20 miljard of 20 miljoen?

Het is natuurlijk twintig miljoen. Het wicht Wachters bewijst daarmee inderdaad dat te zijn, een blond sexy wicht dat alle cliché's bestätigt.

Wel slim en goed gevonden van Ford Genk, die plagerijen kunnen natuurlijk die twintig miljoen niet goedmaken, maar zo voelen arbeiders eens dat stakingen niet zonder gevolgen blijven. Inderdaad kan het ontnemen van wat lekkers en dreigen met de roe een aantal meelopers of kortzichtigen er de volgende keer van weerhouden om al te lichtzinnig aan een staking mee te doen.

laat ze maar afzien... of gewoon de vakbonden aan banden leggen, het loopt de laatste jaar de spuigaten uit!

vakbonden dienen om het belang van werknemers te dienen, de huidige werking van die criminele bendes is er eerder op gericht om de economie te ontwrichten waar ze't nodig achten

Inderdaad: ik ben voor Europese vakbonden mét rechtspersoonlijkheid. Natuurlijk moeten arbeiders finaal een stok achter de deur hebben. Zo'n stok is op zich niet wilder dan dat wild kapitalisme kan zijn. Maar... je haalt 'm niet voor elke minste prul vanachter die deur uit. Stakingen zoals deze verzwakken de concurrentiepositie van onze arbeidsmarkt aanzienlijk.
Indien Tsjechen en Polen zouden meestaken in een EU-context... ik zou de gegrondheid van een staking in overweging kunnen nemen.
Maar in België? Hier zit de vakbond in tal van bedrijven in de directie en bovendien in de regering. Onzin, natuurlijk.

'Lezen ze dat niet af van een autocue'

Best mogelijk, in dat geval had ik het liever op Martine Tanghe haar autocue zien staan :-)

Benny: Staken is een toegelaten onderhandelingstactiek, maar je moet er wel de gevolgen bijnemen. Het is namelijk contractbreuk. Een vakbond (uiteraard zijn vakbonden toegelaten want de liberaal staat de vrijheid van vereniging voor) die gebruik maakt van staking als drukkingsmiddel moet dus voldoende stevig in de schoenen staan om het deksel niet op de neus te krijgen. In een bedrijf waar een bepaalde gespecialiseerde staf staakt, zal het bedrijf snel de wensen inwilligen, liever dan hun recht om deze mensen af te danken wegens contractbreuk uit te oefenen. Staking kan dus, maar het kan geen recht zijn. Het is immers recht op eenzijdige contractbreuk.
En ik ben van mening dat dit totaal niet hoeft te betekenen dat vakbonden zinloos of machteloos zouden zijn.

't is slim en 't is blond

@Benny: "stakingsrecht". Het is niet omdat iets een "recht" is, dat men niet burgerlijk aansprakelijk meer is voor schade die de uitoefening van dat recht eventueel kan veroorzaken. Denk ik.

@Eric Jans: "Europese vakbonden met rechtspersoonlijkheid". Met die rechtspersoonlijkheid ben ik het eens, maar kan je mij eens uitleggen waarom vakbonden "Europees" zouden moeten zijn, en bijvoorbeeld niet Vlaams, of provinciaal, of mondiaal? Jouw zinnetje over Tsjechen en Polen die meestaken in een EU-context snap ik niet.

@Benny: Akkoord met jouw standpunt. Het enige waar ik nog niet uit ben, is over die "contractbreuk". Is elke staking niet een vorm van contractbreuk? Ik heb nog nooit een arbeidscontract gezien waarin er iets over stakingen en stakingsrecht vermeld stond. Maar misschien staat dat wel in de CAO vermeld?

Ik weet het niet van alle sectoren, maar in de meeste CAO's wordt overeen gekomen dat een staking dient aangekondigt met een stakingsaanzegging. De termijn bedraagt als ik me niet vergis meestal 14 dagen.

Dat houdt dus in dat bij onenigheid er een stakingsaanzegging wordt aangekondigt. Wilde stakingen zouden dus zeer uitzonderlijk moeten zijn. De laatste tijd krijg ik hoe langer hoe meer de indruk dat die overeenkomst niet veel waard is.

In Nederland daarentegen zijn wilde stakingen uitzonderlijk. Dat heeft volgens mij drie redenen: de rechtspersoonlijkheid van de vakbonden, vrijheid van vakbond en (volgens mij) minder verwevenheid met de politiek. Er zijn in Nederland al veroordelingen geweest voor wilde stakingen.

Voor een wilde staking Luc kan ik begrip opbrengen, als bvb een manager op het idee zou komen om naast een kolengestookte droogoven een lading dynamiet op te slaan. Hiervoor zou hoogdringendheid kunnen ingeroepen worden (moreel gesproken dan).

Het probleem met wilde stakingen hier is dat men een afspraak maakt met iemand die niet bestaat en er bijgevolg geen enkele procedure kan ingespannen worden als de afspraak niet nageleefd wordt. Vandaar dat onder het mom van vakbondsactie gijzelingen, vernielingen, geweld, intimidatie, bedreigingen e.d. mogelijk zijn.

