En ah! Het is weer tijd om een award uit te reiken voor flagrante holocaustschennis, het zinloze aanroepen van de jaren dertig in discussies die daar niets mee te maken hebben. Deze keer aan een man van wie we dat nooit verwacht hadden: Tony Mary, zelf vaak genoeg vergeleken met Napoleon om voorzichtig te zijn met historische verwijzingen. Maar nee: 'Het klinkt hard, maar de vergelijking met 1932 is toch niet ver', aldus de oud-VRT-chef donderdag, in deze krant. En waarom? Omdat hij een terechtwijzing kreeg toen hij Frans sprak in een Gents restaurant. Waar heeft hij het over? In 1932 sprak iederéén Frans op restaurant in Gent! (...)

Ik begrijp Tony Mary's bezorgdheid: er is iets van de afkeer tussen de politici aan het doorsijpelen in het dagelijkse leven. Maar je bestrijdt geen schematische, bekrompen, hysterische denkbeelden door er andere tegenover te plaatsen. De nazi's, dat zou Mary toch moeten weten, zijn voor een discussie wat een clusterbom is voor een veldslag: het is onmogelijk om er een precies doelwit mee te raken, wel vernietig je alles in de ruime omgeving.

Als we met elkaar willen blijven samenleven - wat we hoe dan ook moeten, wat er ook met België gebeurt - dan moeten we elke wrijving zo genuanceerd en concreet mogelijk proberen te begrijpen. Het is even dom om een Vlaming die Frans spreekt te berispen, als om die berisping toe te schrijven aan een op handen zijnde zuivering. (...)

Tom Naegels in een opiniestuk in De Standaard, 7 juni 2008