De derde ambtstermijn van Bush

De meeste presidentskandidaten passen hun boodschap aan nadat ze de nominatie van hun partij op zak hebben, maar Obama is niet zomaar 'naar het centrum aan het lopen'. Hij is zo opmerkelijk en zo vlug aan het wegvluchten van veel van zijn eerdere standpunten van tijdens de primaries dat hij een aanzienlijk deel van de beleidslijn van President Bush aan het omarmen is. Wie had gedacht dat een Democraat de diepverguisde Bush-agenda in ere zou herstellen? [...]
Dat geeft aanleiding tot een paar bedenkingen. De eerste is dat Obama niet lijkt te denken dat het Amerikaans politieke sentiment zo ver naar links is opgeschoven als de meeste media beweren. Een andere is dat de volgende president, of hij nu een Democraat is of een Republiekein, veel van president Bush zijn buitenlandse politiek en het anti-terreur beleid gaat voortzetten, of hij dat toegeeft of niet. Denk aan Eisenhower die de architectuur van Truman's Koude Oorlog onderschreef.
De belangrijkste kwestie is Obama's politieke ruggengraat, en zijn eerlijkheid over waar hij echt in gelooft. Zijn stemgedrag in de Senaat en in Illinois, samen met zijn posities in de primaries, zouden van hem de meeste linkse presidentskandidaat maken sinds George McGovern in 1972. Maar het is duidelijk dat hij niet wil dat de kiezer dat in november gelooft. Hij is nog steeds de Obama die de Amerikanen niet kennen.
Editoriaal in The Wall Street Journal, 2 juli 2008

Nicolas -(uitgelogd)