Louis-Paul Boon was hoofdredacteur van Vlaams blootblad

De voorbije maanden is er veel te doen geweest over een tentoonstelling in Antwerpen met foto's uit de beruchte Fenomenale Feminateek van de Vlaamse schrijver Louis-Paul Boon. Het schrappen van de tentoonstelling door een Antwerpse provinciaal CD&V-gedeputeerde deed velen steigeren. Minder bekend is dat Boons collectie van schaarsgeklede dames veertig jaar geleden een belangrijke bron was voor Partner, een Vlaams maandblad waarvan Boon hoofdredacteur was en volgens hem een Vlaamse Playboy moest worden. Vandaag is Partner een waar collector's item. Maar het blad geraakte niet verder dan vijftien nummers. Toen ging het blootblad failliet. (...)

Het succes van Hugh Hefner en zijn Playboy indachtig staken enkele jongelui de toen nog langharige koppen bij elkaar om ook in Vlaanderen een ‘maandblad voor mannen’ te lanceren. Redactie en administratie vonden onderdak bij een toen nog kleine maar ambitieuze drukker in Edegem. Mei ’68 zorgde voor een soort seksuele tolerantie. In het eerste, ongedateerde nummer stelde de verantwoordelijke uitgever L. Hanus PARTNER voor als een maandblad met ‘meesterlijke kortverhalen’, de beste films, de fijnste boeken, de nieuwste platen, de meest opwindende auto’s en vooral de mooiste vrouwen. (...)

Vanaf nr. 5 was ik erbij en herinner mij vooral de met alcohol overspoelde redactievergaderingen in een Antwerpse historisch geklasseerde kelder. (...) Wij wisten dat Louis-Paul Boon van bij het prille begin een boon had voor PARTNER en trokken naar Erembodegem voor een interview (verschenen in nr. 9). Ik wist dat hij ervan droomde zijn ‘feminateek’ als boek uit te geven. ‘Een passant’ slaagden wij erin de zogenaamde ‘exclusieve rechten’ om de collectie in schuifjes in PARTNER uit te brengen. Het eerste ‘bundeltje’ verscheen in datzelfde nummer: een overzicht en de geschiedenis van het vrouwelijk bloot (of bijna) met documenten van het begin der fotografie: de eerste foto dateert uit 1840! In de volgende nummers verschenen ‘het kindvrouwtje’, ‘het gewaagde avondkleed’, ‘op het randje af’, ‘de frivole aantooi’, 'versieren van het naakt’ enzovoort.

Vanaf nummer 10 hadden we Boon tot hoofdredacteur gebombardeerd, zonder vergoeding, zonder verplichtingen en enkel de Fenominale Feminateek als blikvanger. Financieel ging het van kwaad naar erger met PARTNER. Jan Cremer, werd op dat moment (oktober 1969) geïnterviewd. De bestsellerauteur van Nederland en Vlaanderen beloofde een originele novelle voor PARTNER te schrijven. Die zou het blad – zeker in Nederland – de nodige ademruimte geven. De novelle verscheen in nr. 15, begin 1970, maar kostte zoveel geld dat de uitgeverij over kop ging. Adieu ook Fenomenale Feminateek. Na acht afleveringen goed voor de papierslag. Alleen de herinneringen blijven. Jarenlang sprak niemand erover. Leek wel niet te hebben bestaan. Ook PARTNER verdween onder het stof. Het is zelfs op Google niet terug te vinden…

John Rijpens in Volksbelang, februari 2008 [PDF, pagina's 1 en 6]