karl Rove in een opiniestuk in The Wall Street Journal, 1 februari 2008