De Clercq zet wij-zij campagne tegen libertairen verder

Mathias bedoelt wellicht libertariërs, ofwel is hij verkeerd geciteerd. Maar of het nu gaat om liberalen, neoliberalen, klassiek-liberalen, libertariërs, paleo-libertariërs, fiscal conservatives, objectivists, anarcholiberalen, anarchokapitalisten of zelfs linksliberalen: duidelijk is dat ze allen in meer of mindere mate het individualisme verdedigen als filosofie.

Sociale en ecologische doelstellingen zijn zeer lovenswaardig, maar die kan men net het best bereiken door zoveel mogelijk vrijheid aan elk individu te laten.

"Sociale minima" en "ecologische minima" zijn vaak niet meer dan drogredenen om bepaalde egoïstische belangen van de usual suspects veilig te stellen, zeker in België.

Zelfs in die gevallen waar ze goedbedoeld zijn, leiden ze tot ongewenste resultaten. Denken we maar aan het "vanuit de buik" ingegeven verbod op olifantenjacht, dat in bepaalde Afrikaanse landen de olifantenpopulatie gedecimeerd heeft, want wie had nog belang bij hun preservatie? Het WWF heeft dit gelukkig al ingezien.

Laten we hopen dat de Belgische vakbonden dan ook beginnen inzien dat de Belgische welvaartstaat helemaal niet in het voordeel van de modale werkmens is, die zijn brutoloon langs alle kanten afgeroomd ziet voor geldelijke bijdragen die voor het merendeel in de administratieve mallemolen zullen worden verspild.

Uitzonderingen op het principe van het totale individualisme legitimeren is niet wenselijk in een land als België, dat kreunt onder de betutteling van belastingen en reguleringen, en waar de uitzondering regel is geworden. Zeker niet in een tijd waarin zo'n land op het randje van het bankroet staat. Dan mag de schuldige wel eens met de vinger worden gewezen, en dan hebben we het dus over de welvaartstaat.

In een vrije democratie wordt de natuurlijke vrijheid van elke burger gecorrigeerd door de staat als maatschappij en dit in het belang van en ter vrijwaring van de gelijke rechten van ieder andere burger.
De scheiding der machten moet er echter ook in eerste instantie voor zorgen dat de mogelijke overcorrectie van de staat wordt getemperd of tegengegaan.
Al was het maar om te beletten dat er een staatsdictatuur zou ontstaan die het volk zou nopen tot het in opstand komen.
Dit evenwicht veronderstelt een sterk lichaam als het wetgevend parlement.
De uitspraak van de Clercq zie ik dan ook eerder als een symptoom van een verzwakt parlement. De verzwakking van het parlement is vooral een gevolg van de oneigenlijke macht via de partijen die het middenveld hierin bezet.
En de verzwakking van het parlement kan men ook o.a. afleiden uit het feit dat de vierde macht in casu de pers meer en meer een medespeler geworden is in plaats van verslaggever.
Evenwel een ongenode speler die de twee eerste machten meer en meer beïnvloedt en door niemand een legitiem mandaat, net zomin als het middenveld, heeft gekregen om op deze wijze de democratie te sturen. Met andere woorden er is eveneens een parallel tussen de verzwakking van het parlement en de groeiende macht van de pers.
En om te eindigen Locke zei eeuwen geleden ook al dat het christendom de meest natuurlijke en menselijke godsdienst is en dus het best met het gezonde verstand samenvalt.
Maar naar dat laatste zal De Clercq wel minder oren hebben dan naar de liberale maatschappijvisie vrees ik if I am not mistaken.

Inzake ecologie is er alleen een probleem bij gebrek aan vrije markt. De hogervermelde olifanten maken dat duidelijk. Ik denk dat zelfs een liberaal daarin een flink stuk moet meegaan. Voor de "sociale minima" lees ik geen verdediging. Dat zou nochtans intressant zijn. Dit gaat over een afweging tussen die sociale minima en het afremmen van de groei en efficiëntie van de economie, een probleem (de vraag of sociale intenties ook sociale resultaten kunnen hebben) waar nog geen enkele aanhanger van de sociale minima een overtuigend antwoord heeft kunnen geven.

@Pieter Cleppe: Van Dale zegt:

Zoeken in gratis woordenboek
Zoekwoord
Voer een trefwoord in:

U hebt gezocht op het woord: libertarisme.
RESULTAAT (max 20 woorden)
li·ber·ta·ris·me (het; libertair, libertarist)
1 leer die volkomen maatschappelijk vrijheid nastreeft

dus wel degelijk libertair. Of de gehanteerde definitie ook even juist is laat ik in het midden.

"Libertarisch" is uiteraard een (misschien al te letterlijke) vertaling van het Engelse "libertarian".

Zie in dit verband ook http://lvb.net/item/3385

Da's een mooie, Yvan. Het is uiteraard parlementair.

Zowel "unitair" als "unitariër" staan er in.

@mrtos : precies wat ik ook denk. Maar goed, als de VLD met dat soort mensen de toekomst van de partij denkt te verzekeren...

En een 'gecontroleerde vrije markt' is toch geen vrije markt meer ? Moest hij nu nog zeggen 'bijgestuurde'...

Allé, de liberalen zijn dus eigenlijk tsjeven volgens De Clerq.

betreft ('t is nog vroeg hé)

Ik vind niet dat Matthiaske het verdient om enkel met zijn familienaam te worden aangeduid.
Zeg dus maar gerust: Matthias De Clerq zet wij-zij campagne tegen libertairen verder. De Clerq zelf heeft daar waarschijnlijk weinig mee te maken.