Is zeer herkenbaar: toen ik nog lid was van de VLD, was ik ook extra kritisch voor die partij, om dat lidmaatschap voor mezelf te kunnen blijven verantwoorden.

En typisch VLD (en liberaal). Ik zie dergelijke houding veel minder bij andere partijen. Kan van de partij afhangen, of van de ideologie, of dus van allebei.

Sommige politiek geïnteresseerde studenten hebben al een partijkaart als ze afstuderen, maar dat is een kleine groep. Bij de jobzoekers nemen sommigen een kaart (de juiste!) als een benoeming of een bevordering in de lucht hangt. Deze laatsten behoren dan niet bepaald tot de overtuigden en slagen erin, als het zo uitkomt, van partij te veranderen. Echte partijtrouw is dus m.i. een zeldzaamheid. Een politieke kleur die in het begin van de carrière een voordeel kon betekenen, sleur je mee en kan een nadeel worden. Her en der uit zich dat in een superkritische houding t.o.v. de 'eigen' partij. In de VUB zal lidmaatschap van een loge wel een rol spelen, maar bij de eerste benoeming zal ook de partijkaart niet onbelangrijk zijn. Thevissen zou best eens iets schrijven over deze en andere taboes.

'extra kritisch' voor onze lokale voetbalvereniging F.C. Blauwwit en zijn trainer werd ik pas toen mijn zoon, in aanvang vaste waarde in het team, op de reservebank en later 'in de tribunes' belandde.
Met open armen, weliswaar twee categorieën lager, is hij nu bij F.C. Lichtblauworanje binnengehaald. Over die nieuwe ploeg en zijn trainer, geen slecht woord natuurlijk.

De éne heeft een oorlogsverleden, de andere een naziverleden en ik zit met een verleden als VLD-jugend. Iets waar ik niet fier op ben. Maar ik was jong en naïef. Vergeef me.

Ik heb er nog voor gestemd. Ben al een paar keer naar Compostella heen en terug gewandeld. Voel mij nog steeds slecht.

Luc: waarom wilde je eigenlijk bij een partij? Omwille van het groepsgevoel van gelijkgestemden? een manier om "samen" iets te doen aan de maatschappij? networking?
ik stel de vraag omdat ikzelf nooit de minste drang heb gehad me bij een partij (of een andere vereniging zoals de Rotary club) aan te sluiten.

ik speel even voor priester... voor degenen die willen spijt betuigen voor lidmaatschap van of stemmen voor VLD

het is jullie vergeven, m'n zonen! jullie wist niet beter!

wie had trouwens kunnen weten dat de VLD, eens verkozen, zou veranderen van een rechts, liberale partij naar een linkse, dictatoriale, volksverlakkende, belastingsverhogende, belgicistische partij?

als straf komen jullie er vanaf met het dagelijks volgen van deze blog en af en toe es gefundeerde kritiek op de Luc, good luck!

De deadline nadert, 23 maart.

Dag waarop Leterme moet overnemen. En hopla, het spelletje begint. Bij de MR zoeken ze naar paarsgroen, alwaar Verhofstadt lekker verder kan aanblijven met Paars III.

Al meteen na 10 juni heb ik paarsgroen voorspeld. En ongeloofelijk maar waar, deze federale coalitie zit er nog steeds in.

10 juni wordt normaal gezien een belangrijke datum in de geschiedenis. Dat is de dag waarop de onafhankelijkheid van Vlaanderen van start ging.

Niet te vergeten dat die VLD daar ook nog steeds zit te bricoleren als 3de (!) partij van Vlaanderen op federaal vlak.

ik stel de vraag omdat ikzelf nooit de minste drang heb gehad me bij een partij (of een andere vereniging zoals de Rotary club) aan te sluiten.

Klinkt behoorlijk libertair. Waarom wil je alleman dan van alles verbieden en tot van alles verplichten, vrijbuiter die je bent. Toch niet de taartfilosofie op vrijheid toegepast: hoe minder vrijheid een ander heeft hoe meer er voor mij overblijft. Je bent toch slimmer dan dat, niet?

Wie niemands knecht wil zijn dient ook niemands meester te willen zijn.

@joe: Waarom ik mij bij een politieke partij heb aangesloten?

