Johan Sanctorum ten prooi aan samenzweringsdenken

(...) Met de wegdeemstering van het communisme lag de weg vrij voor het wereldkapitalisme, maar was ook het grote naoorlogse vijandbeeld (‘the Empire of Evil’) verdampt. Er dreigde dus een machtsvacuüm waarin de publieke eisen om een ‘vredesdividend’, onder de vorm van meer democratie en transparantie, steeds luider werden. Om de subversie vanuit de linkerzijde de pas af te snijden, moest er dus snel een nieuwe boeman gecreëerd worden, en die kwam er ook als bij wonder, ditmaal ruimtelijk niet te localiseren, onvoorspelbaar, overal en nergens,- wat het angsteffect nog enorm vergroot: ‘de vijand is onder ons’, het kan zelfs je buur zijn. Deze nieuwe onzichtbare vijand is de quintessens van het postmoderne machtsdenken. Het terreurbewind dat Israël, onder het goedkeurend oog van Bush, op de Palestijnen uitoefent, zogezegd als anti-terreur, is paradigmatisch: sinds Ariel Sharon is macht synoniem met angstmanagement. Het totalitaire, gemilitariseerde apparaat legitimeert zich compleet en uitsluitend onder de noemer ‘veiligheidspolitiek’. Dat werkt uiteraard des te beter in een psychotische, door religieuze waan en een historisch meerderwaardigheidscomplex gedomineerde on-staat als Israël.

Volgens onderzoeksjournalist Thomas Deflo zullen terreur en zijn massapsychotisch effect dan ook hét strategisch basisconcept vormen van de 21ste eeuwse Westerse regimes die onder de V.S.-paraplu schuilen. De mythe van de moderniteit is over, burgers moeten terug in het gelid lopen. De democratie zal imploderen onder het gewicht van een universeel, diffuus, maar door reëel geweld gevoed angstgevoel, waardoor de publieke opinie en de media controle en repressie als iets vanzelfsprekend gaan vinden, om de ‘vrije samenleving’ te beschermen. Inclusief censuur, afluisterpraktijken en willekeurige arrestaties. Deflo legt een indrukwekkende lijst van data en feiten aan. Allerlei splintergroepjes en fanatieke bewegingen, van het neo-fascistische ondergrondse Gladio-netwerk in Italië, tot de opnieuw opgedoken Baath-milities van Saddam Hussein in Irak, en niet te vergeten uiteraard de door Al Qaeda geclaimde aanslagen zelf in Londen en Madrid, zouden gefinancierd zijn door een geheim potje dat de CIA erop nahoudt. Voor de hand liggende vraag: houdt Swiftgate misschien eerder verband met dié CIA-geldstromen richting terreurnetwerken, waarvan het spoor moest uitgewist worden, dan met de terroristenkas op zich? (...)

Tussen de talrijke folklore van complottheorieën op het internet, springt er alvast eentje qua degelijkheid uit: de video-documentaire ‘Loose Change’ van Dylan Avery beargumenteert op indrukkenwekkende wijze de these dat het Twin Towers-kataklysme van 2001 in scène is gezet door een select en supergeheim clubje dat pendelt tussen de achterdeur van het Witte Huis en het Pentagon. Complottheorieën blijken, hoe kwakkel ze soms ineensteken, toch niet altijd geschift. Sommige zaken zijn niet bewijsbaar en moeten gisten als vermoedens. Er bestaat dus zoiets als een ‘redelijke paranoia’. Jammer genoeg. (...)

Johan Sanctorum op zijn weblog "Visionair België", 25 juli 2006