Gisteren stond het alleen nog maar op deze blog en was het bijgevolg slechts een hersenspinsel van een blogger. Maar vandaag stond het in de krant, heeft er zelfs een professor zijn licht laten over schijnen, en dus moet het vanaf nu wel om een belangrijke maatschappelijke kwestie gaan.

Het eerste Vlaamse gemeentebestuur dat een straat of plein naar Ronald Reagan noemt, kan op mijn medewerking rekenen om de Amerikaanse media te mobiliseren. Een cameraploeg van Fox News bij de inhuldiging van pakweg de Reagandreef in Schuiferskapelle, dat zit er misschien wel in.

Alle gekheid op een stokje, zoals een lezer opmerkte is het wel grappig dat het bewuste artikel in Het Laatste Nieuws werd geschreven door een journalist die Vanderstraeten heet. Chapeau voor de layoutafdeling van HLN die de kaart helemaal opnieuw getekend heeft en de 101 rode en blauwe punten nauwkeurig gereproduceerd heeft, maar dan met bolletjes in plaats van pinnetjes. De correctoren waren er minder met hun gedachten bij, want "Eisenhouwer" en "Republiekeinen", dat is toch niet meteen wat het zou moeten zijn.


Maar inhoudelijk heb ik uiteraard de nodige bedenkingen bij wat Tom Sauer in het artikel zegt:

"In de eerste jaren van zijn presidentschap maakte hij zich met zijn rakettenwedloop niet meteen populair, maar uiteindelijk heeft Reagan wel meegewerkt aan het einde van de Koude Oorlog."

Dat is zo verwoord dat het lijkt alsof Reagan tussen zijn eerste en tweede ambtstermijn zijn kar gekeerd heeft. De rakettenwedloop (kruisraketten, Star Wars) én de steun aan het verzet in Afghanistan kaderde evenwel in een doelbewuste strategie om de Koude Oorlog te winnen. De verheviging van de bewapeningswedloop dwong de Sovjetunie tot inspanningen die moeilijk vol te houden bleven. De ontwerpfouten van het communisme en de glasnost van Gorbatsjov deden de rest.

Maar ik ben uiteraard al tevreden dat professor Sauer vindt dat Reagan een straat verdient.