Begin jaren '90 was ik via mijn toenmalige werkgever (jou welbekend) in contact gekomen met bepaalde wantoestanden bij overheidsdiensten, waar ik met eigen oren en ogen getuige van was. Ongeveer in dezelfde periode lanceerde Guy Verhofstadt de VLD en zijn oproep voor een open, integere en rechtlijnige politiek. Ik vond dat ik niet aan de zijlijn kon blijven staan en dat dit de gelegenheid was om mijn maatschappelijke verantwoordelijkheid op te nemen om te streven naar een slankere en minder spilzieke overheid.

Na lid te zijn geworden van de VLD werd ik al vrij snel voorzitter van de plaatselijke afdeling. De reële politieke impact en invloed van zo'n functie is echter nihil, behalve op het lokale vlak, dat echter weinig met politiek en ideologie te maken heeft. Als je bovendien niet bereid bent om enkele partijbonzen uit de streek naar de mond te praten of hen regelmatig te laten blijken hoe fantastisch ze wel zijn (cfr. de recente uitspraak van Margriet Hermans, http://lvb.net/item/5952 , waarbij ik opmerk dat dit mijns inziens eerder voor het provinciale of arrondissementele niveau geldt dan voor het nationale niveau), dan bots je op een muur. Zelfs een niet-verkiezbare plaats op een kamer- of senaatslijst zat er voor mij niet in.

Als gewoon lid van een partij heb je echter wel impact, doordat je op partijcongressen amendementen kan indienen en kan stemmen. Daar zullen enkele cynici wel mee lachen, maar ik vind dit niet onbelangrijk en ik heb veel respect voor alle leden van partijen die dit ernstig opnemen.

Momenteel kan ik stellen dat mijn weblog meer politieke impact heeft dan mijn lidmaatschap van een partij ooit heeft gehad. Toch blijft een weblog "roepen vanaf de zijlijn", en is actieve partijwerking iets wat de democratie broodnodig heeft. Mij zul je dus niet zoals de heer A.Rouet in #59826 cynisch horen doen over mensen die uit betrokkenheid voor hun partij er kritiek op uiten. Ik kan je zeggen dat er in polieke partijen naast berekend opportunisme ook veel idealisme aanwezig is. Respect daarvoor is aangewezen.

Ter aanvulling op mijn vorige reactie: nadat ik in 2000 mijn hoop op een niet-verkiesbare plaats (waarmee ik wou bewijzen dat ik campagne kan voeren) opgegeven had, heb ik nog 6 jaar als gewoon lid amendementen ingediend op congressen, zonder enige persoonlijke ambitie naar één of andere politieke functie, maar wel met het oog op een inhoudelijke impact, hoe miniem ook. Dit zeg ik er bij ter attentie van A.Rouet die denkt dat alle kritiek of afvalligheid m.b.t. politieke partijen te wijten is aan frustratie over "postjes".

@ luc
Iemand als jij, met overvolle rugzak ( intellect, metier, gedrevenheid en tal van andere capaciteiten), zal ik nooit vergelijken met Margriet Hermans, RDK en andere 'reizigers zonder bagage' die in de hierboven beschreven periode de Verhofstadt-express namen. Toen er voor de vele opportunisten onder hen in die trein slechts een plaats in tweede klasse voorhanden bleek, haakten ze al vlug af. Het geduld van de gewone partijmilitant was velen onder hen vreemd, voor een aantal kwam daar nog bij dat, ondanks hun media-geilheid, de kiezer hen helemaal niet moest. Tja...

Waar het tussen jou en de plaatselijke afdeling(-en) is scheef gelopen heb ik maar uit vierde hand, toch kan de amateurpsycholoog in mij, na jouw bovenstaande duiding, wel één en ander plaatsen.
Dat je in Gent-St.Pieters bent afgestapt blijf ik een gemiste kans vinden. Ook voor de VLD.

Ja, neutraliseer het gehate blog door de blogger een leuke politieke post aan te bieden. Het gaat nog uitkomen: A.Rouet is Karel de Gucht!

Had Luc meegedaan aan Temptation Island, ze zouden hem wellicht (maar eerst na een markstudie door een bevriend bureau) verkiesbaar gemaakt hebben.