Belgische corruptie in Congo

Een paar maand na zijn staatsgreep begon Mobutu zijn ontevredenheid uit te drukken om wat hij beschreef als het nalaten van Union Minière [du Haut Katanga] om aan de centrale regering royalties en belastingen te betalen voor Katanga's koper en kobalt. Mobutu beweerde dat de betalingen van Union Minière tien of elf maanden achterstallig waren en hij begon over nationalisering van de mijnen te praten. Rond die tijd werden Colette en ik bij een vertegenwoordiger van Union Minière thuis uitgenodigd. De dineetjes waren bijzonder aangenaam en ik vond het nuttig om de Belgische groep te leren kennen die bij de vertegenwoordiger aan huis kwam.

Midden 1966, na één van die dineetjes, was ik alleen met een Belgische heer die ik nog niet eerder had ontmoet. Eerst sprak hij over de gevaren van een nationalisatie en het belang om Mobutu daaromtrent op het juiste spoor te zetten. Daarna kwam hij tot de kern van de zaak. Hij zei dat de man die Mobutu ervan kon overtuigen om de nationalisering te laten varen, Congo en België een dienst zou bewijzen en er tegelijkertijd zelf wel zou bij varen. Hij voegde er aan toe dat zo iemand een mooie beloning kon verwachten indien hij in zijn opzet slaagde. Hij noemde een bedrag van drie miljoen dollar, dat op een belastingvrije anonieme (i.e. genummerde) Zwitserse rekening zou worden gezet. Na een korte pauze om de aanbieding te laten insijpelen merkte hij op dat het algemeen bekend was dat ik dicht bij Mobutu stond. Na een tweede korte pauze vroeg hij of ik in zo een schikking geïnteresseerd zou zijn. Ik antwoordde dat ik onder geen enkele omstandigheid geïnteresseerd was, en ik suggeereerde nogal kortaf wat hij met het geld kon doen. Colette en ik verlieten het feestje, en nu ik er aan terugdenk, we kregen nooit nog een uitnodiging van onze gastheer.

Het was een ruwe poging tot omkoperij. Toen ik er later nog aan terugdacht was ik er van overtuigd dat ze me nooit de drie miljoen dollar zouden hebben gegeven. Tekenen voor een genummerde Zwitserse bankrekening zou me tot hun gevangene hebben gemaakt. Ze zouden hoogstwaarschijnlijk een veel lager bedrag op de rekening hebben overgemaakt maar, met het bewijs van mijn omkoopbaarheid in handen, zouden ze me naar hun pijpen hebben laten dansen.

Voormalig CIA-medewerker Larry Devlin in "Chief of Station, Congo - Fighting the cold war in a hot zone", 2007