Dumping en anti-dumping in de voedingssector

We hebben ooit een hallucinant avontuur beleefd met chocoladetabletten die in Colruyt voor 2 euro werden verkocht. Op een bepaald moment had Kruidvat een grote aanbieding: dezelfde chocolade voor de helft van de prijs. De fabrikant is toen gewaarschuwd door Colruyt: 'Kruidvat begint morgen met zijn aanbieding. Als er de dag daarna nog chocoladetabletten in de winkels liggen voor 1 euro, verlagen wij onze prijs ook meteen naar 1 euro'. De factuur voor het verschil zouden ze zoals gewoonlijk naar de fabrikant sturen. Die was als de dood voor een prijsverlaging in Colruyt, want dat zou wel eens tot een neerwaartse prijsspiraal kunnen leiden in de andere supermarkten. Dat moesten ze per se verhinderen.

Weet u wat de fabrikant gedaan heeft? Hij heeft een firma ingeschakeld die in één dag alle chocoladetabletten in alle vestigingen van Kruidvat in België moest gaan opkopen. Ze hebben tientallen mensen uitgestuurd naar alle hoeken van het land. In het totaal hebben ze ongeveer 15.000 stuks opgekocht die dag. Aan elke kassa van Kruidvat stonden mannetjes aan te schuiven met karretjes die bulkten van de chocolade (lacht). Ze hadden zelfs het winkelpersoneel naar de stockruimte gestuurd om de laatste voorraden te halen. (...)

De chocolade zelf mochten die mensen mee naar huis nemen, dat kon de fabrikant niets schelen. Dat kostte hen niets tegen wat ze zouden verliezen als de prijs bij Colruyt zo dramatisch zou zakken, want Colruyt verkoopt veel meer dan Kruidvat. Kruidvat had de chocolade tussen haakjes niet bij de Belgische divisie van de fabrikant gekocht, maar in het buitenland. Dus de Belgische tak had daar geen enkele controle over. Dat voorval is voor mij het beste voorbeeld dat niet de fabrikant, maar de distributeur de macht heeft.

Een insider uit de voedingssector, geïnterviewd door Stefanie de Jonge en Annemie Bulté in Humo, 29 april 2008