Stakingen zijn volgens mij niet altijd onterecht. In België wordt staking echter politiek misbruikt. Zo is dat gebeurt met de staking omtrent de havenarbeid, of laatst met "het verkeerd communiceren rond de pensioenleeftijd"

Om rechtsreeks op je vraag te antwoorden: in het arbeidskontrakt staat wel vermeld onder welk paritair comité je valt en daar worden die afspraken gemaakt. Die zijn bindend voor de patroon als voor de werknemer. Juridisch echter niks waard omdat de vakbonden niet bestaan en zich dus nergens moeten aan houden.

@A.Rouet: Wat een vraag! Alsof het de verantwoordelijkheid van de werkgever zou zijn om de werknemer in staat te stellen zijn benzine te betalen. Werknemers zijn geen lijfeigenen, maar soms heb ik de indruk dat de vakbonden niets liever zouden willen dan werknemers als lijfeigenen te zien, en de volle verantwoordelijkheid voor het bestaan van die werknemers af te wentelen op de werkgever of op de staat, die met al hun hebben en houden moeten instaan voor het wel en het wee van de lijfeigene.

Werkgever en werknemer hebben afspraken gemaakt over het loon. Er bestaan ook afspraken en wetten omtrent de koppeling van lonen aan de index van de consumptieprijzen. De werknemer kende die afspraken en die wetten toen hij zijn contract ondertekende.

Natuurlijk is een staking "tegen de hoge prijzen" niet alleen onterecht, maar ook uiterst dwaas. Werknemers gaan eventjes hun eigen werkgever straffen omdat andere werkgevers hun verkoopprijzen verhogen, meestal ten gevolge van hogere inkoopprijzen of hogere belastingen.

A Rouet: en dat terwijl de vakbonden hun eigen personeel die koopkrachtoeslag ontzeggen?

En mag ik dan over nogal wat van die minimumloners ook iets denken. Ik ken PERSOONLIJK minimumloners die niet willen werken voor een baas omdat ze hem niet rijk willen maken. Morele bezwaren of zoals we dat in het werknemersmilieu noemen: te lui om te werken!

akkoord met Luc: wat kan de werkgever daaraan doen?
Doet me denken aan de tijd toen de Dutroux affaire losbarste, de Renault arbeiders gingen staken en een paar kruispunten bezetten. En Dutroux reed bij mijn weten niet eens met een Renault!!!

'wat kan de werkgever daaraan doen?'

Alleen maar hopen, dat de werknemers daar niet wat aan doen? Dat die zich niet verenigen bijvoorbeeld? Om dan aan te klagen dat de reële gemiddelde belastingaanslag voor werknemers 37% bedraagt, wat beduidend meer is dan de 11,84 % belastingen die Electrabel in 2006 betaalde?

'Werknemers zijn geen lijfeigenen'

Werkelijk één van je betere Luc, en zonder blozen? Zelf gevonden? Ergens geleend? Bij Jaruzelski toen die Solidarnosc wou tegenhouden?
Zonder CAO wil jij dus met de 25-jarige leerling-drukker Benny een afspraak tussen 2 'evenwaardige' partijen over loon maken? Om hem dan op zijn 50ste te vervangen door twee Polen die je het minimumloon betaalt? Woeste-slavernij noem ik zoiets.

@ Cogito: dat replieken als die van jou en Nicolas, als altijd, ijzersterk zijn?

Had het ook gezien en gemerkt. 20 miljard dollar. Dacht dat ik verkeerd had gehoord, maar blijkt dus toch niet.

Goedele is een blondje. Maar je hebt blond en blond. Het éne blond dient om eens een avondje de lakens mee te delen, het andere blond (met brains) dient om je hele leven te koesteren.

Nu ja, denk wel dat Goedele best een sympathieke is, maar wel een dom blondje natuurlijk. Geheel het niveau VRT met hun inhoudsloze programma's.

Koen, dat blondjes je buitensprorig bekoren heb ik al eerder gemerkt:-)

Dat vijandsbeeld klopt Yupie en na die meer dan dertig jaar in het bedrijfsleven mag ik toch wel zeggen dat het vooral het ABVV is dat dat beeld in stand houdt.

Voor mij is een werkgever ene waar ik zaken mee doe. En als het al eens botst, dan bots ik zonder meer terug. Ben nooit een erg onderdanig type geweest. Dat is ook de reden dat ik nooit op stakingsbevelen ben ingegaan, des te meer omdat de meeste stakingen een politiek kleurtje hebben. Terwijl ze zelf aan de macht zijn en veel kandidaat stakers volgende keer voor dezelfde machthebbers stemmen.
Daar doe ik niet aan mee. Al heb ik het meer voor donkerharige types, ik ga dan nog liever met Koen op blondjesjacht.