[I]k ben tot het inzicht gekomen dat een marktsysteem maar kan functioneren als er een sociale consensus over bestaat. Het kapitalisme evolueert bij gratie van wat Schumpeter 'creatieve destructie' noemt. Dat betekent dat er behalve winnaars ook altijd verliezers zijn, en die kan je niet zomaar op straat laten liggen. Daar dient sociale zekerheid voor. Da's een economische redenering, maar er zit ook een ethische kant aan - en die ethische bewogenheid is bij mij gegroeid. (...)

[Over belastingverlaging:] Er is daar een inconsistentie aan: mensen die minder belastingen willen, willen die ook lagere pensioenen en hogere bijdragen voor de ziektekosten? Ik denk het niet. (...)

[Over het fiscaal beleid van Verhofstadt:] Verhofstadt zei de belastingdruk te willen verminderen, maar tegelijk ging hij akkoord met zijn socialistische partners om niet aan de uitgaven te raken. En toch wou hij een begroting in evenwicht. (...) Verhofstadt zat vast, hij zat in regeringen die iedereen iets wilden geven - dat was het leuke aan paars, iedereen zijn ding! Alleen hebben de liberalen hun ding - de lagere belastingen - uiteindelijk niet gekregen. De socialisten zijn succesrijker geweest: de uitgaven zijn buiten schot gebleven.

[Over Europa:] Op lange termijn hebben we méér politieke unie nodig willen we dat de euro houdbaar is. Het monetaire beleid is nu volledig gecentraliseerd, maar grote happen van het economische beleid - sociaal beleid, loonbeleid, uitgavenpolitiek, belastingpolitiek - zijn nog in nationale handen. Dat geeft een groot onevenwicht. (...) Komt er in de toekomst niet meer politieke integratie, dan kan de euro uit elkaar spatten. (...)

Paul De Grauwe, geïnterviewd door Mark Schaevers in Humo, 10 juni 2008 [zie ook]