China, Congo en Afrika
De Democratische Republiek Congo (DRC) bevat tien procent van 's werelds koperreserves, één derde van al het kobalt in de wereld, en dan hebben we het nog niet over de enorme reserves niobium en tantalium gehad. Voeg daar nog wat nikkel en uranium aan toe, en je hebt een boodschappenlijstje van grondstoffenhongerige Chinese fabrikanten [...]
De DRC is een zwakke democratie die nog steeds wordt geplaagd door corruptie en sociaal onevenwicht, dus is het vooruitzicht van Chinese bedrijven die preferentiële toegang krijgen tot haar schatkamer van minerale reserves een kopzorg voor de internationale gemeenschap, in het bijzonder voor de mijnindustrie.
Kopzorgen zoals deze worden versterkt door een recente herziening van de mijnconcessies die door de DRC zijn goedgekeurd tijdens de overgangsperiode voor de meerpartijenverkiezingen van 2006. De interimregering van de DRC keurde 35 mijnconcessies goed voor miljarden dollar, met een totaal gebrek aan transparantie en tegen de aanbevelingen in van een parlementaire commissie van de DRC en van en de Wereldbank.
Onder druk van internationale NGO's begon de DRC in juni 2007 de herziening van 61 mijnconcessies die tussen 1997 en 2003 waren toegekend en die zijn beschreven als extreem eenzijdig in het voordeel van de mijnbedrijven [...]
Initieel beweerde de minister van Mijnbouw dat op het corrigeren na van een paar kleine anomalieën er geen verandering zou komen in de bestaande vergunningen en operaties. Een gelijkaardige geruststelling kwam van president Kabila die naar verluidt zo ver was gegaan om persoonlijk FreeportMcMoRan gerust te stellen dat hun lucratief Tenke Fungurume koper-kobaltproject van 900 miljoen dollar niet zou worden geschrapt.
Ondanks zulke geruststellingen op hoog niveau kregen de 61 concessionarissen nu bericht dat ze hun contracten opnieuw zullen moeten onderhandelen en dat in de meeste gevallen de renegotiatie de bepalingen en voorwaarden zullen bevatten die door de Chinezen zijn toegezegd in de Socomin Overeenkomst [...]
Zoals in andere delen van Afrika verwelkomde [ook] de regering van de DRC Chinese investeringen omdat anders dan met Westerse hulp het geval is, Chinese leningen groter zijn en hun goedkeuringsproces vlotter verloopt [...]
Tung Chi-ping, een overloper van de Chinese ambassade in Burundi [in mei 1964], heeft geschreven dat nadat Mao had opgemerkt dat Congo uitgespreid ligt over het hart van het continent met negen landen aan haar grenzen, hij zou gezegd hebben 'Indien we Congo kunnen nemen, kunnen we heel Afrika hebben'.
Michael Komesaroff, China Eyes Congo's Treasures, Far Eastern Economic Review, april 2008
De DRC is een zwakke democratie die nog steeds wordt geplaagd door corruptie en sociaal onevenwicht, dus is het vooruitzicht van Chinese bedrijven die preferentiële toegang krijgen tot haar schatkamer van minerale reserves een kopzorg voor de internationale gemeenschap, in het bijzonder voor de mijnindustrie.
Kopzorgen zoals deze worden versterkt door een recente herziening van de mijnconcessies die door de DRC zijn goedgekeurd tijdens de overgangsperiode voor de meerpartijenverkiezingen van 2006. De interimregering van de DRC keurde 35 mijnconcessies goed voor miljarden dollar, met een totaal gebrek aan transparantie en tegen de aanbevelingen in van een parlementaire commissie van de DRC en van en de Wereldbank.
Onder druk van internationale NGO's begon de DRC in juni 2007 de herziening van 61 mijnconcessies die tussen 1997 en 2003 waren toegekend en die zijn beschreven als extreem eenzijdig in het voordeel van de mijnbedrijven [...]
Initieel beweerde de minister van Mijnbouw dat op het corrigeren na van een paar kleine anomalieën er geen verandering zou komen in de bestaande vergunningen en operaties. Een gelijkaardige geruststelling kwam van president Kabila die naar verluidt zo ver was gegaan om persoonlijk FreeportMcMoRan gerust te stellen dat hun lucratief Tenke Fungurume koper-kobaltproject van 900 miljoen dollar niet zou worden geschrapt.
Ondanks zulke geruststellingen op hoog niveau kregen de 61 concessionarissen nu bericht dat ze hun contracten opnieuw zullen moeten onderhandelen en dat in de meeste gevallen de renegotiatie de bepalingen en voorwaarden zullen bevatten die door de Chinezen zijn toegezegd in de Socomin Overeenkomst [...]
Zoals in andere delen van Afrika verwelkomde [ook] de regering van de DRC Chinese investeringen omdat anders dan met Westerse hulp het geval is, Chinese leningen groter zijn en hun goedkeuringsproces vlotter verloopt [...]
Tung Chi-ping, een overloper van de Chinese ambassade in Burundi [in mei 1964], heeft geschreven dat nadat Mao had opgemerkt dat Congo uitgespreid ligt over het hart van het continent met negen landen aan haar grenzen, hij zou gezegd hebben 'Indien we Congo kunnen nemen, kunnen we heel Afrika hebben'.
Michael Komesaroff, China Eyes Congo's Treasures, Far Eastern Economic Review, april 2008
Briggs